Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Η κατάργηση των φορέων του Δημοσίου που – για λόγους αντικειμενικούς – δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης θα έπρεπε να είναι μια αυτονόητη πράξη, πέρα και έξω από τις απαιτήσεις των δανειστών. Ωστόσο, όπως διεφάνη στη χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής, στην Ελλάδα τίποτε δεν είναι αυτονόητο… Το παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό – και δεν είναι το μοναδικό: για την αξιωματική αντιπολίτευση δεν είναι απαραίτητη ούτε καν η κατάργηση του Οργανισμού Κωπαΐδας – κι ας μην υπάρχει πλέον… η λίμνη. Προφανώς έχουν δίκιο εκείνοι οι οποίοι ζητούν να μην καταλήξει μια τέτοια διαδικασία σε «οριζόντιες», μαζικές απολύσεις υπαλλήλων – πολλοί εκ των οποίων έχουν πολύ σημαντικά προσόντα και σίγουρα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε άλλες θέσεις. Ομως η Ελλάδα της κρίσης δεν έχει την πολυτέλεια να διατηρεί Οργανισμούς – απολιθώματα που διαθέτουν μόνο διοικητικά συμβούλια και παράγουν μηδενικό έργο!