Φώτα, κάμερες, πάμε

2 λεπτά
Κυρία Φοίβη Αθηναίου,
Μπορεί μέσα στην κρισιμότητα του πολιτικού σκηνικού, η μεμονωμένη περίπτωση ενός βουλευτή να αποτελεί μια άνευ σημασίας εξαίρεση. Αλλά με ανησυχία διαπιστώνω ότι οι αντίστοιχες εξαιρέσεις γίνονται ολοένα και περισσότερες με ορατό τον κίνδυνο να φτάσουμε στο σημείο όπου τα όρια μεταξύ κανόνα και εξαίρεσης να είναι εξαιρετικά ελαστικά.
Με έκπληξη είδα καλεσμένο στη χιουμοριστική εκπομπή του Μega «Τα Καρντάσιανς» τον πολυσυζητημένο βουλευτή Τρικάλων Μιχάλη Ταμήλο που έχει και άλλες φορές απασχολήσει τη στήλη σου. Η έκπληξη γινόταν θυμός όμως καθώς άκουγα τον πολιτικό άνδρα να μιλά για τα έργα και τις ημέρες του με έναν κυνισμό που ούτε το άλλοθι της αφέλειας (χαρακτηριστικό αποδιδόμενο στον κ. Ταμήλο) ούτε τα κακά ελληνικά του αρκούσαν να τον κάνουν λιγότερο ζοφερό και επικίνδυνο.
Ο βουλευτής παραδέχθηκε μεταξύ άλλων – όπως το ότι έχει κάνει «ουουουου» ρουσφέτια, χωρίς να προσδιορίζει σε τι αριθμό ανταποκρίνεται αυτό το «ουουουου» – ότι δεν θα έλεγε το αμίμητο «Θα πληρωνόμαστε για τις επιτροπές μια φορά τον μήνα και θα πηγαίνουμε μια φορά την εβδομάδα;» αν ήξερε ότι τον γράφουν κάμερες. Αλίμονο στο κράτος που οι βουλευτές του ενδύονται το κοστουμάκι του εθνοπατέρα μόνο όταν τους «παίζει» η τηλεόραση…
Ελένη Καλλέργη
Κυρία Καλλέργη,
Από προχθές που έλαβα την επιστολή σας κοιτάζω γύρω μου και διαπιστώνω πάντα το ίδιο. Κάθε λαός έχει, τελικά, τους βουλευτές που του αξίζουν…














