Παζάρια και συμβιβασμοί

Πέραν της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το δεύτερο σημαντικό πόστο που θα πρέπει να καλυφθεί εντός του 2014 είναι, σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις, η προεδρία του Eurogroup. Η Γαλλία και η Γερμανία έχουν ήδη συμφωνήσει ότι από τον Ιούνιο του 2014 θα δημιουργηθεί μια νέα τάξη πραγμάτων στη διακυβέρνηση της ευρωζώνης. Το πρώτο βήμα θα είναι ο ορισμός ενός προσώπου που πλέον δεν θα ασκεί υπουργικά καθήκοντα στη χώρα του και που κατά βάση θα είναι ο υπουργός Οικονομικών της ευρωζώνης. Ενδεχομένως θα λογοδοτεί σε μια μίνι Ευρωβουλή που θα απαρτίζεται από εκπροσώπους αποκλειστικώς και μόνο των χωρών της ευρωζώνης, ενώ σταδιακώς δεν αποκλείεται και η δημιουργία ενός ξεχωριστού προϋπολογισμού της ευρωζώνης. Αν δε, εκ παραλλήλου με τη σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία που ήδη έχει νομοθετικώς επιβάλει στο σύνολο της Ευρώπης, η Γερμανία βάλει νερό στο κρασί της και επιτρέψει τη δημιουργία της λεγόμενης τραπεζικής ένωσης, θα έχουν επί της ουσίας τεθεί οι βάσεις για τη δημιουργία ομοσπονδιακού χαρακτήρα δεσμών μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης. Στην περίπτωση αυτή ο ρόλος του προέδρου του Eurogroup θα αναβαθμιστεί σημαντικά.

Ως προς το πολιτικό προφίλ του νέου προέδρου του Eurogroup, πολλά θα εξαρτηθούν από το ποιος τελικώς θα οριστεί πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οπως άλλωστε θα συμβεί και με το πολιτικό προφίλ των νέων προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και του εκπροσώπου για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, θέση που, ως γνωστόν, κατέχει σήμερα η Βρετανίδα Λαίδη Αστον.

Αναμφιβόλως ο ορισμός των νέων προσώπων θα είναι αποτέλεσμα κρατικών συμβιβασμών, ώστε να υπάρξει κάποια γεωγραφική ισορροπία, αλλά και πολιτικών συμβιβασμών, λαμβανομένου υπόψη ότι σήμερα μεταξύ των 28 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων σχεδόν οι μισοί αυτοπροσδιορίζονται κεντροδεξιοί και οι άλλοι μισοί κεντροαριστεροί. Με άλλα λόγια (και ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των ευρωεκλογών) το βάρος της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς είναι πλέον σαφώς σημαντικότερο σε σχέση με το 2009, οπότε αποφασίστηκε η ανανέωση της θητείας του Μπαρόζο στην προεδρία της Επιτροπής.