ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Το μαρτύριο της ορθοστασίας

Χρήστος Παπαγγελακόπουλος

ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ

Κατά τον 17ο αιώνα ένας αυτοκράτορας της Κίνας, μου διαφεύγει το όνομά του, είχε επινοήσει ένα μαρτύριο για τους αυλικούς του που υπέπιπταν σε παράπτωμα. Επινόησε λοιπόν το μαρτύριο της ορθοστασίας. Σε ένα μικρό δωμάτιο των ανακτόρων οι τιμωρημένοι στέκονταν στριμωγμένοι μεταξύ τους και όρθιοι για ώρες ολόκληρες. Ο αυτοκράτορας κατά διαστήματα παρακολουθούσε από έναν εξώστη το μαρτύριό τους και άκουγε με ευχαρίστηση τις οιμωγές τους.

Επειτα από τέσσερις αιώνες ορισμένοι πολιτικοί μας φρόντισαν να επαναλάβουν το μαρτύριο αυτό με άριστα αποτελέσματα. Πρωτοτύπησαν ακόμα και στο ότι διάλεξαν για βασανιστήρια ηλικιωμένα άτομα άνω των 60 ετών. Ο τόπος του μαρτυρίου είναι μια αίθουσα περίπου 20 τ.μ. με μόνο 25 καθίσματα στο κτίριο του Οργανισμού Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), στην Ηπείρου. Στην αίθουσα αυτή του 1ου ορόφου στέκονται όρθιοι και στριμωγμένοι επί τετράωρο καθημερινά περίπου 60 συνταξιούχοι για να απογράψουν τα προστατευόμενα μέλη της οικογένειάς τους. Η διαφορά με τον αυτοκράτορα είναι ότι εδώ, δυστυχώς, δεν υπάρχουν παρατηρητές.

Ο αυτοκράτορας (πρόεδρος του ΟΠΑΔ) βρίσκεται μόνιμα στον θρόνο του στον 7ο όροφο, η δε αυτοκράτειρα (η κυρία γενική διευθύντρια) βρίσκεται μονίμως απασχολημένη στον 6ο όροφο. Η πολύωρη ορθοστασία οφείλεται στο ότι υπάρχουν μόνο τρεις υπάλληλοι για να εξυπηρετούν καθημερινά περίπου 200 συνταξιούχους. Οι διοικούντες του ΟΠΑΔ δεν θέλουν (γιατί άραγε;) να στείλουν στην «αίθουσα των βασανιστηρίων» υπαλλήλους από τους άλλους ορόφους, πολλοί από τους οποίους κάθονται. Η δε συμπεριφορά των υπαλλήλων του 1ου ορόφου προς τους ηλικιωμένους κρίνεται επιεικώς απαράδεκτη. Ευτυχώς που δεν χειροδικούν. Ισως έχουν εντολές να συνεργούν στα βασανιστήρια. Ο προϊστάμενος υπουργός Εργασίας, παρά τις καταγγελίες που γίνονται μήνες τώρα, αδιαφορεί. Ασχολείται με υψηλής βαθμίδας θέματα όπως είναι οι συζητήσεις με την τρόικα.

Τα «όχι» και τα «ναι» του Αλέξη Τσίπρα

Τάκης Τσιαμτσίκας

ΑΘΗΝΑ

Η προφανής δημαγωγική διγλωσσία του κ. Τσίπρα φαίνεται ανάλογα σε πιο ακροατήριο μιλάει, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Το «όχι» στην Ελλάδα: τον Μάιο του 2012 στο Ζάππειο δήλωσε πως «εμείς δεν μιλάμε για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Το Μνημόνιο δεν διαπραγματεύεται, η Κόλαση δεν διαπραγματεύεται. Μιλάμε για ακύρωση του Μνημονίου, καταγγελία της δανειακής σύμβασης και πολιτική διαπραγμάτευση σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο».

