Ανέλαβε δράση το υποβρύχιο ρομπότ
Μέλη του πληρώματος του αυστραλιανού «Ocean Shield» δοκιμάζουν μία τελευταία φορά το ρομποτικό υποβρύχιο BlueFin 21 προτού το ρίξουν στη μάχη της αναζήτησης του χαμένου αεροπλάνου στον Νότιο Ινδικό Ωκεανό
Ηρθε χθες η ώρα και του ρομποτικού υποβρυχίου BlueFin-21 να πέσει στα βαθιά νερά του Ινδικού Ωκεανού, σε μια ύστατη προσπάθεια να εντοπιστούν τα συντρίμμια ή ό,τι άλλο έχει απομείνει από το Boeing 777 των Μαλαισιανών Αερογραμμών. Το BlueFin-21 επιστρατεύτηκε πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι προέβλεπε το αρχικό σχέδιο. Δίχως όμως ούτε ένα παλμικό σήμα από τα μαύρα κουτιά εδώ και περίπου μία εβδομάδα, οι αυστραλιανές Αρχές, οι οποίες συντονίζουν τις έρευνες, δεν έχουν ούτε άλλα χρονικά περιθώρια ούτε άλλες επιλογές.
Σχεδόν 40 ημέρες μετά τη μυστηριώδη εξαφάνιση της πτήσης MH370 κι ενώ όλα δείχνουν πως τα μαύρα κουτιά έχουν σιγήσει, το μοναδικό νέο στοιχείο χθες ήταν μια πετρελαιοκηλίδα περίπου 5,5 χλμ. από την περιοχή όπου ανιχνεύθηκαν τα τελευταία σήματα από τα μαύρα κουτιά. Αν και το δείγμα που ελήφθη δεν μοιάζει να προέρχεται από τα πλοία που συμμετέχουν στη διεθνή επιχείρηση εντοπισμού, οι αυστραλιανές Αρχές προειδοποιούν ότι είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα. Η διαδικασία της ανάλυσης είναι χρονοβόρα, εξήγησε ο πτέραρχος Ανγκους Χιούστον, επικεφαλής της αυστραλιανής υπηρεσίας που συντονίζει την επιχείρηση.
Εξίσου χρονοβόρα και χωρίς εγγυημένα αποτελέσματα είναι επίσης η υποβρύχια έρευνα που ξεκίνησε χθες το BlueFin-21. Γνωστό και ως «drone των ωκεανών», το ρομποτικό υποβρύχιο έπεσε από το πλοίο «Ocean Shield» του αυστραλιανού πολεμικού ναυτικού, το οποίο ρυμουλκούσε την περασμένη εβδομάδα τον ανιχνευτή μαύρων κουτιών (Towed Pinger Locator). Το ρομποτικό όχημα όμως χρειάζεται έξι φορές περισσότερο χρόνο από τον ανιχνευτή προκειμένου να καλύψει την ίδια ακριβώς έκταση, ενώ οι δύο συσκευές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτοχρόνως. Στόχος αρχικά των ομάδων διάσωσης ήταν να καταφέρουν να ανιχνεύσουν και άλλα παλμικά σήματα (μέχρι στιγμής, υπάρχουν τέσσερα), ώστε να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο την περιοχή των ερευνών προτού στείλουν στον βυθό το BlueFin-21.
Το αυτόνομο υποβρύχιο όχημα έχει τη δυνατότητα να φθάσει σε βάθος 4.500 μέτρων και να δημιουργήσει μια τρισδιάστατη ακουστική χαρτογράφηση οποιουδήποτε ίχνους του αεροπλάνου εντοπίσει στον πυθμένα. Για να ολοκληρώσει κάθε αποστολή χρειάζεται 24 ώρες: δύο ώρες για να καταδυθεί, δεκαέξι ώρες για να εκτελέσει την αποστολή του στον βυθό, δύο ακόμη ώρες για να αναδυθεί στην επιφάνεια και τέλος τέσσερις ώρες για να κατεβάσει τα δεδομένα που έχει αποθηκεύσει. Στην πρώτη του αποστολή χθες, χτένισε μια έκταση 40 τετρ. χλμ.
Η ανεύρεση των μαύρων κουτιών παραμένει ο νούμερο ένα στόχος των ερευνητικών ομάδων, δεδομένου ότι μόνο αυτά μπορούν να πουν τι συνέβη μέσα στο μοιραίο Boeing με τους 239 επιβαίνοντες αφότου εξαφανίστηκε από τα ραντάρ της πολιτικής αεροπορίας. Βάσει δορυφορικών δεδομένων, της ταχύτητας και των καυσίμων τού αεροπλάνου, οι εμπειρογνώμονες έχουν καταλήξει ότι αφού παρεξέκλινε της αρχικής πορείας του προς Πεκίνο και πετούσε επί ώρες, έπεσε τελικά στον Ινδικό Ωκεανό. Δεν γνωρίζουν όμως ακόμη για ποιον λόγο.
Παρόλο που οι έρευνες πέρασαν χθες σε νέα φάση, 12 αεροπλάνα και 15 πλοία συνεχίζουν τις από αέρος και θαλάσσης προσπάθειες εντοπισμού του αεροσκάφους σε μια έκταση 47.600 τετρ. χλμ., περίπου 2.200 χλμ. βορειοδυτικά της αυστραλιανής βάσης του Περθ. Οχι για πολύ. Σύμφωνα με τον Χιούστον, η οπτική έρευνα θα τερματιστεί στις επόμενες δύο-τρεις ημέρες. Οι πιθανότητες πλέον να βρεθούν επιπλέοντα μέρη του αεροπλάνου είναι ελάχιστες.
Πώς λειτουργεί το BlueFin-21
Το ρομποτικό όχημα λειτουργεί βάσει της διάδοσης των κυμάτων ηχητικής ενέργειας: στέλνει ένα σήμα και «ακούει» την επιστροφή. Ο χρόνος που μεσολαβεί είναι ενδεικτικός τού πόσο κοντά ή μακριά είναι το αντικείμενο που αναζητείται.