Πέθανε ο Πιτ Σίγκερ, ο θρυλικός τροβαδούρος της γενιάς της αμφισβήτησης

Ο Πιτ Σίγκερ, ένα από τα σύμβολα της γενιάς της αμφισβήτησης, ο αμερικανός τραγουδοποιός που συνόδευσε με τις μελωδίες και τους παρεμβατικούς στοίχους τα κοινωνικά κινήματα των δεκαετιών του 1950 και του 1960, πέθανε. Ηταν 94 ετών και άφησε την τελευταία του πνοή στο Πρεσβυτεριανό νοσοκομείο της Νέας Υόρκης.

Τον θάνατό του επιβεβαίωσε ο εγγονός του, ο Κιτάμα Καχίλ Τζάκσον, ο οποίος είπε ότι ο παππούς του πέθανε από φυσικά αίτια, ήσυχος. 

Οπως έγραψαν οι New York Times, η καριέρα του Σίγκερ τον έφερε από τις διαδηλώσεις για τα δικαιώματα των εργατών της δεκαετίας του ’50 στο Top 10 των επιτυχιών, από τη συμμετοχή στα φοιτητικά κινήματα σε φεστιβάλ της φολκ μουσικής και από την καταδίκη του για ασέβεια απέναντι στο Κογκρέσο – όταν αρνήθηκε να συνεργαστεί με την περιβόητη Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών – στην εμφάνισή του τον Ιανουάριο του 2009 στο Μνημείο Λίνκολν όπου τραγούδησε για την τελετή ορκωμοσίας του 44ου προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα.

Διότι, με λίγα λόγια, η ζωή και τα τραγούδια του Πιτ Σίγκερ υπήρξαν η ζωή και ο ήχος της Αμερικής που άλλαξε μεταπολεμικά: Από τη συντήρηση και τις φυλετικές διακρίσεις, στην αμφισβήτηση, στους αγώνες για κοινωνικά δικαιώματα και στη συμβολική ανάδειξη ενός αφροαμερικανού στη θέση του ηγέτη της χώρας, κάτι αδιανόητο μισό αιώνα νωρίτερα.

Μισόν αιώνα πριν ο Σίγκερ είχε μόλις καταφέρει να επιβιώσει από τις κυρώσεις που επέβαλε η κυβέρνηση των ΗΠΑ επειδή είχε υπάρξει μέλος του κομμουνιστικού κόμματος και έπειτα είχε αρνηθεί να συνεργαστεί με την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών του διαβόητου γερουσιαστή ΜακΚάρθι.

Αποκλεισμένος από την αμερικανική τηλεόραση μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’60, λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, ο Σίγκερ δεν είχε μείνει στο σκοτάδι.

Ως μέλος των Weavers τραγούδησε επιτυχίες όπως το «Goodnight, Irene» και το «If I Had a Hammer». Και όταν η μπάντα τον έδιωξε υπό τις πιέσεις της κυβέρνησης, εξαιτίας του κυνηγιού μαγισσών που είχε εξαπολύσει ο μακαρθισμός, εκείνος έγραψε ορισμένα από τα πιο αρχετυπικά τραγούδια των 60s. Το τραγούδι του «Where Have All the Flowers Gone?» έγινε ύμνος κατά του πολέμου. Και το 1965 οι Byrds έφθασαν στο Νο1 των επιτυχιών με το θρυλικό  «Turn! Turn! Turn!».

Ο Σίγκερ έγινε ο μέντορας του Μπομπ Ντίλαν και πολλών άλλων που με τη σειρά τους επηρέασαν εκατομμύρια. Και έγραψε τραγούδια που έγιναν σύμβολο μιας αμερικανικής κοινωνίας και ενός κόσμου που αλλάζουν.