Τα μυστικά της αρπαγής της Μαρίας: Τα ψέματα, ο Βούλγαρος και η χρυσή προίκα

«Αν αυτό το παιδί είναι δικό σου, εγώ είμαι ο Πάπας της Ρώμης…». Ο αξιωματικός της Αστυνομίας που μαζί με συναδέλφους του και εισαγγελέα μπήκε στο σπίτι της μικρής Μαρίας λίγο πριν από τις εννέα το πρωί της περασμένης Τετάρτης ξαφνιάστηκε βλέποντας το ξανθό κοριτσάκι στην αγκαλιά της Ελευθερίας Δημοπούλου. Η επιμονή του να πάρει πειστικές απαντήσεις για την ταυτότητα του παιδιού οδήγησε στην αποκάλυψη της υπόθεσης, αλλά ταυτόχρονα κατέδειξε και τις τεράστιες τρύπες του κράτους, όπου ένας άνθρωπος μπορεί να έχει δύο ταυτότητες, να δηλώνει όσα παιδιά θέλει, να έχει όσες οικογενειακές μερίδες θέλει και να εισπράττει όσα επιδόματα μπορεί.

Η ΕΦΟΔΟΣ. Στο σπίτι των δύο Ρομά που προφυλακίστηκαν με τις κατηγορίες της αρπαγής ανηλίκου και της παράνομης υιοθεσίας, ήταν το πέμπτο στον οικισμό των Φαρσάλων στο οποίο η Αστυνομία έμπαινε εκείνο το βροχερό πρωινό. Στο μεγάλο κύριο δωμάτιο του σπιτιού κοιμόντουσαν στρωματσάδα ο «πατέρας» Χρήστος Σαλής, τέσσερα παιδιά μεγαλύτερα από τη Μαρία και αγκαλιά η μικρούλα με τη Δημοπούλου.

Την ώρα που οι άλλοι αστυνομικοί άρχιζαν την έρευνα στον χώρο, ο επικεφαλής αξιωματικός παραξενεύτηκε βλέποντας το κατάξανθο κοριτσάκι. Μέσα σε λιγότερο από τρία λεπτά είχε πάρει τρεις διαφορετικές απαντήσεις στην ερώτηση, «τίνος είναι το παιδί;». «Δικό μου», «της άλλης κόρης μου, που λείπει», «της αδελφής μου». Και αμέσως μετά: «Μην το βλέπετε ξανθό, του βάψαμε τα μαλλιά για να είναι όμορφο…». Η εισαγγελέας αντέδρασε αμέσως: «Το παιδί αυτό είναι ξανθό». Η έρευνα εξελισσόταν και έφερνε αποτελέσματα, αφού στο σπίτι βρέθηκαν ένα 22άρι πιστόλι Tuna αλβανικής προέλευσης, μια μάσκα full-face, καθώς και αντικείμενα που εκτιμήθηκε ότι μπορεί να προέρχονταν από κλοπές. Ο Σαλής άλλωστε έχει ποινικό παρελθόν με ληστείες. Ο αξιωματικός όμως είχε «κολλήσει» στο παιδί. Μπροστά στην επιμονή του, η Δημοπούλου του ζήτησε να βγουν έξω από το σπίτι για να του πει δήθεν εμπιστευτικά: «Είχα πάει στην Κρήτη και εκεί γνώρισα έναν Καναδό που με άφησε έγκυο. Μην το πεις στον άντρα μου, δεν το ξέρει…». Ο ισχυρισμός προκάλεσε εκνευρισμό και ενίσχυσε τις υποψίες ότι κάτι ύποπτο συνέβαινε. «Δηλαδή, προσπαθείς να με πείσεις ότι ένας Καναδός έκανε τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα για να κάνει παιδί μαζί σου;», της αντέτεινε.

Η ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ. Ο αστυνομικός και η εισαγγελέας άρχισαν τις συνεννοήσεις για το πώς θα μπορούσε άμεσα να ερευνηθεί αν το παιδί ήταν πράγματι του ζευγαριού. Η επιμέλεια δεν θα μπορούσε να τους αφαιρεθεί βάσει της υποψίας, όσο και αν αυτή είχε ενισχυθεί από τις συνεχείς αντιφάσεις και τα σενάρια που σκαρφιζόταν η Δημοπούλου. Αυτό που χρειαζόταν η Αστυνομία ήταν χρόνος προκειμένου να ληφθεί δείγμα DNA από τους φερόμενους ως γονείς και από το παιδί. Ωστόσο, δεν μπορούσε να διασφαλιστεί ότι θα παρέμεναν στον οικισμό και δεν θα επιχειρούσαν να ξεφύγουν, τουλάχιστον η Δημοπούλου με το παιδί. Η λύση στο πρόβλημα βρισκόταν ήδη μπροστά τους: το όπλο που μόλις είχε κατασχεθεί, είχε εντοπιστεί στο κοινό σπίτι του Σαλή και της Δημοπούλου –  δηλαδή, σε χώρο όπου είχαν πρόσβαση και οι δύο. Ετσι, σχηματίστηκε δικογραφία για παράνομη οπλοκατοχή από κοινού και στο Αστυνομικό Τμήμα των Φαρσάλων μαζί με τους δύο «γονείς» ακολούθησε και η Μαρία, αφού έπρεπε να παραμείνει υπό την εποπτεία της μητέρας της.

