Η πρώτη πράξη του έργου

Η κουρτίνα έπεσε, η πρώτη πράξη παίχτηκε, άναψαν τα φώτα για το διάλειμμα, κι εμείς όλοι, οι θεατές, κλείνουμε τα μάτια και ανασύρουμε εικόνες από τον νου. Θέατρο είναι και το ποδόσφαιρο· τέχνη είναι, και μάλιστα από εκείνες που τις καταλαβαίνει και ο πλέον απαίδευτος. Βλέπεις γκολ; Είναι γκολ! Χάνει η ομάδα σου; Δράμα! Κερδίζει η ομάδα σου και μάλιστα με ευρύ σκορ εκτός έδρας; Κομέντια ντελ άρτε! Βλέπεις κακό ποδόσφαιρο με ομάδες να σέρνονται; Θέατρο σκιών. Οι πρωταγωνιστές χορεύουν στο χορτάρι, βάζουν γκολ, δίνουν πάσες για γκολ (ασίστ στα ελληνικά), ανεβοκατεβαίνουν στο τερέν με χάρη και πλαστικότητα; Μπαλέτο!

Εγινε πέναλτι; Το είδες και δεν το είδε ο διαιτητής; Θέατρο του παραλόγου, κάτι σαν Ιονέσκο ένα πράγμα!

Τέχνη, λοιπόν, θεατρικότητα και πάθος επί σκηνής και (κυρίως) επί της εξέδρας.

Τσάμπιονς Λιγκ, πράξη πρώτη, από τις τέσσερις συνολικά που θα κλείσουν την παράσταση με τίτλο: «Οκτώ θα μείνουμε»…

Τι είδε το έμπειρο μάτι του κριτικού; Μία από τα ίδια. Το μάτι του θεατή που διψάει για θέαμα βλέπει διαφορετικά: τι μπάλα ήταν αυτή!

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Τέσσερα διπλά για ορεκτικό και επίδειξη δύναμης από τις ισχυρές της Ευρώπης είναι η περίληψη. Η αυλαία άνοιξε με την Μπαρτσελόνα στον ρόλο που ξέρει να παίζει περίφημα και για τον οποίο έχει βραβευτεί στο παρελθόν: η λαμπερή ενζενί. Στο πράσινο χαλί η πρωταγωνίστρια με τα γκρενά-μπλε είναι ακόμη αξεπέραστη· νίκησε σχεδόν εύκολα τη Μάντσεστερ Σίτι και πάγωσε το Μάντσεστερ. Η Μπαρτσελόνα, όπως και όλες οι μεγάλες ντίβες, διακατέχονται από εμμονές και συμπλέγματα. Ενα από αυτά (τα συμπλέγματα) ακούει στο όνομα Ζοζέ Μουρίνιο. Είναι ο άνθρωπος που την αμφισβητεί συνεχώς, είναι εκείνος που την απομυθοποιεί. Είναι ο ερωτευμένος που ποτέ δεν ικανοποίησε το πάθος του και το εκφράζει με μίσος και οργή. Από την άλλη  η Μπαρτσελόνα, όσο κι αν θέλει να δείξει ότι τον αγνοεί, στην πρώτη επιτυχία τον Μουρίνιο «καρφώνει». Ετσι και την Τρίτη. Παίκτες της Μπάρτσα με δηλώσεις τους αναφέρθηκαν εμμέσως στον Special One: κλείσαμε στόματα, είπαν, και οι σχέσεις πάθους και οργής συνεχίστηκαν.

Στην αντίπερα όχθη τώρα, ο Πελεγκρίνι φωνάζει ακόμη νομίζοντας πως έτσι θα αποπροσανατολίσει το κοινό του που είδε μια μετριότητα να πασχίζει για τη νίκη. Ο διαιτητής δεν ήταν ισχυρό άλλοθι για τον προπονητή των Πολιτών, που δέχτηκε τις αποδοκιμασίες του Τύπου. Οι Βρετανοί δεν είναι Λατίνοι, βλέπουν τα πράγματα ψυχρά, φλεγματικά και αγνοούν προκλητικά και αδιάφορα τις οιμωγές του αδικημένου. Κύριε, δεν έπαιξες, έχασες, και τώρα μην κλαις γιατί δεν μας συγκινούν τα δάκρυά σου… Κυρία η Μπαρτσελόνα στο νησί πήγε, είδε, νίκησε, έκλεισε στόματα και γύρισε.

Στο Λεβερκούζεν ο Ιμπραΐμοβιτς έδειξε ξανά πως οι ερμηνείες του είναι για Οσκαρ (Χρυσή Μπάλα) και κακώς τον αγνοούν, και στο Μιλάνο, την Τετάρτη, η κυρία της πόλης δεν κατάφερε να κρύψει τις ρυτίδες της και την κούραση. Οι Μαδριλένοι της Ατλέτικο κοιμούνται ήσυχοι ότι το 1-0 τους εξασφαλίζει τη θέση στο τρένο των οκτώ, αλλά… Ποτέ μην εμπιστεύεσαι μια ξεπεσμένη αρχόντισσα. Πάντα κρύβει δηλητήριο σε ένα από τα δαχτυλίδια της έτοιμη να σ’ το προσφέρει…

Τέλος, στη σκηνή του Λονδίνου η… Μπαγερλόνα του Πεπ έστειλε τα Κανόνια για επισκευή με συνοπτικές διαδικασίες. Μια ομάδα με γερμανικό ταμπεραμέντο, αλλά ισπανική προσωπικότητα, πέρασε σαν πύραυλος V2 από την πόλη που δεσπόζει ο ανδριάντας του ναυάρχου Νέλσωνα και δίδαξε στρατηγική στον υποχόνδριο και ξινό Αλσατό Αρσέν Βενγκέρ. Η Αρσεναλ, που νόμιζε πως έγινε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη θέση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, παραμένει… Αρσεναλ.

Τα φώτα ανάβουν, η αυλαία πέφτει και ώρα για χαλάρωση. Την Τρίτη έχουμε Ολυμπιακό και όλοι αγωνιούν για το είδος της παράστασης. Δράμα θα είναι, κωμωδία θα είναι, οπερέτα; Υπομονή μία εβδομάδα…