Βενιζέλος για το χρέος: «Δεν δεχόμαστε υποδείξεις από “μάγκες”»

Την άποψή του ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο γιατί βρίσκεται κατά το 80% στα χέρια θεσμικών εταίρων και πιστωτών (κράτη-μέλη της ευρωζώνης, ESM/EFSF, ΕΚΤ, ΔΝΤ) επαναλαμβάνει ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, αντικρούοντας δημόσια σχόλια που διατυπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες αμφισβητώντας τη βιωσιμότητά του.

Με μία μακροσκελή δήλωσή του απάντηση σε όσους αμφιβάλλουν για το χρέος, ο κ. Βενιζέλος εξηγεί ότι είναι βιώσιμο γιατί μετά το δραστικό κούρεμά του και τη ριζική αναδιάρθρωσή του το 2012 έχει πολύ καλά παραμετρικά χαρακτηριστικά, όπως η μεγάλη μέση διάρκεια, το μικρό μέσο επιτόκιο, η ύπαρξη περιόδου χάριτος και η κλιμάκωση των λήξεων. Αυτό καθιστά, λέει, το ελληνικό δημόσιο χρέος, ως μέγεθος υπολογιζόμενο με όρους καθαρά παρούσας αξίας, αισθητά μικρότερο από το χρέος άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επισημαίνει ότι είναι λάθος να αντιμετωπίζεται το ελληνικό χρέος απλώς ως ποσοστό του ΑΕΠ και να θεωρείται ότι από αυτό και μόνο εξαρτάται η βιωσιμότητά του και τονίζει ότι αυτήν τη θεμελιώδη διαφοροποίηση την καταλαβαίνουν πολύ καλά οι αγορές και την παρουσιάζει με εξαιρετικό τρόπο ο κατεξοχήν αρμόδιος ως επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ, που εκπροσωπεί τον βασικό θεσμικό δανειστή της Ελλάδας και άρα τον βασικό κάτοχο του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Γι’ αυτό και ο κ. Βενιζέλος σχολιάζει ότι είναι τραγικό στο ελληνικό εσωτερικό μέτωπο κάποιοι να αντιδρούν στις θέσεις αυτές και να ταυτίζονται με τους πιο σκληρούς κύκλους του ΔΝΤ ή των ινστιτούτων του γερμανικού οικονομικού συντηρητισμού που διαφωνούν και με την ίδια τη γερμανική κυβέρνηση.

Μάλιστα, αποδίδει αυτήν τη στάση είτε σε άγνοια είτε σε ημιμάθεια και τονίζει ότι κάποιοι αποδιοργανώνονται πολιτικά από τη διαπίστωση ότι η Ελλάδα βαδίζει προς την έξοδο από το Μνημόνιο και μετά την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος ζητεί την οριστική επιβεβαίωση της βιωσιμότητας του χρέους της.

Επίσης επιτίθεται σε όλους όσοι θέλουν να παρουσιάζονται στην Ελλάδα «λεβέντες» και «μάγκες» στη διαπραγμάτευση για το δημόσιο χρέος, καλώντας τους να θυμηθούν ότι κουρεύτηκε όσο δεν έχει κουρευτεί ποτέ δημόσιο χρέος στα διεθνή χρονικά. Και καταλήγει: «Υποδείξεις περί διαπραγμάτευσης και άκαπνες συστάσεις “λεβεντιάς” εκ του ασφαλούς να απευθύνονται αλλού».