Συμφωνία – σταθμός για τις τράπεζες
Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης στην καθιερωμένη οικογενειακή φωτογραφία χθες στις Βρυξέλλες
Ο στόχος ήταν ένας και σαφής: να μην αναλάβουν ποτέ στο μέλλον τα κράτη-μέλη της ΕΕ το άχθος της διάσωσης τραπεζών. Με άλλα λόγια, να μη δημιουργηθούν ποτέ στο μέλλον οι οικονομικές συνθήκες που τα τελευταία χρόνια υποχρέωσαν πολλά κράτη-μέλη της ευρωζώνης να καλύψουν με δημόσιο χρήμα είτε τις τρύπες είτε τα θαλασσοδάνεια κάποιων τραπεζών.
Με τη συμβιβαστική συμφωνία που έκλεισε χθες στις Βρυξέλλες επί του θέματος της λεγόμενης τραπεζικής ένωσης, η επίτευξη του ανωτέρω στόχου είναι πλέον εφικτή. Και αυτό διότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα υποχρεωθούν να δημιουργήσουν ένα Ταμείο τα χρήματα του οποίου θα χρησιμοποιούνται είτε για τη διάσωση μιας τράπεζας που βρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης είτε για την οργανωμένη διάλυσή της (δηλαδή χωρίς να προκληθεί πανικός) σε περίπτωση που δεν σώζεται με τίποτα. Μετά τη χθεσινή συμφωνία είναι πλέον σαφής ο τρόπος με τον οποίο θα λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις, από ποιους και σε πόσο χρονικό διάστημα.
ΤΟ «ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΕΓΧΟΥ». Τη βασική ευθύνη των αποφάσεων περί ζωής ή θανάτου μιας ευρωπαϊκής τράπεζας θα την έχει εφεξής η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία θα επιτηρεί όλα τα μεγάλα ευρωπαϊκά τραπεζικά ιδρύματα. Σε περίπτωση διάλυσης, οι σχετικές αποφάσεις θα λαμβάνονται από το αρμόδιο «συμβούλιο διάλυσης» και με τη σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών της ΕΕ θα έχουν δικαίωμα παρέμβασης είτε στην περίπτωση που το ζητήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είτε στην περίπτωση που διακυβεύονται ποσά άνω των 5 δισ. ευρώ. Είναι αυτονόητο ότι ανάλογης υφής αποφάσεις λαμβάνονται πάντοτε τα Σαββατοκύριακα και ειδικότερα το διάστημα μεταξύ του κλεισίματος των αγορών στις ΗΠΑ και του ανοίγματος των αγορών στην Ασία.
Σε περίπτωση που η διάλυση μιας τράπεζας είναι αναπόφευκτη, το σχετικό κόστος θα το φορτώνεται το «ταμείο διάλυσης» που με βάση τις χθεσινές αποφάσεις θα δημιουργηθεί σταδιακώς από τις συνεισφορές των ευρωπαϊκών τραπεζικών ιδρυμάτων. Το ύψος της συνεισφοράς της κάθε τράπεζας δεν έχει συμφωνηθεί ακόμη. Εχει όμως συμφωνηθεί ότι σε οκτώ χρόνια θα έχουν συγκεντρωθεί 55 δισ. ευρώ. Σε πρώτη φάση κάθε χώρα της ΕΕ θα δημιουργήσει το δικό της Ταμείο. Σε δύο χρόνια, ωστόσο, το 60% των εθνικών αποθεμάτων θα είναι διαθέσιμο για κοινή χρήση και σε τρία χρόνια το αντίστοιχο ποσοστό θα είναι στο 70%. Σε περίπτωση ανάγκης, το Ταμείο θα μπορεί να προσφεύγει και στις αγορές παρότι επί του θέματος αυτού υπάρχουν ακόμη ενστάσεις.
Το ίδιο Ταμείο θα μπορεί να παρεμβαίνει και αν ένα τραπεζικό ίδρυμα κριθεί πως είναι βιώσιμο, αλλά χρειάζεται κεφάλαια. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν αποφασίσει ότι το άχθος της διάσωσης θα το αναλαμβάνουν κατά σειρά οι μέτοχοι της τράπεζας, στη συνέχεια οι ομολογιούχοι και, τέλος, οι καταθέτες ποσών άνω των 100.000 ευρώ. Αν οι συνεισφορές αυτές δεν επαρκούν τότε θα παρεμβαίνει το κοινό Ταμείο, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις θα επιβαρύνονται και οι κρατικοί κορβανάδες. Η συμφωνία που επιτεύχθηκε χθες ανάμεσα στους εκπροσώπους της Ευρωβουλής και του Συμβουλίου των υπουργών της ΕΕ θα επικυρωθεί, καλώς εχόντων των πραγμάτων, από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 15 Απριλίου. Τυπικά θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2015, αλλά στην πράξη το Ταμείο θα αρχίσει να λειτουργεί το 2016.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά 
Google news
