Στο δεύτερο υπόγειο του Ιδρύματος Κακογιάννη κάτι τρέχει, καλό είναι να μην το χάσετε. Η έντονη εικαστική αντίληψη της ομάδας Bijoux de Κant συναντάει μια μετα-Μήδεια βγαλμένη από το θεατρικό πάνθεον του Δημήτρη Δημητριάδη και το αίμα του δυτικού πατριαρχικού πολιτισμού τρέχει ποτάμι. Για να στέρξουν τα θεατρικά θαύματα δεν αρκούν, όμως, μόνο ένας μεγάλος συγγραφέας και μια εμπνευσμένη σκηνοθετική καθοδήγηση σαν του Γιάννη Σκουρλέτη. Χρειάζεται πρωτίστως μια Θεά στα μέτρα της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη. Αυτή ήταν που με 
την εμπειρία και το κύρος της ανέλαβε να τραβήξει μια νυχιά, να δώσει ένα γερό μητριαρχικό σκούντημα στον κόσμο του μέτρου και της διαύγειας, χαρακώνοντας έτσι 
τις βεβαιότητές του και υπενθυμίζοντας τη συναισθηματική του ανεπάρκεια. Η παράσταση «Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία» έχει πολλαπλό ενδιαφέρον και, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, φαίνεται ότι είναι από αυτές που θα οδηγήσουν την κούρσα του φετινού θεατρικού χειμώνα.

Με δύναμη από τη Θεσσαλονίκη μάς έρχεται κάθε τόσο το λογοτεχνικό περιοδικό Εντευκτήριο αλλά η Αθήνα σπανίως μεριάζει να ακουστεί και κάνας άλλος κι ας μην έχει η ίδια τίποτα το σπουδαίο να προσθέσει. Ανάμεσα στα πολλά θέματα του τρέχοντος τεύχους διαβάζω μια συνέντευξη της φετινής νομπελίστριας Αλις Μονρό, ένα κείμενο του Πάνου Θεοδωρίδη για την αλληλογραφία του Φόρστερ με τον Καβάφη και ένα διήγημα του Tobias Woolf μεταφρασμένο από τον διηγηματογράφο της νέας γενιάς Γιάννη Παλαβό. Στην όλη υπερπαραγωγή να μην ξεχάσω να συμπεριλάβω και την ειδική έκδοση του Εντευκτηρίου «Μια κουκίδα στον χάρτη» με το μεγάλο ταξίδι της Βάνας Χαραλαμπίδου στην Πετρούπολη, τη Δαμασκό, το Χαλέπι, την Πέτρα, το Ασουάν, το Μαρακές, την Πομπηία και την Αβάνα. Φύγαμε!

Χαρούμενος έφυγε για Χριστούγεννα στην Ηγουμενίτσα ο Σωτήρης Δημητρίου με ένα ακόμη βραβείο στα μπαγκάζια του. Η συλλογή «Το κουμπί και το φόρεμα», το δωδέκατο βιβλίο του συγγραφέα, δεν τιμήθηκε μόνον από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη αλλά βρήκε δρόμο και προς τη σκηνή. Οσοι πιστοί προσέλθετε Τετάρτη - Πέμπτη στο θέατρο Μεταξουργείο όπου η Γιασεμή Κηλαηδόνη παίζει, σκηνοθετεί και ανασαίνει ορισμένα από τα καλύτερα διηγήματά του. Το βραβείο της Ακαδημίας πάντως έδωσε κι άλλες μη λογοτεχνικές χαρές στον Σωτήρη Δημητρίου. Του τηλεφωνήσαμε για να τον συγχαρούμε αλλά αυτός έστριψε την κουβέντα αλλού και συγκεκριμένα στους νεαρούς επιστήμονες με τους οποίους μοιράστηκε το ίδιο βάθρο. «Θαύμασα», μας είπε, «ένα κορίτσι, τη Νίκη Ευελπίδου που είναι γεωλόγος και αυτοδύτρια. Βουτώντας στο Αιγαίο βρήκε το ρήγμα από τον σεισμό του 1952 και έκανε μια σπουδαία σεισμολογική ανακάλυψη. Είναι τρομερό όλοι αυτοί οι νέοι επιστήμονες να αγνοούνται από τον Τύπο και να προβάλλονται μόνον οι λογοτέχνες». Δεν πειράζει Σωτήρη. Θα το κάνουμε εμείς αντί για σένα.
Η πιο συνηθισμένη πάθηση από την ανάγνωση ξένης λογοτεχνίας είναι να στραμπουλίξεις το μυαλό σου και το γλωσσικό σου αισθητήριο από τα ελληνικά του μεταφραστή. Από τη σειρά με έργα της κλασικής λογοτεχνίας που κυκλοφόρησαν οι εκδόσεις Μίνωας διαβάζω την «Κυρία Νταλογουέη» της Βιρτζίνιας Γουλφ και η μισή χαρά μου οφείλεται στην εξαιρετική μετάφραση της Βασιλικής Κοκκίνου. Τόσο μεστά, τόσο γλυκόπιοτα, τόσο αβίαστα ελληνικά είχα καιρό να συναντήσω σε λογοτεχνική μετάφραση. Το καλό να λέγεται.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από