Τα παρατράγουδα του «Nymphomaniac»

Τριάντα πέντε λεπτά μεγαλύτερο σε διάρκεια, με ελάχιστο επιπρόσθετο σεξ αλλά με περισσότερες συνομιλίες των Σαρλότ Γκενσμπούρ και Στέλαν Σκάρσγκαρντ. Αυτό ήταν το director’s cut του «Nymphomaniac» που προβλήθηκε στην Μπερλινάλε. Ο ρυθμός λίγο πιο βαρύς – το φιλμ όμως παραμένει εξαιρετικό. Και ο Λαρς φον Τρίερ έκανε και τον χαβαλέ του φωτογραφιζόμενος με ένα δικής του επινόησης τισέρτ με το λογότυπο των Καννών και την επιγραφή «Περσόνα νον γκράτα» (Ανεπιθύμητο πρόσωπο) από κάτω.

«Ο Λαρς έχει πολλή πλάκα. Κι αν δουλέυεις μαζί του, χρειάζεται να τον παίρνεις στην πλάκα πού και πού» δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Στέλαν Σκάρσγκαρντ, λίγο πριν όμως είχε προηγηθεί η εντυπωσιακά ανούσια έξοδος του Σάια ΛαΜπαφ. Που κατέφθασε με «πειραγμένο» ύφος και ένα τζόκεϊ καπέλο κατεβασμένο στο ύψος των ματιών. Και στην πρώτη ερώτηση που του απηύθυναν πήρε ένα βαρύ ύφος και πέταξε την εξής ατάκα: «Αν οι γλάροι ακολουθούν τη βάρκα, είναι γιατί ελπίζουν πως θα πεταχτούν σαρδέλες στη θάλασσα». Και μετά… σηκώθηκε κι έφυγε.

Το κορυφαίο; Η ατάκα ανήκει στον Ερίκ Καντονά. Την εκτόξευσε σε μια συνέντευξη Τύπου ο ίδιος, ακούγεται μάλιστα στο «Αναζητώντας τον Ερικ» του Κεν Λόουτς. Οσο για τον ΛαΜπαφ, φαίνεται να έχει τα δικά του το παιδί. Το προηγούμενο βράδυ της προβολής επιτέθηκε σε δυο νεαρούς άνδρες που τον φωτογράφιζαν στην είσοδο του ξενοδοχείου του, ενώ στη βραδινή πρεμιέρα εμφανίστηκε με χαρτοσακούλα στο κεφάλι.

Στο διαγωνιστικό πρόγραμμα, πάντως, τις εντυπώσεις κερδίζει το «’71» του Γιαν Ντεμάνζ. Με στυλ ρεαλιστικό και καθηλωτικό που παραπέμπει ευθέως στον Πολ Γκρίνγκρας και καμβά πολιτικό (ο εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους Προτεστάντες και τους Καθολικούς), το φιλμ είναι μέχρι στιγμής ό,τι καλύτερο είδαμε στο βασικό τμήμα του Φεστιβάλ. Κάτι είχε να πει και το γερμανικό «Τζακ», με ήρωα έναν πιτσιρικά που αναζητά την εντυπωσιακά ανεύθυνη μητέρα του έχοντας αποδράσει από το οικοτροφείο στο οποίο είχε εγκλειστεί. Οι πιθανότητες βράβευσης του Ιβο Πίτσκερκ είναι αρκετές – ο μικρός είναι εκπληκτικός!

Αλλά τι να πει κανείς για το «Δύο άνδρες στην πόλη», με τους Φόρεστ Γουίτακερ και Χάρβεϊ Καϊτέλ, κάπου στα αμερικανικά σύνορα; Αποφυλακισμένος εγκληματίας ο ένας, καχύποπτος σερίφης ο άλλος, και αν όλο αυτό σας θυμίζει κάτι είναι γιατί πρόκειται για το ριμέικ του «Δύο ξένοι στην ίδια πόλη» του Χοσέ Τζιοβάνι, με τους Αλέν Ντελόν και Ζαν Γκαμπέν. Οσο καλό ήταν το αυθεντικό τόσο ανώφελο (στ’ αλήθεια) είναι τούτο εδώ.