Ωτοβλεψίες
Στουτγάρδη, 1972. Ενα συνηθισμένο στιγμιότυπο μεταμορφώνεται με τη ματιά της Μπάρμπαρα Κλεμ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Οταν οι φωτορεπόρτερ έκαναν τη δουλειά τους χωρίς να ανταγωνίζονται στην εκζήτηση ζούσε μια σπουδαία φωτογράφος. Η Γερμανίδα Μπάρμπαρα Κλεμ για πέντε δεκαετίες σημάδεψε με την τέχνη της την ευρωπαϊκή Ιστορία και κατέλιπεν ντοκουμέντα όπως η περίφημη φωτογραφία του Λεονίντ Μπρέζνιεφ με τον Βίλι Μπραντ στη Βόννη το 1973, να κουβεντιάζουν στο περιθώριο της πρώτης διστακτικής προσέγγισης Ανατολής και Δύσης. Μόνιμη συνεργάτιδα της «Φρανκφούρτερ Αλεμάινε Τσάιτουνγκ» από το 1959 έως το 2004, η Κλεμ έκλεψε στιγμές από τη ζωή της Τζάνις Τζόπλιν, του Αντι Γουόρχολ, του Μικ Τζάγκερ, του Τόμας Μπέρνχαρτ, της Χέρτα Μίλερ, του Αλφρεντ Χίτσκοκ, κατέγραψε πολιτικά γεγονότα, φοιτητικές αναταραχές, σκηνές από τη διαιρεμένη και επανενωμένη Γερμανία. Οσοι επισκέπτονται αυτές τις ημέρες την αναδρομική της έκθεση στο Βερολίνο έχουν τη μοναδική ευκαιρία να ξεχωρίσουν την ιστορικότητα από την καλλιγραφία και τη ρητορική. Και στα δικά μας.
Οι αίθουσες τέχνης παράγουν από μόνες τους θεατρική πράξη κατοικημένες καθώς είναι νυχθημερόν από πρόσωπα και τοπία με οίστρο και αφηγηματικές δυνατότητες. Το συγκεκριμένο πλεονέκτημα αποφάσισε να πολλαπλασιάσει η γκαλερί του Σωτήρη Φέλιου που γι’ αυτό το διάστημα φιλοξενεί μια ιδιαίτερη θεατρική περφόρμανς. Γύρω από ένα νέο ζωγραφικό έργο του Κωνσταντίνου Κωστούρου αντικείμενα καθημερινής χρήσης φτιάχνουν ένα ιδανικό ηχείο για να ακουστεί η Μαριλίζα Χρονέα στο μονόπρακτο «Παλάμη» του τιμημένου με βραβείο νέων λογοτεχνών Δημήτρη Τανούδη. Την ίδια ώρα, ο Ακης Βογιατζής των Sigmatronics μιξάρει ηλεκτρονικούς ήχους ενώ οι θεατές περιφέρονται στον χώρο και συναναστρέφονται κατά βούλησιν τις άλλες οντότητες της συλλογής.
Τι σύμπτωση κι αυτή! Πριν από δύο χρόνια ήταν υποψήφια στα Οσκαρ με το «Amour» του Χάνεκε. Σήμερα Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, η Εμανουέλ Ριβά (φωτογραφία) γίνεται ογδόντα τεσσάρων ετών αλλά δεν έχει καιρό για μπέρθντεϊ πάρτι και κεράκια. Βρίσκεται ήδη στη σκηνή του παρισινού θεάτρου Atelier με τις βαριές αυλαίες και το ατμοσφαιρικό ντεκόρ και παίζει το περίφημο «Savana bay» της Μαργκερίτ Ντιράς, στο δεύτερο συναπάντημά της με τη συγγραφέα που σημάδεψε τα γαλλικά γράμματα. Η πρώτη τους συνεργασία έγινε το 1959 με το «Χιροσίμα αγάπη μου», τότε που η Εμανουέλ Ριβά ήταν μόλις τριάντα δύο ετών και η Ντιράς ακόμη εν ζωή και σε πλήρη δημιουργική φόρμα.
