[Ανάλυση] Η μητέρα όλων των συνωμοσιών

Με την άδεια του μακαρίτη Σαντάμ η χθεσινή ημέρα ήταν η μητέρα όχι όλων των μαχών αλλά όλων των συνωμοσιών. Το πρωί – την ώρα που η πολιτική αγορά πίνει τον πρωινό καφέ της – κυκλοφορούσε και ήταν δημοφιλής η ερμηνεία ότι η κυβέρνηση μπουκάρισε στην ΕΡΤ για να τραβήξει την προσοχή από την κόντρα με τους Τόμσεν – που ζητούν μέτρα – και, κυρίως, από τη συμφωνία με την τρόικα για τη μερική άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών. Με άλλα λόγια, είχαμε επικοινωνιακό αντιπερισπασμό.

Ωστόσο, μέχρι την ώρα του απογευματινού καφέ είχε προκύψει ετέρα θεωρία συνωμοσίας που έτεινε να καταπιεί την πρώτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης για την ΕΡΤ! Επειδή καμία κυβέρνηση έως τώρα δεν έχει υποκύψει σε πρόταση δυσπιστίας – αφού οι βουλευτές της, για να μη χαρακτηριστούν προδότες, αναγκάζονται να τη στηρίξουν! – οι βετεράνοι καφεπότες υποστήριζαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε σκοπιμότητα. Αφενός να ξεπεράσει με επαναστατική γυμναστική το δικό του εσωκομματικό πρόβλημα, αφού από το Τέξας και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν διχασμένος μεταξύ ευρώ και δραχμής. Αφετέρου, να βοηθήσει έμμεσα τη συμπολίτευση – όπου είχαμε κοινοβουλευτικά διαλυτικά φαινόμενα – να περάσει τον σκόπελο του προϋπολογισμού. Γιατί, πώς θα καταψηφίσουν τον προϋπολογισμό βουλευτές που θα έχουν μόλις στηρίξει την κυβέρνηση; Η συλλογιστική της συνωμοσίας αυτής: ο Τσίπρας δεν βιάζεται να πάει σε εκλογές. Είναι η εικαζόμενη αλήθεια πίσω από τα πυροτεχνήματα, είτε πρόκειται για τη ρητορική του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ είτε για την πρόταση μομφής.

Από τη μία θεωρία συνωμοσίας στην άλλη, η πολιτική επικαιρότητα άλλαξε εντελώς. Το πολιτικό σύστημα προσέρχεται στη Βουλή για ένα μακρύ Σαββατοκύριακο που θα καταλήξει σε ψηφοφορία τα μεσάνυχτα της Κυριακής. Η διαδικασία – με τον θεαματικό της χαρακτήρα και τη δραματική κατάληξη – καλύπτει εντελώς όλα όσα μας απασχολούσαν έως τώρα. Ακόμη περισσότερο: η αλματώδης, αντί για γραμμική, εξέλιξη ακυρώνει την προηγούμενη φάση. Ας πούμε η πρόταση μομφής ξεπερνά την ΕΡΤ. Η τύχη της κρατικής ραδιοτηλεόρασης ελαχιστοποιείται ως προς τη σημασία της μπρος στην τύχη της συμπολίτευσης. Εστω κι αν σε αμφότερες τις περιπτώσεις έχει κανείς την εντύπωση ότι βλέπει ένα έργο του οποίου γνωρίζει το τέλος.

Οπως πάντα, όμως, οι θεωρίες συνωμοσίας είναι στατικές απεικονίσεις της πολιτικής πραγματικότητας. Που παραμένει ζωντανή, άρα επικίνδυνη. Οσα θα γίνουν αλλά και όσα θα ειπωθούν στη Βουλή δεν είναι απόλυτα προεξοφλημένα. Ενα λεκτικό στραβοπάτημα, μια άσφαιρη τοποθέτηση, μια κακή εμφάνιση θα παίξουν τον ρόλο τους. Οχι τόσο το τρέχον Σαββατοκύριακο, αφού η διαδικασία επί προτάσεως μομφής είναι, συνήθως, άσκηση χειροκροτήματος για τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Οσο μετά – όταν και οι μεν και οι δε θα έχουν τον χρόνο να ξανασκεφθούν όσα έγιναν και να αναλογιστούν αν οι ηγεσίες είναι στο ύψος των περιστάσεων. Από την άποψη αυτή, η πρόταση μομφής δεν είναι εντελώς χωρίς κινδύνους εκατέρωθεν.