Τους συμφέρει να τα πληρώνουν από την τσέπη τους!

Από την τσέπη τους πληρώνουν τα φάρμακά τους οι ασθενείς του ΕΟΠΥΥ, γιατί τους… συμφέρει. Η πολύμηνη απεργία των γιατρών του Ταμείου που πλέον βρίσκεται στη διαδικασία της μετάβασης στο νέο σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης, είχε ως αποτέλεσμα οι συμβεβλημένοι γιατροί να πιάνουν πολύ γρήγορα το μηνιαίο πλαφόν των επισκέψεων που τους αποζημιώνει το Ταμείο. Ετσι, προκειμένου να γράψει κάποιος τα φάρμακά του αξίας για παράδειγμα 15-20 ευρώ πρέπει πρώτα να πληρώσει δέκα ευρώ για επίσκεψη στον γιατρό, 4-5 ευρώ συμμετοχή και 1 ευρώ «συνταγόσημο». Δίνει λοιπόν το ίδιο ποσό στο φαρμακείο και γλιτώνει τον χρόνο της επίσκεψης σε γιατρό.

Ενώ όμως η φαρμακευτική δαπάνη μειώνεται για τα δημόσια ταμεία, μεγαλώνει για τους ασφαλισμένους. Εκτός από το χαράτσι του ενός ευρώ ανά συνταγή υπέρ του ΕΟΠΥΥ, καταγράφεται μία σειρά από στρεβλώσεις, τις οποίες πληρώνουν κυρίως οι χρονίως πάσχοντες και αυτοί που αντιμετωπίζουν σοβαρότερες καταστάσεις. Το παράδειγμα της χοληστερίνης είναι ενδεικτικό.

Η ασφαλιστική τιμή – δηλαδή, το ποσό που καλύπτουν τα Ταμεία  για μια γενόσημη ατορβαστατίνη (δραστική ουσία για την αντιμετώπιση της δυσλιπιδαιμίας) έχει διαμορφωθεί στα  16,15 ευρώ. Ομως, η λιανική τιμή του φαρμάκου είναι ανάλογη της περιεκτικότητας – τα 20 mg κοστίζουν 16,37 ευρώ και τα 40 mg 29,09 ευρώ.

Το αποτέλεσμα; Ενας ασφαλισμένος με βαριά μορφή χοληστερίνης πληρώνει παραπάνω από το τριπλάσιο συμμετοχή (17,98 ευρώ) σε σχέση με έναν ασθενή που έχει διαγνωστεί με μέτρια υπερχοληστεριναιμία (5,26 ευρώ). Ο πρώτος πληρώνει τη διαφορά της ασφαλιστικής τιμής από τη λιανική από την τσέπη του (περίπου 13 ευρώ), το 25% της συμμετοχής επί της ασφαλιστικής τιμής (περίπου 4 ευρώ) και 1 ευρώ υπέρ του ΕΟΠΥΥ.

Ο δεύτερος πληρώνει το συνταγόσημο του 1 ευρώ και 25% συμμετοχή επί της ασφαλιστικής τιμής, αφού ουσιαστικά δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη λιανική και την ασφαλιστική τιμή.

Ανάλογο είναι το πρόσφατο παράδειγμα δίμηνης συνταγής που παραθέτει φαρμακοποιός των βορείων προαστίων: το φθηνότερο σιρόπι για Αλτσχάιμερ (με δραστική ουσία ριβαστιγμίνη) φούσκωσε τον λογαριασμό της πελάτισσας της κατά 112,65 ευρώ. Και αυτό γιατί η  κάθε συσκευασία βαραίνει οικονομικά τον ασφαλισμένο κατά 37,55 ευρώ και χρειάζεται ένα ανά εικοσαήμερο!

Αντίστοιχα, οι ασθενείς με χοληστερίνη που επιλέγουν την πρωτότυπη ατορβαστατίνη (ανήκει στην κατηγορία των στατινών), φαίνεται πως δεν  έχουν ουσιαστικό κέρδος να στοιβαχτούν στις ουρές των ιδιωτικών ιατρείων ή του ΕΣΥ για να συνταγογραφήσουν τα φάρμακά τους.

Αν κάποιος αγοράσει χωρίς συνταγή δύο συσκευασίες των 40 mg θα πληρώσει στο ταμείο του φαρμακείου 41,32 ευρώ. Εάν όμως επέλεγε να υποστεί την ταλαιπωρία της συνταγογράφησης θα κέρδιζε μόλις 11,12 ευρώ. Δηλαδή, περίπου όσα θα κατέβαλλε στον συμβεβλημένο γιατρό, δεδομένου ότι σύμφωνα με τον κανόνα το πλαφόν των ραντεβού εξαντλείται τις πρώτες ημέρες του μήνα.

Στο μεταξύ, μετ’ εμποδίων πραγματοποιείται η πρόσβαση στη φαρμακευτική περίθαλψη σχεδόν ενός εκατομμυρίου  ασθενών με σπάνιες παθήσεις. Τα ορφανά φάρμακα καθυστερούν να ενταχθούν στη θετική λίστα, ενώ αρκετοί πάσχοντες αναγκάζονται να πληρώνουν τη θεραπεία τους, παρά το γεγονός ότι ανήκουν στην κατηγορία των χρονίως πασχόντων.

Δεν αξίζει τον κόπο
Για συνταγές των οποίων το κόστος δεν ξεπερνά τα 15 ευρώ, δεν αξίζει να πάει κανείς στον γιατρό. Η εξίσωση είναι απλή: τέσσερα ευρώ είναι η συμμετοχή, συν ένα ευρώ το χαράτσι για κάθε συνταγή, συν δέκα ευρώ η αμοιβή του γιατρού. Παρά ταύτα, η οικονομική εξαθλίωση των ασφαλισμένων τούς έχει οδηγήσει σε μια ομηρεία ταλαιπωρίας, καθώς καταφεύγουν από τον έναν γιατρό στον άλλο  για να εξοικονομήσουν έστω και ένα ευρώ.
Κώστας Λουράντος, πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής