Ακτιβισμός εκ του περισσεύματος

Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες επειδή ήθελε να κάνει κάτι για να βελτιώσει την κατάσταση γύρω του. Θιασώτης της λαϊκής ρήσης «Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω», πριν από περίπου δύο χρόνια ίδρυσε μαζί με δύο νέες γυναίκες την οργάνωση Μπορούμε και κήρυξε τον πόλεμο στη σπατάλη τροφίμων. Σήμερα και αύριο διοργανώνουν το 1ο Φεστιβάλ της οργάνωσης

Γέννημα-θρέμμα Θεσσαλονικιός, ο Αλέξανδρος Θεοδωρίδης ως παιδί ήταν αρκετά ζωηρός. Πήγε όμως σε ένα από τα πιο αυστηρά σχολεία της πόλης, το Γερμανικό Σχολείο, καθώς η μητέρα του είναι Γερμανίδα. Ενα σχολείο που προωθούσε, θυμάται, την κριτική σκέψη και την ελεύθερη έκφραση. «Δεν ξέρω τι θα πει σηκώνομαι στον πίνακα για να πω μάθημα. Στην τάξη απλά λέγαμε την άποψή μας». Αν και έδωσε Πανελλαδικές Εξετάσεις, έφυγε για τη Γερμανία. Δεν είχε ακόμη αποφασίσει τι ήταν εκείνο που θα ήθελε να ακολουθήσει. Δεν ήταν, όμως, μόνο αυτό. Είχε έναν φίλο που εκείνη την περίοδο σπούδαζε στην Ιατρική Σχολή της Θεσσαλονίκης αλλά είχε χάσει έναν χρόνο από καταλήψεις. Κι ο ίδιος πάντα ήθελε να έχει τον έλεγχο σε ό,τι κάνει.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ. Πενήντα χιλιόμετρα νότια του Μονάχου ζούσε ο θείος του, ο οποίος εργαζόταν ως λογιστής. Ο Αλέξανδρος αποφάσισε μέσω του προγράμματος της μαθητείας να κάνει εξάσκηση ως βοηθός λογιστή. «Για δύο χρόνια εργαζόμουν κοντά στον θείο μου και παρακολουθούσα μαθήματα. Ηταν κάτι, όμως, που δεν με ενδιέφερε. Ωστόσο, η μητέρα μου μού έχει μάθει να τελειώνω ό,τι αρχίζω». Με το χαρτί του βοηθού λογιστή είναι σίγουρος για τις σπουδές που θέλει να ακολουθήσει: Πολιτικές Επιστήμες, Μακροοικονομικά και Διεθνές Δίκαιο στο Μόναχο.

Από τη στιγμή που έφυγε από το πατρικό σπίτι στην Καλαμαριά, δεν πήρε από τους γονείς του ούτε μία δραχμή. Κι αυτό, όπως λέει σήμερα, είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε έναν νέο άνθρωπο, καθώς τον κάνει υπεύθυνο και ανεξάρτητο. Ετσι, αναγκάστηκε να κάνει αρκετές δουλειές: μοίραζε φυλλάδια σε πεζόδρομο του Μονάχου, δούλεψε στο φοιτητικό εστιατόριο, σε εταιρεία εύρεσης προσωπικού. «Το γεγονός ότι μόνος μου έβγαζα τα χρήματα για να ζήσω με έκανε να έχω κίνητρο να τελειώσω γρήγορα τις σπουδές μου και να κυνηγήσω υποτροφίες». Και τα κατάφερε αφού τελείωσε έναν χρόνο κάτω από τον μέσο όρο και από το 5ο εξάμηνο ήταν υπότροφος του Ιδρύματος Friedrich – Ebert – Stiftung.

Στα 23 του κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις στη LSE, με υποτροφία από το αντίστοιχο Ιδρυμα Κρατικών Υποτροφιών της Γερμανίας. Εναν χρόνο μετά, ήταν πλέον έτοιμος να μπει στην αγορά εργασίας και να δουλέψει πάνω στο αντικείμενο των σπουδών του. Πήγε στις Βρυξέλλες με το πρόγραμμα Stage και για έξι μήνες εργαζόταν στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων.

Υστερα από παραμονή αρκετών χρόνων στο εξωτερικό, είχε έρθει πια η ώρα να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 2003 αρχίζει να στέλνει βιογραφικά μέχρι που κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια του ένα φυλλάδιο για το Σχολείο Διάσωσης της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης. «Το παρακολούθησα και τον Δεκέμβριο του 2003 με έστειλαν στο Αφγανιστάν. Για περίπου έξι εβδομάδες ζούσαμε με την ομάδα σε ένα πλίνθινο σπίτι, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και τρεχούμενο νερό, και κοιμόμασταν στο πάτωμα. Κάθε πρωί ακούγαμε μετά την πρωινή προσευχή τα Απάτσι να κυνηγούν Ταλιμπάν. Με το ασθενοφόρο της ομάδας που λειτουργούσε σαν κινητή μονάδα, κάναμε τις πιο απλές ιατρικές εξετάσεις στους ανθρώπους της Καμπούλ. Είδαμε πολύ σκληρές εικόνες αλλά το ταξίδι αυτό ήταν φοβερή εμπειρία γιατί πλέον καταλαβαίνεις τι είναι σημαντικό στη ζωή και τι όχι» λέει ο Αλέξανδρος.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη και έπειτα από πέντε χρόνια κατέβηκε στην Αθήνα. Εψαχνε παράλληλα με τη δουλειά να κάνει και κάτι εθελοντικό. Τον Οκτώβριο του 2011 γνωρίζει την Ξένια Παπασταύρου και την Αλέξια Μοάτσου και μαζί ίδρυσαν τον Ιανουάριο του 2012 την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Μπορούμε. Με σύνθημα «Καμία μερίδα φαγητού χαμένη», έχουν βάλει στόχο την καταπολέμηση της σπατάλης τροφίμων και παράλληλα την αξιοποίηση αυτού του περισσευούμενου φαγητού υπέρ κοινωφελών σκοπών. «Το στήσαμε και πλέον βλέπουμε να μεγαλώνει το κίνημα. Η προσφορά μπορεί να είναι από μία μερίδα ψαρόσουπα από τη νοικοκυρά στο Χαλάνδρι μέχρι 35.000 μπιφτέκια της Goody’s ή 50.000 παιδικά γάλατα της Δέλτα. Ολοι μπορούν να προσφέρουν» εξηγεί ο 36χρονος, ο οποίος πλέον εργάζεται full time για τον σκοπό τής Μπορούμε μαζί με την υπόλοιπη ομάδα και τους 20 εθελοντές.

Σε περίπου ενάμιση μήνα η οργάνωση θα φθάσει αισίως το 1 εκατομμύριο μερίδες περισσευούμενο φαγητό, που διακινεί από τους διαθέτες στους αποδέκτες. Αυτοί είναι πάντα φορείς – κοινωφελή ιδρύματα, συσσίτια, κοινωνικές υπηρεσίες δήμων, ακόμη και σχολεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ομάδας, οι πιθανοί αποδέκτες σε όλη την Ελλάδα φθάνουν τους 820, εκ των οποίων οι 220 αφορούν συσσίτια. Τον περασμένο Αύγουστο, μάλιστα, κατάφεραν – εν μέσω θέρους – να δικτυώσουν μέσα σε μιάμιση ώρα 18.000 μερίδες κατεψυγμένο κοτόπουλο με ρύζι. Η μεγάλη ποσότητα φαγητού πήγε σε συνολικά 14 αποδέκτες – κοινωνικές υπηρεσίες και ιδρύματα.

Το έργο της οργάνωσης έχει γίνει θέμα, όχι μόνο στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Ρεπορτάζ για την Μπορούμε και συνεντεύξεις των ιδρυτικών μελών έχουν φιλοξενηθεί τους τελευταίους μήνες σε ΜΜΕ περίπου 30 χωρών, από την ισπανική «Ελ Παΐς» και το αμερικανικό CNN μέχρι την «Γκάρντιαν», τη «Χάφινγκτον Ποστ» και το κρατικό κανάλι της Κίνας.

Η οργάνωση, τα γραφεία της οποίας είναι στο Μοναστηράκι, δέχεται μόνο φαγητό. Πολύ συχνά γίνονται μάρτυρες συγκινητικών ιστοριών, όπως αυτή που θυμάται ο Αλέξανδρος με πρωταγωνιστές μια ομάδα Γερμανών. «Στη μεγάλη πλημμύρα του Αμβούργου το 1962 οι συγκεκριμένοι Γερμανοί ήταν μικρά παιδιά. Τότε η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που έστειλε βοήθεια και συγκεκριμένα 500 τόνους σταφίδα. Οταν, λοιπόν, πέρυσι συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από εκείνο το γεγονός, θέλησαν να ανταποδώσουν το καλό που είχε κάνει τότε η χώρα μας. Εμαθαν για μας από κάποιο ρεπορτάζ και πρόσφεραν 2.250 ευρώ, τα οποία δώσαμε για να καλυφθεί το δεκατιανό των παιδιών στο Ειδικό Σχολείο Πειραιά».

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣ. Σήμερα και αύριο ο ίδιος και τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης θα βρίσκονται στο 1ο Φεστιβάλ κατά της σπατάλης τροφίμων. Το διοργανώνουν από κοινού, με την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, το πρόγραμμα Καλύτερη Ζωή του WWF Ελλάς και η Μπορούμε. Από τις 11 το πρωί μέχρι τις 7 το απόγευμα στο Impact Hub Athens το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να πάρει μέρος σε μια σειρά δράσεων. «Γνωστοί σεφ, όπως ο Λευτέρης Λαζάρου ή ο Ακης Πετρετζίκης, θα μαγειρεύουν με περισσεύματα φαγητού, δείχνοντας στον κόσμο τι μπορεί να κάνει με τα τρόφιμα που έμειναν. Παράλληλα, το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο θα οργανώσει βιωματικά εργαστήρια ενώ θα υπάρχουν και πολλές δράσεις για τα παιδιά».