Το «ναι» στο Τέξας: τον Νοέμβριο στο Τέξας δήλωσε πως «μία έξοδος δεν θα ωφελήσει κανέναν. Αντίθετα, θα πυροδοτήσει σοβαρά νέα προβλήματα – διαχείριση ενός ασταθούς νέου νομίσματος, φαινόμενα bank run, πληθωρισμός, φυγή κεφαλαίων και ανθρώπων. Για τον λόγο αυτό και μόνο, η Ελλάδα δεν θα πρέπει και δεν θα το κάνει να εξέλθει από την ευρωζώνη».

Ο κ. Τσίπρας ομολογεί πως θα ακολουθήσει τα ιστορικά «όχι» και «ναι» της Κύπρου. Ο κ. Τσίπρας γι’ αυτό, το ιστορικό «όχι» της Κύπρου, το χαιρέτισε στη Βουλή ως παράδειγμα προς μίμηση για την Ελλάδα. Και όταν η τρόικα έθεσε δύο ημέρες προθεσμία ανάκλησης του «όχι» στην Κύπρο και αυτή το ανακάλεσε αμέσως, τότε ο κ. Τσίπρας σιώπησε. Είναι θλιβερό παράδειγμα ο κ. Τσίπρας να δημαγωγεί τη στιγμή που η Ελλάδα διέρχεται φοβερή οικονομική κρίση και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης.

Εισαγόμενα προϊόντα και εργασία

Βασίλειος Δ. Βασιλειάδης

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Στη χώρα μας όλοι, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, κακή τρόικα και τόσοι άλλοι «πασχίζουν» για τη βελτίωση της οικονομίας μας. Ομως δεν φτάνουν. Ετσι, στο άκουσμα ότι το 2014 θα έρθουν στην Ελλάδα πάνω από 18.000.000 τουρίστες βρεθήκαμε στη στενόχωρη σκέψη ότι πάλι το μεγάλο συνολικό όφελος δεν θα το έχει η ελλαδική οικονομία, πλην του ξενοδοχειακού ύπνου. Το όφελος θα καρπωθούν οι Ρουμάνοι, Πολωνοί, Βούλγαροι, Σκοπιανοί, Αλβανοί κ.λπ. Οι Ελληνες; Μπα, αυτοί έγιναν αφεντικά.

Δεν καταδέχονται να ασχολούνται με λαχανικά, φρούτα, κρέατα, να έχουν εργασίες στα ξενοδοχεία μας κ.λπ. Στα εστιατόρια, στα ξενοδοχεία, στην αγροτική συγκομιδή έρχονται και εργάζονται όλα τα χρόνια νέοι Σκοπιανοί, Ρουμάνοι, Σέρβοι κ.λπ. Οχι οι έλληνες νέοι! Αυτοί είναι με τα φραπεδάκια τους στα καφέ! Ασφαλώς υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως πολιτικοί μηχανικοί, αρχιτέκτονες κ.τ.λ. που οδηγούν ταξί.

Πιπεριές, ντομάτες κ.λπ. εισάγονται από Σκόπια, Πολωνία, ακόμα και από Μαρόκο, πατάτες από Αίγυπτο. Οι Βόρειοι έρχονται με νταλίκες (βουλγαρικά ψωμιά στη Λάρισα, στην Πιερία, στη Χαλκιδική, στον Βόλο και νοτιότερα μέχρι κάτω. Κρέατα από Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία φτάνουν μέχρι και την Κρήτη! Φρούτα, φράουλες Μανωλάδας αλλά από χέρια Πακιστανών. Οι λαθρεργάτες – όχι πια λαθρομετανάστες – ξεπέρασαν τα 2.500.000 και οι καταγεγραμμένοι άνεργοι Ελληνες ξεπέρασαν το 1.500.000.

