Τσάναντ Σέγκεντι: Ο νεοναζί που έγινε Εβραίος

Πριν από ενάμιση χρόνο ήταν το ανερχόμενο αστέρι του φασιστικού κόμματος της Ουγγαρίας. Σήμερα έχει ασπαστεί τον ιουδαϊσμό και προσπαθεί να ξορκίσει το παρελθόν του. Ανακάλυψε ότι η γιαγιά του είναι Εβραία που επέζησε του Αουσβιτς. Μετά το αρχικό σοκ και μήνες ενδοσκόπησης θέλει να βοηθήσει πρώην ομοϊδεάτες του να καταλάβουν την πλάνη του φασισμού

Υπήρξε αντιπρόεδρος και ιδρυτικό μέλος του Jobbik. Το κόμμα είναι «ριζοσπαστικά εθνικιστικό», κατά τα λεγόμενα των μελών του. Φασιστικό, νεοναζιστικό, ρατσιστικό, αντισημιτικό, ομοφοβικό, σύμφωνα με όλους τους υπόλοιπους. Αν όλα αυτά φαντάζουν οικεία, οι ομοιότητες με τη Χρυσή Αυγή δεν σταματούν εκεί. Στις ευρωεκλογές του 2009 το κύριο σύνθημά του ήταν «η Ουγγαρία ανήκει στους Ούγγρους». Η Εθνική Εκλογική Επιτροπή το έκρινε αντισυνταγματικό. Παρ’ όλα αυτά το κόμμα εξέλεξε τρεις ευρωβουλευτές. Ο Σέγκεντι ήταν ο ένας. Αυτό δεν τον εμπόδισε να ζητεί δημοψήφισμα για την έξοδο από την ΕΕ.

Η ΜΠΑΝΑΛΙΤΕ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗΣ. «Μας έκαναν να πιστέψουμε ότι αν μπαίναμε στην ΕΕ θα φτάναμε στην Χαναάν. Το μόνο όμως που μας έφερε η συμμετοχή είναι πολλοί Χαναανίτες», έλεγε σε συγκέντρωση έξω από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Βουδαπέστη τον Ιανουάριο του 2012. Το κοινό, ντυμένο με στρατιωτικές παραλλαγές και φούτερ με εθνικιστικά σύμβολα, ξεσπούσε σε γέλια. Το αντισημιτικό «αστειάκι» είχε γίνει κατανοητό. Η ωμή στατιστική αλήθεια, ότι από τα 10 εκατ. Ούγγρους μόλις 100.000 είναι Εβραίοι, δεν είχε σημασία. Ο νέος αποδιοπομπαίος τράγος, για να τονωθούν τα στάσιμα πια ποσοστά του Jobbik, είχε βρεθεί. Ο Σέγκεντι σε κάθε ευκαιρία τους κατηγορούσε πως ήθελαν να αγοράσουν τη χώρα του.

Ο 31χρονος πολιτικός υπήρξε από πολύ νωρίς το μυαλό πίσω από την κομματική στρατηγική. Χάρη σε αυτόν η γενέτειρά του, το Μίσκολτς, μια βιομηχανική πόλη σε παρακμή, με υψηλή ανεργία και πολλούς Ρομά, έγινε γρήγορα προπύργιο του κόμματος. Τότε ο εχθρός ήταν οι Ρομά, που «έκλεβαν» τις δουλειές των Ούγγρων.

Το 2007 οργάνωσε την Ουγγρική Στρατιά. Μια παραστρατιωτική οργάνωση τα μέλη της οποίας φορούν μαύρες στολές με τον σταυρό από βέλη, σύμβολο του ουγγρικού φασιστικού κόμματος κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι «παρελάσεις» πολλές φορές κατέληγαν σε τραμπουκισμούς.

Η Στρατιά στόχευε στον προσηλυτισμό κυρίως νέων. Οι πιτσιρικάδες αυτοί άλλαξαν το προφίλ του κόμματος. Ηταν ριζοσπαστικότεροι και λιγότερο μορφωμένοι από την ιδρυτική ομάδα. Γεγονός που ουδόλως ενοχλούσε τον Σέγκεντι, μια και το 2006 είχε ανοίξει κατάστημα, με την επωνυμία Τουρούλ (πουλί της ουγγρικής μυθολογίας και σύμβολο της δύναμης), που πουλούσε «100% ουγγρικά προϊόντα». Μπλουζάκια, ζώνες, χάρτες της Μεγάλης Ουγγαρίας, σημαίες. Ολοι αυτοί ήταν πελάτες. Δεν ήταν η μοναδική έξυπνη κίνηση μάρκετινγκ. Το 2009 εξέδωσε περιοδικό. Την ίδια χρονιά έκανε την παρθενική του εμφάνιση στις Βρυξέλλες φορώντας τη στολή της Στρατιάς. Ενας πολωνός ευρωβουλευτής ακόμη θυμάται ότι οι συνάδελφοί του τον είχαν περάσει για ηλεκτρολόγο.

Παράλληλα διεξήγαγε καμπάνια για την επιστροφή του παλαιού αλφαβήτου (αυτός τουλάχιστον το χρησιμοποίησε στις βέρες του όταν παντρεύτηκε, το 2008) και εξέδωσε την πολιτική του αυτοβιογραφία. Εκεί υποστήριζε ότι η οικογένειά του είναι εθνικά καθαρή μια και οι πρόγονοι του πατέρα του φθάνουν πίσω στην προχριστιανική εποχή της χώρας.

