Νέα εξέταση «προβλέπει» έμφραγμα-εγκεφαλικό

Η αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα της χοληστερόλης δεν είναι ο πιο ακριβής τρόπος αξιολόγησης του κινδύνου εμφράγματος και εγκεφαλικού, υποστηρίζουν αμερικανοί επιστήμονες.

Αντιθέτως, η μέτρηση του συσσωρευμένου ασβεστίου στις αρτηρίες αποτελεί καλύτερο δείκτη για την πιθανότητα εμφάνισης αυτών των προβλημάτων, προσθέτουν.

Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποίησαν, οι άνθρωποι που έχουν ελάχιστο ή καθόλου ασβέστιο στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών τους, είναι απίθανο να πάθουν έμφραγμα ή εγκεφαλικό.

Όπως γράφουν στην «Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Καρδιάς» (EHJ), υπέβαλλαν σε αξονική τομογραφία σχεδόν 7.000 εθελοντές για να μετρήσουν τον δείκτη αποτιτάνωσης των στεφανιαίων αρτηριών τους (CAC).

Ο δείκτης αυτός υπολογίζεται με βάση τα ιζήματα ασβεστίου στο εσωτερικό των αρτηριών, την ηλικία και το φύλο, και οι τιμές του κυμαίνονται από 0 έως μερικές εκατοντάδες.

Όταν υπάρχει αποτιτάνωση στα τοιχώματα των αρτηριών, οι αρτηρίες δεν είναι ελαστικές αλλά παρουσιάζουν επικίνδυνη σκλήρυνση.

Όπως έδειξε η μελέτη, οι εθελοντές που είχαν χαμηλό CAC διέτρεχαν μικρό κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού μέσα στην επόμενη επταετία και έτσι χρειάζονταν μόνον συμβουλές για τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής τους.

Αντιθέτως, όσοι είχαν υψηλό CAC (πάνω από 50-100), χρειάζονταν και φαρμακευτική αγωγή.

Συνολικά, ο κίνδυνος αυξανόταν κατ’ αναλογίαν με το CAC: όσο υψηλότερο ήταν, τόσο περισσότερο κινδύνευαν οι εθελοντές.

Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Τζωνς Χόπκινς, του Νοσοκομείου BrighamandWomen’s και άλλα νοσηλευτικά κέντρα των ΗΠΑ, έδειξε ακόμα ότι ένας στους έξι εθελοντές που θεωρούνταν χαμηλού κινδύνου επειδή δεν είχαν ιδιαίτερα υψηλή πίεση και χοληστερόλη, διέτρεχαν στην πραγματικότητα υψηλό κίνδυνο για έμφραγμα.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι «η χρήση μόνον των παραδοσιακών παραγόντων κινδύνου έχει ως συνέπεια να μην γίνεται αντιληπτό υψηλό ποσοστό ατόμων που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα», υπογραμμίζουν ο δρ Ρότζερ Σκοτ Μπλούμενθαλ, καθηγητής Ιατρικής και διευθυντής του Κέντρου Προληπτικής Καρδιολογίας Ciccarone του Τζωνς Χόπκινς, και οι συνεργάτες του.

Επιπλέον, υπάρχει κίνδυνος να χορηγούνται φάρμακα σε άτομα που δεν τα χρειάζονται, προσθέτουν.

«Ανακαλύψαμε ότι το 15% των εθελοντών, που ήταν χαμηλού καρδιαγγειακού κινδύνου με βάση την πίεση και την χοληστερόλη τους, είχαν στην πραγματικότητα CAC πάνω από 100 και έτσι διέτρεχαν σχετικά υψηλό κίνδυνο καρδιακού επεισοδίου μέσα στα επόμενα επτά χρόνια», εξήγησε ο δρ Μπλούμενθαλ.

«Αντιθέτως, το 35% των εθελοντών που θεωρούνταν πολύ υψηλού κινδύνου και έτσι έκαναν εντατική θεραπεία με ασπιρίνη και στατίνες για την χοληστερόλη, δεν είχαν στεφανιαίες αποτιτανώσεις και έτσι είχαν εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό εμφραγμάτων στη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης», πρόσθεσε.