Οι βαθύτερες αιτίες της υποχονδρίασης

Είμαι 26 ετών, απόφοιτη της Ιατρικής, και εδώ και έναν μήνα ταλαιπωρούμαι με την σκέψη ότι μια παροδική ζαλάδα που πρόσφατα εμφάνισα σηματοδοτεί σοβαρή νόσο. Κάθε πόνος με κάνει νιώθω ότι ήρθε το τέλος μου. Μήπως αυτό οφείλεται στην μονοτονία της καθημερινότητας;

Οι υποχονδριακές ιδέες αναφέρονται σε επαναλαμβανόμενες σκέψεις ότι το άτομο πάσχει στο παρόν ή θα νοσήσει στο μέλλον από μια σοβαρή ασθένεια.

Η πίστη αυτή δημιουργεί μια σειρά καθημερινών αρνητικών σκέψεων οι οποίες ενεργοποιούνται μετά από ένα τυχαίο γεγονός (π.χ. ένα αθώο σύμπτωμα, μία είδηση που σχετίζεται με την υγεία-ασθένεια) το οποίο παρερμηνεύετε και νιώθετε ευάλωτη.

Μπαίνετε σε έναν φαύλο κύκλο δυσπιστίας όπου το κάθε αθώο σύμπτωμα γίνεται εστία απειλής. Μπορεί να κάνετε πολλές ιατρικές εξετάσεις για να διαπιστώσετε από τι πάσχετε και παραδόξως απογοητεύεστε όταν εκείνες βγαίνουν καθαρές. Πώς αλλιώς άλλωστε θα υποστηρίξετε μέσα σας την απόλυτη σιγουριά ότι μια σοβαρή νόσος καραδοκεί;

Ο φόβος όμως με καμία διαβεβαίωση δεν θεραπεύεται αν μέσα σας δεν έρθετε αντιμέτωπη με τις ρίζες του: ασθένειες στην παιδική ηλικία ή αγαπημένων προσώπων, ξαφνικοί αποχωρισμοί, αιφνίδιοι θάνατοι, φοβίες μέσα στην οικογένεια, υπερβολικά ελεγκτικοί γονείς που κάνουν το παιδί να νιώθει ευάλωτο, μπορούν να αναζητηθούν ως αίτια πίσω από τις φοβίες της ασθένειας.

Σαφώς η μονοτονία της καθημερινότητάς σας δεν ευθύνεται για τη φοβία σας, όμως μπορεί να σας δημιουργεί μια αίσθηση μοναξιάς, ανικανοποίητου, χαμηλού θυμικού και οι άμυνές σας απέναντι στο άγχος να είναι ιδιαίτερα περιορισμένες.

Μιλήστε με ένα ψυχολόγο, όχι για να πειστείτε ότι δεν πάσχετε, αλλά για να εντοπίσετε άλλα κρυμμένα άγχη που βρίσκονται πίσω από τα συμπτώματα που εμφανίζετε.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsini.kostopoulou@gmail.com, twitter @myrsi1