[Ανάλυση] Το χαρτί της ίντριγκας που κάηκε πριν παιχτεί

Από μικρό και από τρελό, άντε κι από το twitter, μαθαίνεις καμιά φορά την αλήθεια. Η προτροπή του Γιάννη Πανάρετου προς ΣΥΡΙΖΑ «ότι πρέπει να πείσει για τις προθέσεις του τους παπανδρεϊκούς» ήταν οι 120 χαρακτήρες που συνάρπασαν – ούτε συγκλόνισαν ούτε συντάραξαν – χθες το όλον ΠΑΣΟΚ. Ο άλλοτε γκουρού του Γιώργου για τα εκπαιδευτικά είχε καταφέρει να συνασπίσει εναντίον του όλες τις – σφαγμένες μεταξύ τους – φυλές των συνεργατών του Παπανδρέου. Εξού και στη χρυσή εποχή του νεοπαπανδρεϊσμού το χαϊδευτικό του ήταν «Πανάσχετος» και, με την άδεια του Μπλέικ, «καθηγητής Μυστήριος».

Ασχέτως όμως όλων αυτών το ερώτημα παραμένει. Αποκάλυψε, μέσα στην πολιτική του αφέλεια, ο Πανάρετος το κρυφό σχέδιο των παπανδρεϊκών; Ενδεχομένως – αν αυτό υπήρχε. Οι παπανδρεϊκοί – διαιρεμένοι και αλληλοανταγωνιζόμενοι, όπως πάντα – δεν ξέρουν πάντα τι έχει στο μυαλό του και τι θέλει ο Παπανδρέου. Ακριβώς όπως ο Βαγγέλης Βενιζέλος διατηρεί μια σχετική αυτονομία έναντι του πρύτανη των ερμηνευτών του, του Γιάννη Δατσέρη.

Αφήνοντας όλα αυτά στην άκρη, ας πάμε κατευθείαν στο ψαχνό. Ο Παπανδρέου ταξιδεύει, ψάχνεται και προβληματίζεται αν θα έπρεπε το Συμπόσιο της Σύμης να μετεξελιχθεί σε ίδρυμα/θινκ τανκ/ΜΚΟ με περιφερειακή αναφορά. Αλλωστε, το ενδιαφέρον τα επόμενα χρόνια θα είναι ανατολικά και νότια. Τουρκία, Ιράν, Συρία, Αίγυπτος, ανοικοδόμηση του Μαγκρέμπ, προνομιακή σχέση με το Ισραήλ – έτσι προσδιορίζεται ο ρόλος της Ελλάδας τον 21ο αιώνα. Και ο καλά ενημερωμένος σε αυτά Παπανδρέου το ξέρει. Η σχέση του με τον Βενιζέλο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένοπλη ειρήνη ή ισορροπία τρόμου – διαλέγετε και παίρνετε. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει τις εκθέσεις των ελεγκτικών οίκων για την οικονομική κατάσταση που παρέλαβε στο κόμμα – και δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Και ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει το ΠΑΣΟΚ από το οποίο έχει μείνει μόνο το ψαροκόκαλο. Δηλαδή οι νοσταλγοί του παπανδρεϊσμού (εννοούμε τον Ανδρέα).  

Αν όμως έτσι έχουν τα πράγματα, τι ακριβώς συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ – και τον ΣΥΡΙΖΑ; Είναι απλό. Κάποιοι από βιασύνη ή απειρία ή απροσεξία ή απίστευτη επιπολαιότητα «δίνουν» την παρτίδα πριν παιχτεί. Ο Πανάρετος, η Τζάκρη – που προβλέπει παράδοση εξουσίας σε αριστερή κυβέρνηση τον Μάιο – και, όλως παραδόξως, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας – ο οποίος καλεί τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να εγκαταλείψουν το κόμμα τους –  φανερώνουν ένα σχέδιο πριν αυτό εκδηλωθεί. Το σχέδιο είναι απλό. Μετά τις εκλογές, στο ΠΑΣΟΚ έχουμε εξέγερση κατά Βενιζέλου – με τις προβλέψιμες δικαιολογίες για συνεργασία με την κυβέρνηση και άλλα τινά – και αλλαγή ηγεσίας επί το αριστερότερον. Εχοντας κυριαρχήσει, οι αριστερόφρονες πασόκοι αποφασίζουν να συγκυβερνήσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ. Ωραία, καθαρά και μετεκλογικά, χωρίς προδοσίες και αποστασίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Θάνος Μωραΐτης τραβάει το σχοινί, αλλά δεν το σπάει. Ή ότι ο Σκανδαλίδης δεσμεύεται ότι δεν θα ρίξει την κυβέρνηση.

Είναι εντελώς αμφίβολο αν το σχήμα αυτό θα περιλαμβάνει τον «πρωθυπουργό του Μνημονίου» Γιώργο Παπανδρέου. Οπως είναι και εντελώς ερασιτεχνικό το ότι όλα αυτά βγαίνουν στον αφρό τόσο πρόωρα. Το συμπέρασμα είναι ότι το πολιτικό προσωπικό – νέο και παλιό – είναι ανίκανο να στήσει ακόμη και μια ίντριγκα της προκοπής.