Ο Παναθηναϊκός με «έκλεψε» με το Λιμενικό

Ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ κατέχει ένα αξεπέραστο ρεκόρ στην ιστορία των «αιώνιων» ντέρμπι από το μακρινό 1960 καθώς είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει πετύχει χατ τρικ σε αναμέτρηση πρωταθλήματος Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού. Μολονότι υπήρξαν ουκ ολίγοι σπουδαίοι σκόρερ που φόρεσαν τις φανέλες των δύο ομάδων, όπως ο Γ. Σιδέρης, ο Α. Αντωνιάδης, ο Ν. Αναστόπουλος, ο Δ. Σαραβάκος, ο Κρ. Βαζέχα κ.ά., κανείς δεν μπόρεσε να επαναλάβει την επίδοση του αποκαλούμενου Κούνελου (παρατσούκλι που του κόλλησε ο συμπαίκτης του Κώστας Λινοξυλάκης, όταν τον είδε σε έναν κήπο να τρώει κουκιά και φώναξε «κοιτάξτε τον Κούνελο»).

Ο ποδοσφαιριστής που λέγεται ότι είχε το ισχυρότερο δεξί σουτ στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, στις 24 Ιουλίου εν μέσω καύσωνα οδήγησε τους Πράσινους στη μεγαλύτερη νίκη τους επί των Ερυθρολεύκων στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης (μόλις την περασμένη Κυριακή, έπειτα από 54 χρόνια, το Τριφύλλι ισοφάρισε σε εύρος εκείνη την επικράτηση).

«Αν και έχουν περάσει τα χρόνια, θυμάμαι έντονα εκείνο το ντέρμπι. Ηταν μια κατά κράτος νίκη στην έδρα του μεγάλου αντιπάλου μας, ο οποίος μάλιστα προηγήθηκε στο σκορ» λέει ο 75χρονος σήμερα παλαίμαχος διεθνής άσος, ο οποίος φέρνει στη μνήμη του την πολύωρη επιστροφή της αποστολής του Τριφυλλιού από το Νέο Φάληρο στους Αμπελόκηπους: «Μετά το παιχνίδι επικράτησε πανδαιμόνιο. Κάναμε πολλές ώρες για να φτάσουμε από το Καραϊσκάκη στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, αφού το πούλμαν που μας μετέφερε πήγαινε σημειωτόν στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής. Ο κόσμος είχε πλημμυρίσει τους δρόμους, πανηγύριζε και μας αποθέωνε».

Γέννημα – θρέμμα Φαληρεύς, μεγάλωσε μερικά στενά μακριά από την ιστορική έδρα του Ολυμπιακού και λίγο έλειψε να φορέσει τα ερυθρόλευκα. Η «αρπαγή» του ωστόσο από τον πολυμήχανο και πανίσχυρο παράγοντα του Παναθηναϊκού Αντώνη Μαντζαβελάκη έγινε με… χολιγουντιανό τρόπο λίγες ώρες προτού υπογράψει στους Πειραιώτες, ενώ υπήρξε και δάκτυλος οπαδού του Ολυμπιακού, ο οποίος τον προέτρεψε να πάρει μεταγραφή στους Πράσινους!

«Ενας καλός φίλος μου από τα Καμίνια, ο οποίος υποστήριζε τον Ολυμπιακό, την τελευταία στιγμή με παρότρυνε να πάω από τον Πειραϊκό στον Παναθηναϊκό λέγοντάς μου ”μην έρθεις σε εμάς, θα σε φάνε”» θυμάται ο Παπαεμμανουήλ και προσθέτει: «Την ημέρα που ήταν να υπογράψω στον Ολυμπιακό, είχαμε πάει για ψάρεμα και αυτός είχε ειδοποιήσει τον Παναθηναϊκό. Την ώρα που ψαρεύαμε εμφανίστηκε από τη θάλασσα ένα σκάφος του Λιμενικού στο οποίο επέβαινε ο Μαντζαβελάκης. Με έφερε στην Αθήνα, με κράτησε κρυμμένο για τρεις ημέρες σε ένα ξενοδοχείο για να μη με βρουν οι παράγοντες του Ολυμπιακού και όταν παρήλθε η προθεσμία για τις υποσχετικές, υπέγραψα στον Παναθηναϊκό». Παρ’ ολίγον μάλιστα να γίνει συμπαίκτης με τον παιδικό φίλο του και μετέπειτα θρυλικό σέντερ φορ του Ολυμπιακού Γιώργο Σιδέρη, με τον οποίο προπονούνταν μαζί για λογαριασμό των Πρασίνων. «Στο μεσοδιάστημα, μέχρι να αποκτήσω δικαίωμα συμμετοχής με τον Παναθηναϊκό έκανε προπονήσεις μαζί μου και ο Σιδέρης, ο οποίος είχε συμφωνήσει να υπογράψει και αυτός. Την τελευταία στιγμή όμως, η ομάδα του, ο Ατρόμητος Πειραιά, συμφώνησε να τον παραχωρήσει στον Ολυμπιακό κι έτσι αντί για συμπαίκτες που θέλαμε, γίναμε αντίπαλοι».

ΤΟ ΑΗΤΤΗΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ. Κατά την 14ετή καριέρα του στα γήπεδα της Α’ Εθνικής ο «Παπαμανώλης», όπως τον φωνάζουν χαϊδευτικά, πέτυχε 87 γκολ σε 259 συμμετοχές, πανηγύρισε την κατάκτηση επτά πρωταθλημάτων (έξι με τον ΠΑΟ και ενός με την ΑΕΚ) και δύο Κυπέλλων, ενώ έπαιξε 16 φορές με την Εθνική Ελλάδας. Οπως παραδέχεται πάντως, το αήττητο πρωτάθλημα που κέρδισε με τον Παναθηναϊκό τη σεζόν 1963-64 «αποτελεί το σημαντικότερο ποδοσφαιρικό επίτευγμα στη χώρα μας σε συλλογικό επίπεδο που δύσκολα θα επαναληφθεί». Μάλιστα μνημονεύει τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε ο εμβληματικός προπονητής εκείνης της ομάδας Στέφαν Μπόμπεκ, για τον οποίο τονίζει ότι «άλλαξε τη φιλοσοφία του Παναθηναϊκού και συνολικά του ελληνικού ποδοσφαίρου, βάζοντας την επαγγελματική προπόνηση στη ζωή των παικτών. Δούλευε στην τακτική, την τεχνική, τη φυσική κατάσταση, ενώ ήταν και καταπληκτικός στο κοουτσάρισμα την ώρα του αγώνα». Συμπληρώνει όμως ότι «είχε την τύχη να διαθέτει μια καλή φουρνιά παικτών όπως ήταν ο Δομάζος, ο Λουκανίδης και άλλοι σπουδαίοι άσοι της εποχής. Δεν είναι υπερβολή, υπήρχαν παιχνίδια που παίζαμε με κλειστά μάτια».