Κάτι έχει αλλάξει!

Δύο από τους πλέον ακριβοπληρωμένους ποδοσφαιριστές του κόσμου, ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς και ο Εντισον Καβάνι, ήταν αυτοί που υπέγραψαν την ήττα του Ολυμπιακού στο Παρίσι. Οταν μιλούν τα μπάτζετ, σε αρκετές περιπτώσεις δεν χωρά αντίλογος.

Είναι η μία πλευρά της ιστορίας. Πίσω όμως από τον Πύργο του Αϊφελ, ξεπρόβαλε το άλλο πρόσωπο του Ολυμπιακού. Ναι, δεν εξασφάλισε χθες το βράδυ την πρόκριση ο Ολυμπιακός, αν και θα έπρεπε με βάση την απόδοσή του. Εδειξε, ωστόσο, πολύ διαφορετικός σε σύγκριση με το ραντεβού του πρώτου γύρου απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν. Οι Κόκκινοι έχουν αποκτήσει ήδη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Οι παραστάσεις ενός ανθρώπου διαμορφώνουν και τον χαρακτήρα του. Ο Μίτσελ έχει γαλουχηθεί στη Ρεάλ, πάει να πει σε κλαμπ που θέλει πάντα να κρατά το «πάνω χέρι». Αυτό ζητά και από τον Ολυμπιακό του: να παίζει, όχι να πιέζεται, να κρατά την μπαγκέτα του αγώνα, να δίνει το τέμπο. Το ήθελε από το πρώτο ημίχρονο, ακόμη και όταν την Παρί έσπρωχνε η ζεστή γαλλική εξέδρα. Και το απαίτησε στο δεύτερο ημίχρονο, με αριθμητικό πλεονέκτημα και κάνοντας σαφώς «επιθετικές αλλαγές». Μέσα ο Βάις και ο Ντομίνγκες, έξω τα ακραία μπακ, ρουλέτα το ματς. Και στο τέλος, σε ένα πλάγιο άουτ και με το σκορ στο 1-1, ο Μανιάτης πήρε γρήγορα γρήγορα την μπάλα για να ανοίξει την επίθεση και να βρεθεί στο άλλο μισό του αγωνιστικού χώρου μαζί με τους συμπαίκτες του. Ισως αυτή η εικόνα να μαρτυρά αρκετά για τη νοοτροπία που κουβαλά πλέον η ομάδα του Πειραιά.

Η ρουλέτα δεν βγήκε. Ο Ολυμπιακός έχασε. Πρόκειται για την «πρώτη ανάγνωση» του ματς στο Παρίσι. Αλλά στην Πόλη του Φωτός είδαμε ένα φωτεινό ελληνικό πρόσωπο, μια αισιόδοξη έκδοση που διεκδίκησε τόσο πολλά απέναντι σε έναν πλούσιο αντίπαλο με κεφάλαια από το Κατάρ.