[Ανάλυση] Καταλύτης αστάθειας σε άλλα κόμματα

«Καταλύτη» είχε χαρακτηρίσει κατ’ ιδίαν κορυφαίος πολιτικός παράγων τους 58 πριν από μερικούς μήνες. Δεν είχε άδικο. Η ετερογενής αυτή σύνθεση έχει λιγότερη σημασία η ίδια από την επενέργειά της στα όμορα κόμματα και τον ευρύτερο πολιτικό χώρο όπου εγγράφεται. Μετά τις «επισκέψεις» Παπαδόπουλου, Ψαριανού και Τατσόπουλου έχουμε συνέχεια στη ΔΗΜΑΡ με την έξοδο Μεϊμάρογλου, Σαμαντά και λοιπών.

Πράγματι, η Αγίου Κωνσταντίνου έχει επηρεαστεί περισσότερο από την ιστορία των 58. Εν μέρει και γιατί ο Φώτης Κουβέλης, ασχέτως του τι λέει, δεν φαίνεται διατεθειμένος να παίξει στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Η αριστερή στροφή της ΔΗΜΑΡ προκύπτει πολλαπλώς. Με τον Κουβέλη σε γραμμή «πάμε γι’ άλλα» έχουμε ήδη αναθέρμανση σχέσεων Λοβέρδου – ΠαΣοΚ.

Το άλλοτε «κόμμα εξουσίας» της Μεταπολίτευσης επηρεάζεται επίσης από τους 58, αλλά με τρόπο πολύ πιο υπόγειο και σε ένα παιχνίδι πιο σύνθετο. Παρά την πολιτική αμοιβαίων αποστάσεων φαίνεται ότι υπάρχει ένα πολύ καλό επίπεδο ουσιαστικής συνεννόησης μεταξύ Γιάννη Βούλγαρη και Βαγγέλη Βενιζέλου. Καθώς και μια προσέγγιση «win-win». Θα επιβεβαιωθεί στο ραντεβού αυτής της εβδομάδας. Η επετηρίδα του ΠαΣοΚ αντιδρά βέβαια – σε όλες τις εκδοχές της, Παπανδρεϊκές και άλλες – αυτό όμως είναι κάτι που μόνο ο πρόεδρός του μπορεί να το διαχειριστεί και χωρίς απότομες κινήσεις. Η συνδιάσκεψη για την προετοιμασία της Ελιάς είναι η κρίσιμη φάση, όπως εξίσου κρίσιμος είναι και ο εμπλουτισμός του πολιτικού μείγματος.

Θα μπορούσαν ΠαΣοΚ και 58 να τα σπάσουν στη δοσολογία; Δηλαδή πόσοι και ποιοι πασόκοι μέσα στην ευρωλίστα; Σαφώς – αν και υπάρχει διάθεση συμβιβασμού. Αν και οι προκριματικές εκλογές – η προσφυγή στη βάση – θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα με τρόπο δημοκρατικό. Οπως θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά και για αυτούς που δεν θέλουν να μετρηθούν. Πολλά θα εξαρτηθούν, πάντως, από την ευελιξία και το θετικό πνεύμα των 58, οι οποίοι δεν είναι όλοι το ίδιο. Ούτε έχουν όλοι την ίδια πολιτική ωριμότητα. Πάντως, σε επίπεδο συντονιστικού υπάρχει διάθεση για σύνθεση. Αλλά και για τη δημιουργία ενός ευρω-σχήματος που να έχει ευρύ φάσμα απήχησης.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το πνεύμα των 58 που ψάχνουν νέο άφθαρτο πρόσωπο με όχι κακές συστάσεις – αντανακλάται ήδη στην επιλογή ΣΥΡΙΖΑ για τον Δήμο Αθηναίων. Δηλαδή στον Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Με όρους της θεωρίας των συστημάτων και με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα του 30%, η επιλογή επιβεβαιώνει την ορθότητα της μεθόδου. Αλλά και την άποψη ότι κάθε πολιτικό εγχείρημα που διεκπεραιώνεται μέσα στην κρίση, δεν μπορεί παρά να συνδέεται με την ανανέωση προσώπων. Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι οι 58 δεν αποδεικνύονται ασταθείς οι ίδιοι, αλλά προκαλούν αλλού αστάθεια. Καθώς και ότι η αστάθεια αυτή δεν εκδηλώνεται τόσο στο ΠαΣοΚ – τουλάχιστον προς το παρόν – όσο στη ΔΗΜΑΡ.