Χρυσός Φοίνικας για μια αιωνιότητα

Στο φεστιβάλ των Καννών άφησε το στίγμα του ο μεγάλος σκηνοθέτης. Η αρχή έγινε το 1971 με την «Αναπαράσταση» που έλαβε ειδική μνεία και συνεχίστηκε έναν χρόνο αργότερα με το βραβείο FIPRESCI για το «Μέρες του ’36». Το ίδιο βραβείο κέρδισε για τον «Μεγαλέξανδρο» (1980), το «Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995) και την τριλογία «Το λιβάδι που δακρύζει» (2004). Το 1984 με το «Ταξίδι στα Κύθηρα» έφυγε από την Ιταλία με το βραβείο καλύτερο σεναρίου, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα απέσπασε το Αργυρό Λιοντάρι καλύτερης σκηνοθεσίας για το «Τοπίο στην ομίχλη». Η κορυφαία διάκρισή του ήταν ο Χρυσός Φοίνικας το 2004 για το έργο του «Μια αιωνιότητα και μια μέρα».