Τουρίστες από τα κρουαζιερόπλοια που θα δώσουν δουλειά στα μαγαζιά του Πειραιά, της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης κ.α. φωνάζει το ΠΑΜΕ «όχι, έξω από εδώ». Ελιές, συγκομιδή, Αλβανοί και άλλοι. Τα λάδια Ιταλοί, Ισπανοί και τόσα άλλα. Πίκρα, μεγάλη απογοήτευση. Ακούγεται ότι «πρέπει να εξάγουμε» (στόχος, αγορές εξωτερικού). Οι αγορές έρχονται πια εδώ, στα πόδια μας, γίνονται αγορές εσωτερικού.

Εστίαση 18.000.000 τουριστών. Αλλά εμείς συνεχίζουμε να δίνουμε σχεδόν όλες τις τροφές εισαγόμενες. Ευτυχώς, από ρύζια (άριστα της Μακεδονίας μας) πάμε πολύ καλά. Ο τουριστικός στόχος για τα επόμενα χρόνια είναι Κινέζοι μέχρι 15.000.000. Οι κινέζοι όμως θα έρχονται και για ρύζι; Οχι! Θα έρχονται για την υπέροχη ελλαδική κουζίνα και τα αρχαία μας, όχι όμως με μουσεία κλειστά.

Δουλειές υπάρχουν. Βγείτε Ελληνες, ιδιαίτερα νέοι, από τις καφετέριες και τις νοσηρές αγκαλιές της οικογένειάς σας και πιάστε την όποια εργασία (που έξω την κάνετε άριστα ως μετανάστες), ιδιαίτερα του πρωτογενούς τομέα και όλες τις άλλες εργασίες μεταφορών, τουρισμού, μεταποίησης κ.λπ.  Δουλειές υπάρχουν, ας τις αρπάξουμε! Και ελπίδες υπάρχουν από έναν τόσο ικανό λαό.

Καύση των νεκρών

Χρήστος Μέλλιος

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Θα ήθελα να ρωτήσω τον αξιότιμο υπουργό Εσωτερικών ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο η υπόθεση που αφορά την αποτέφρωση των νεκρών καθυστερεί να υλοποιηθεί τόσο καιρό. Καθόσον η σύσταση και η λειτουργία της υπηρεσίας αυτής στον τόπο μας είναι αναγκαία, διότι θα δοθεί επιτέλους η αρμόζουσα λύση στο θέμα αυτό, το οποίο απασχολεί σημαντικό μέρος του πληθυσμού της πατρίδας μας.

Σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η αποτέφρωση των νεκρών έχει καθιερωθεί για όσους την προτιμούν εδώ και πολλά χρόνια. Είναι μειωτικό για κάθε ευνομούμενη χώρα, εκ των πραγμάτων να υποχρεώνονται οι πολίτες της να αγωνίζονται για πράγματα που αλλού θεωρούνται αυτονόητα.

Ποιον τιμά, δηλαδή, που έλληνες πολίτες αναγκάζονται να μεταφέρουν στη Βουλγαρία τον νεκρό τους προκειμένου να γίνει η αποτέφρωση; Πόσο πραγματικά ελεύθεροι είμαστε αφού μας «απαγορεύεται» να κλείσουμε την τελευταία σελίδα της ζωής μας και της παρουσίας μας στον χώρο, με τρόπο που θεωρούμε ότι δεν πληγώνεται η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια μας;

Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση που παρατηρείται για τη δυνατότητα εφαρμογής αυτής της πρακτικής από τους επιθυμούντες, δηλώνει ότι μάλλον δεν υπάρχει – και κακώς – η βούληση για κάτι τέτοιο εκ μέρους της πολιτείας. Μακάρι να κάνω λάθος.

Ενα θέμα προσωπικό, όπως είναι αυτό που τώρα μας απασχολεί και το οποίο δεν είναι διόλου βλαπτικό προς ουδέναν, είναι κρίμα να μην αντιμετωπιστεί με ενδιαφέρον και ευαισθησία όπως του αξίζει. Θαρρώ πως είναι υποχρέωση της πολιτείας να αποδίδει στους πολίτες της το δίκαιο, όπως απαιτεί και η ίδια από αυτούς, διά του Συντάγματος και των νόμων.