Τον Ιούνιο του 2012 ο κόσμος που είχε πλάσει κατέρρευσε. Εμφανίστηκε σε ακροδεξιό σάιτ μια ιστορία που σοκάρισε τους πάντες. Η γιαγιά του, από την πλευρά της μητέρας του, στην ένατη δεκαετία της ζωής της σήμερα, είναι Εβραία και επέζησε του Αουσβιτς. Το δημοσιευθέν πιστοποιητικό γέννησης το αποδείκνυε. Τα ηγετικά στελέχη του Jobbik συναντήθηκαν για να αποφασίσουν την τύχη του. Κάποιοι τον στήριξαν, άλλοι απαίτησαν να φύγει. Απόφαση δεν ελήφθη.

Ο ίδιος το γνώριζε ήδη δύο χρόνια. Το πιστοποιητικό είχε πέσει στα χέρια ενός εσωκομματικού του αντιπάλου, του Ζόλταν Αμπρούς. Το πώς παραμένει ακόμη θολό. Ο Σέγκεντι μιλάει για ιδιωτικούς ντετέκτιβ ενώ ούγγροι δημοσιογράφοι για τις παλιές μυστικές υπηρεσίες της κομμουνιστικής εποχής. Ο Αμπρούς του το είπε. Εκείνος, πεπεισμένος ότι λέει ψέματα, συνέχισε να βγάζει μισαλλόδοξους λόγους, να πουλάει «100% made in Hungary» μπλουζάκια και να λέει αντισημιτικά ανέκδοτα.

Ωστόσο η υποψία είχε γεννηθεί. Τα Χριστούγεννα του 2011 ρώτησε τη γιαγιά του. Του απάντησε ότι οι θετοί της γονείς ήταν Εβραίοι. Ανακουφισμένος, σκέφτηκε ότι δεν υπάρχει σχέση αίματος. Το Πάσχα της ζήτησε περισσότερες λεπτομέρειες. Ο θετός της πατέρας, του εξήγησε, ήταν ο θείος της. Του αποκάλυψε όσα έζησε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Μετά το τέλος του πολέμου οι παππούδες του απαρνήθηκαν την εβραϊκή τους ταυτότητα από φόβο. Οπως πολλοί Εβραίοι της Ανατολικής Ευρώπης, πίστευαν ότι όλα όσα έζησαν θα συμβούν ξανά. Η γιαγιά του φορούσε πάντα μακρυμάνικα ρούχα για να καλύπτει το τατουάζ-νούμερο του Αουσβιτς και ο παππούς αποκάλυψε στην κόρη του (και μητέρα του Σέγκεντι) τις εβραϊκές τους ρίζες όταν αυτή έφτασε στην εφηβεία. Ζητώντας της να μην παντρευτεί Εβραίο. Από τη διήγηση κατάλαβε ότι όσα πίστευε από παιδί, π.χ. ότι το Ολοκαύτωμα ήταν κομμουνιστική προπαγάνδα, δεν ίσχυαν. Διατήρησε πάντως την κομματική του ταυτότητα.

Πέρυσι τον Ιούλιο όμως βγήκε μια κασέτα όπου φαίνεται να προσφέρει στον Αμπρούς χρήματα του Ευρωκοινοβουλίου για να εξαγοράσει τη σιωπή του. Οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι δεν έχασαν την ευκαιρία. «Κανείς στο Jobbik δεν δωροδοκεί, ειδικά με χρήματα της ΕΕ». Ο ίδιος υποστήριξε ότι η κασέτα παραποιήθηκε – αλλά παραιτήθηκε.

ΤΕΛΕΤΕΣ ΜΥΗΣΗΣ. Μία εβδομάδα μετά έστειλε μήνυμα στον ραβίνο Σλόμο Κέβες. Ηθελε να μιλήσει με κάποιον «ειδικό» για την εβραϊκότητά του και είχε βρει το τηλέφωνό του στην εφημερίδα. Ηταν ράκος. Ενιωθε υπεύθυνος όχι μόνο έναντι των Εβραίων αλλά και για όσα είχε προκαλέσει στη χώρα με τη ρητορική του μίσους. Ειδικά στους Τσιγγάνους. Ο ραβίνος τον πήγε στη συναγωγή και τον μύησε στον ιουδαϊσμό. Τον έπεισε δε να μην αφήσει την έδρα του σε κάποιον φασίστα.

Δεν θα είναι υποψήφιος στις ευρωεκλογές. Το μόνο που σκέφτεται είναι να οργανώσει ένα κοινωνικό κίνημα για να βοηθήσει όσους καταλάβουν την πλάνη των φασιστικών ιδεών. Δεν θέλει όμως να αναμειχθεί ενεργά στην πολιτική. Αλλωστε δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι απλά πήγε από το ένα άκρο στο άλλο.

Ο ίδιος θέλει μόνο να διαγράψει κάθε ίχνος του παρελθόντος του. Ψάχνει παντού αντίτυπα της πολιτικής του αυτοβιογραφίας για να τα καταστρέψει. Δεν θέλει οι αρνητικές του σκέψεις να δηλητηριάσουν άλλους ανθρώπους.