«Την είχα γνωρίσει καλά τη Μαργκερίτ Ντιράς» λέει σήμερα η Εμανουέλ Ριβά. «Πήγαινα σπίτι της και μιλούσαμε για ώρες περί ανέμων και υδάτων. Με γοήτευσε από την πρώτη στιγμή. Ηταν ολόκληρη, το έργο της και οι ήρωές της. Πάντα απρόβλεπτη, πολύ επιβλητική και μ’ ένα πηγαίο χιούμορ το οποίο σήμερα δεν το θυμάται κανένας». Αναλύοντας τον ρόλο της στο «Savana bay», μια υπέροχη ιστορία κατάκτησης της γιαγιάς από την εγγονή, βασισμένη στο παιχνίδι των ρόλων, η Ριβά μιλάει με τη φούρια νεαρής ηθοποιού που δεν της αρέσει καθόλου να την τυποποιούν και να την κατατάσσουν παρά την απαρέγκλιτη θητεία της στο δύσκολο θέατρο του Πίντερ και της Σαρότ. «Μου έχουν βάλει την ετικέτα της κουλτουριάρας», λέει με παράπονο, «αλλά είναι λάθος. Πάνω απ’ όλα είμαι ενστικτώδης ηθοποιός και έτσι έχω σκοπό να παραμείνω». Και εις έτη πολλά, ευχόμεθα!
Η αέναη επιστροφή της Καίης Τσιτσέλη
Τελευταία στιγμή πήρε αναβολή αλλά δεν πειράζει. Μπορούμε να κάνουμε υπομονή μέχρι τις αρχές Μαρτίου, οπότε κατά πάσα πιθανότητα θα αρχίσουν οι παραστάσεις του «Lapsus». Το έργο είναι βασισμένο στο ελεγειακό κείμενο της Καίης Τσιτσέλη «Το Α και το Ω» που βρέθηκε μετά τον θάνατό της και εκδόθηκε από την Αγρα. Η Καίη Τσιτσέλη πέθανε τον Ιούνιο του 2001 αλλά μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής της έγραφε σ’ ένα τετραδιάκι σε αγγλική γλώσσα και φύλαγε τις σημειώσεις κάτω από το μαξιλάρι της. Την υποθήκη της ανέλαβε να μεταφράσει ο Αρης Μπερλής και να ανεβάσει στο θέατρο ο Γιώργος Σκευάς. Πανέτοιμη και η Αμαλία Μουτούση (φωτογραφία) να βουτήξει σε ένα κείμενο που, όπως λένε ο Αρης Μπερλής και η Φρανσουάζ Αρβανίτη, «διαλέγεται με σπουδαία κείμενα, παλαιά και νεότερα, από τον Γουέρντσγουερθ και τον Κίρκεγκορ μέχρι τον Μπέκετ και τους νέους αποδομιστές». Το περιμένουμε.
Τελευταία στιγμή πήρε αναβολή αλλά δεν πειράζει. Μπορούμε να κάνουμε υπομονή μέχρι τις αρχές Μαρτίου, οπότε κατά πάσα πιθανότητα θα αρχίσουν οι παραστάσεις του «Lapsus». Το έργο είναι βασισμένο στο ελεγειακό κείμενο της Καίης Τσιτσέλη «Το Α και το Ω» που βρέθηκε μετά τον θάνατό της και εκδόθηκε από την Αγρα. Η Καίη Τσιτσέλη πέθανε τον Ιούνιο του 2001 αλλά μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής της έγραφε σ’ ένα τετραδιάκι σε αγγλική γλώσσα και φύλαγε τις σημειώσεις κάτω από το μαξιλάρι της. Την υποθήκη της ανέλαβε να μεταφράσει ο Αρης Μπερλής και να ανεβάσει στο θέατρο ο Γιώργος Σκευάς. Πανέτοιμη και η Αμαλία Μουτούση (φωτογραφία) να βουτήξει σε ένα κείμενο που, όπως λένε ο Αρης Μπερλής και η Φρανσουάζ Αρβανίτη, «διαλέγεται με σπουδαία κείμενα, παλαιά και νεότερα, από τον Γουέρντσγουερθ και τον Κίρκεγκορ μέχρι τον Μπέκετ και τους νέους αποδομιστές». Το περιμένουμε.
Google news
