Κριστίν Σκοτ Τόμας: «Δεν μπορώ να αντέξω άλλη ταινία»
Τα τελευταία 15 χρόνια η Κριστίν Σκοτ Τόμας ακολουθούσε ταυτόχρονα δύο καριέρες, στην Αγγλία και τη Γαλλία
Οι σκηνοθέτες την επιστρατεύουν όταν χρειάζονται μια ηθοποιό που να εκπέμπει «κομψή απελπισία». Η Κριστίν Σκοτ Τόμας όμως έχει σχεδόν μπουχτίσει μετά από τόσα χρόνια. Τριάντα για την ακρίβεια, στη διάρκεια των οποίων συμμετείχε σε περίπου 65 φιλμ. Ζώντας δε στο Παρίσι, αν και Αγγλίδα, είναι σαν να έχει δύο διαφορετικές καριέρες και στις δύο χώρες.
Ισως για αυτόν τον λόγο προ μηνών έφτασε σε ένα σημείο πέραν του οποίου ένιωθε ότι δεν μπορεί να συνεχίσει. «Ξαφνικά σκέφτηκα ότι δεν μπορώ να αντιμετωπίσω άλλη ταινία» έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή της στη βρετανική «Γκάρντιαν». «Διαπίστωσα ότι έχω κάνει τα πράγματα που γνωρίζω καλά, τόσες φορές, σε διαφορετικές μάλιστα γλώσσες και έτσι ένιωσα ότι δεν μπορώ άλλο. Δεν μπορώ να αντέξω άλλη ταινία. Με κάνει να βαριέμαι. Ετσι, σταματάω».
Η 53χρονη Τόμας δηλώνει πλέον «ηθοποιός σε ανάρρωση», ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια όμως έχει να επιδείξει μια υγιή καριέρα, με μικρούς ρόλους σε σχετικά μεγάλες βρετανικές παραγωγές και με μεγάλους ρόλους σε γαλλικές παραγωγές σχετικά μικρές – όπως η ταινία για τη ζωή του Τζον Λένον «Ολοι θέλουν λίγη αγάπη» του 2009, ή το «Απλά σ’ αγαπώ» του 2008 αντίστοιχα. Εχει κουραστεί όμως να δουλεύει σε ταινίες των οποίων τα σενάρια διορθώνονται ή αλλάζουν την τελευταία στιγμή: «Τα φιλμ στα οποία συμμετέχω συνήθως στήνονται στο πόδι και πάντα έχουν την αίσθηση του μπάχαλου. Μου αρέσει να παίζω σε ταινίες, αλλά δεν μου αρέσει να αλλάζω διαρκώς το πρόγραμμά μου ή να ξαναγράφω σκηνές. Απλά δεν μπορώ να ασχολούμαι άλλο».
Κατά κάποιον τρόπο έχει ξαναπάρει την ίδια απόφαση, κάπου στα τέλη της δεκαετίας ’90, όταν η επιτυχία του «Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία» την εκτόξευσε σε κορυφαίες παραγωγές, όπως «Ο γητευτής των αλόγων», «Επικίνδυνη αποστολή» και φυσικά «Ο άγγλος ασθενής». Οι συνθήκες όμως ήταν γεωγραφικά δυσμενείς, έλεγε στην «Γκάρντιαν», απλώς δεν ήθελε να πάει στην Αμερική. Ηταν παντρεμένη με έναν Γάλλο, είχαν δύο παιδιά και η οικογένεια ήθελε να ζήσει, αν όχι στη Γαλλία, έστω στην Ευρώπη. «Επίσης δεν μπορούσα να ανεχτώ» συμπλήρωνε «όλες αυτές τις μπούρδες στις μεγάλες παραγωγές. Δεν μπορώ να περιμένω για ώρες σε ένα πολυτελές τροχόσπιτο και να βαριέμαι θανάσιμα. Πολλές φορές ένιωθα ότι έμοιαζα με ταπετσαρία. Με πολλά μαξιλαράκια τριγύρω».
Μέχρι, πάντως, να αποσυρθεί, θα προλάβουμε να τη δούμε σε τρεις-τέσσερις ταινίες ακόμη, μία εκ των οποίων θα είναι και «Η αόρατη γυναίκα», όπου υποδύεται τη μητέρα της κρυφής ερωμένης του Καρόλου Ντίκενς (Ρέιφ Φάινς).














