Ωτοβλεψίες

Ξέρω, δεν είναι καθόλου σωστό να γράφεις «χρησιμοθηρικά» για μια παράσταση σαν τις «Αλεπούδες» της Ντόουν Κινγκ που παίζεται στο θέατρο Επί Κολωνώ, αλλά μου είναι αδύνατον να αντισταθώ. Ισως έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι έτυχε να τη δω ένα βροχερό βράδυ το οποίο συντονίστηκε απόλυτα με το σκηνικό βροχής που απαιτούσε το έργο και ιδού. Παρακολουθώντας τους ήρωες να διαβρώνονται από τον φόβο και να υποκύπτουν σιγά σιγά στην περιρρέουσα τρέλα, άρχισα να καταλαβαίνω καλύτερα και τις δικές μας  ρωγμές, εκείνες που έγιναν πρόσφορο έδαφος για να φυτρώσει και να γιγαντωθεί η κοινωνική και πολιτική παράνοια που μας έχει κυκλώσει τα τελευταία χρόνια. Αυτά και άλλα πολύ καλύτερα συνέβησαν εκείνο το βράδυ χάρη στη σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη και στο πάθος ενός νεανικού τετραμελούς θιάσου, με επικεφαλής την ουσία και την εμπειρία της Ιωάννας Παππά και του Δημήτρη Λάλου.

Στο δωδέκατο τεύχος του περιοδικού «Λεύγα» μεταξύ άλλων διαβάσαμε και μια σημαντική ανάλυση του Κώστα Περούλη για το πώς το ελληνικό σινεμά μάς είχε εγκαίρως «προειδοποιήσει» για τη χρυσαυγίτικη προδιάθεση της ελληνικής κοινωνίας. Για τους ενδιαφερομένους: στο κείμενο εξετάζονται συμπεριφορές και αυτοματισμοί των λούμπεν προσώπων του Δαλιανίδη και αποδομείται η αγανάκτηση των μικροαστών μέσα από το σινεμά του Οικονομίδη. Για τους περίεργους: ο Κώστας Περούλης δεν είναι άλλος από τον βραβευμένο στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας σεναριογράφο της ταινίας «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά.  

Είναι μόλις δεκαοκτώ ετών αλλά έχει πίσω του μια σκληρή ζωή γεμάτη ναρκωτικά, μικροπαραβατικότητα και διαγνωσμένο διπολισμό. Ο Γκάμπριελ Ντέι-Λιούις, γιος της Ιζαμπέλ Ατζανί από τον στιγμιαίο της έρωτα με τον Ντάνιελ Ντέι-Λιούις (φωτογραφία), αποφάσισε να αφήσει πίσω του τη δύσκολη εφηβεία και να ενηλικιωθεί με τη βοήθεια της ραπ. Το πρώτο του σινγκλ με τίτλο «Green Auras», που κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες, εκ πρώτης όψεως δεν αποκαλύπτει την ταυτότητα του δημιουργού αφού ο Γκάμπριελ κυκλοφορεί πλέον με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Gabeday. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ ωστόσο γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται. Η αλήθεια είναι ότι ο πρωτοεμφανιζόμενος μουσικός δεν έχει τίποτα να κρύψει. Απεναντίας. Μιλάει με θάρρος για την προηγούμενη ζωή του χωρίς καθόλου να μασάει τα λόγια του. «Πήρα τον κακό δρόμο των ναρκωτικών γιατί είχα μεγάλη ανάγκη από στοργή. Επιβίωσα και να ‘μαι». Αν θέλετε να το διαπιστώσετε και μόνοι σας αναζητήστε το τραγούδι του στο YouTube. Μένει να δούμε αν θα τα καταφέρει να καθιερωθεί στη ραπ σκηνή. «Χμμ, καθόλου σίγουρο…», γράφει η  γαλλική «Χάφινγκτον Ποστ».

Η  καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Κρήτης Εφη Αβδελά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις μια σπουδαία μελέτη. Αν την πετύχετε στα βιβλιοπωλεία μη σας πτοήσει ο αντιεμπορικός της τίτλος. Οι «Νέοι εν κινδύνω: επιτήρηση, αναμόρφωση και δικαιοσύνη ανηλίκων μετά τον πόλεμο» είναι μια πρωτότυπη έρευνα για τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίστηκε η «νεολαία» από τη Δεξιά, την Αριστερά και το επίσημο κράτος στη δεκαετία 1950-1960. Το μεγαλύτερο μέρος των ανέκδοτων στοιχείων της βασίζεται στα «ατομικά δελτία παραβατικών ανηλίκων» που πετάχτηκαν στα σκουπίδια από τις αρμόδιες Αρχές, τα βρήκε ένας παλαιοβιβλιοπώλης και τελικά αγοράστηκαν με κονδύλια του Πανεπιστημίου Κρήτης για τις ανάγκες της έρευνας. Η συνέχεια στα χέρια σας.