Τα δείγματα DNA απεστάλησαν στα Εργαστήρια Εγκληματολογικών Ερευνών στην Αθήνα την ίδια ημέρα. Εξετάστηκαν κατά προτεραιότητα και μέσα σε πέντε ώρες από τη στιγμή που μπήκαν στο εργαστήριο τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχε βιολογική συγγένεια.

Ταυτόχρονα, η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Λάρισας άρχισε να αναζητά σε ποιο ληξιαρχείο είχε δηλωθεί το παιδί. Η μητέρα έδειξε χαρτί ότι το είχε δηλώσει στην Αθήνα. Οταν ρωτήθηκε το ληξιαρχείο της Αθήνας σχετικά, βεβαίωσε ότι πράγματι είχε δηλωθεί εκεί η Μαρία. Οι αποκαλύψεις διαδέχονταν η μία την άλλη: η Αστυνομία στα Φάρσαλα είχε την πληροφορία ότι η Δημοπούλου εμφανιζόταν με δύο ταυτότητες, τις οποίες είχε εκδώσει με ισάριθμα πιστοποιητικά από τους δήμους στους οποίους διατηρούσε και οικογενειακές μερίδες ως αρχηγός μονογονεϊκής, πολύτεκνης οικογένειας: εκείνη και ο Σαλής δεν έχουν παντρευτεί, κατά τον νόμο δεν είναι συγγενείς, ενώ και ο Σαλής διατηρούσε δική του μερίδα. Η Δημοπούλου είχε πέντε παιδιά με αυτό το όνομα (μαζί και η Μαρία), άλλα τέσσερα με το όνομα Σελήνη Σαλή, ενώ πέντε παιδιά δήλωνε και ο Σαλής, ως αρχηγός και εκείνος μονογονεϊκής οικογένειας: δηλαδή, είχαν δηλώσει περίπου από τρεις φορές το κάθε παιδί! Ο στόχος τους είναι προφανής: τα προνόμια και τα πολυτεκνικά επιδόματα που αυξάνονται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών.

Η διαπίστωση της ύπαρξης των δύο ταυτοτήτων απέδειξε κάτι ακόμη: στον Δήμο Αθηναίων η Μαρία είχε δηλωθεί ως παιδί που είχε γεννήσει η Ελευθερία Δημοπούλου με άγνωστο πατέρα. Οι μάρτυρες που βεβαίωναν τη γέννηση ήταν ο Σαλής και η… Σελήνη Σαλή, που όμως δεν είναι άλλη από την ίδια τη Δημοπούλου!

Ενώ παρέμενε στο Τμήμα των Φαρσάλων, η Δημοπούλου επέμεινε στο σενάριο ότι η Μαρία ήταν φυσικό της παιδί. «Πού τη γέννησες;», ρωτούσαν οι αστυνομικοί. «Στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας 130, σε σπίτι», απάντησε και για να γίνει πιστευτή πρόσθεσε: «Μετά με πήγαν στο νοσοκομείο, γιατί είχα αιμορραγία…». «Σε ποιο νοσοκομείο;», επέμειναν. «Να ρωτήσουμε, φαίνονται οι εισαγωγές, θα φαίνεται και ότι είχες γεννήσει…». Απάντηση βεβαίως δεν πήραν, ενώ η διεύθυνση που είχε δηλώσει δεν αντιστοιχεί σε σπίτι.

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. Οταν πλέον είχαν φθάσει επισήμως τα αποτελέσματα του τεστ DNA η Μαρία οδηγήθηκε στο νοσοκομείο, όπου υπεβλήθη σε εξετάσεις, ενώ για τους Σαλή και Δημοπούλου άρχισε να σχηματίζεται η κακουργηματική δικογραφία για αρπαγή ανηλίκου. Το ζευγάρι δεν σταμάτησε ούτε τότε να προβάλλει ισχυρισμούς και σενάρια γύρω από το πώς βρέθηκε το παιδί να ζει μαζί του. Είχε έρθει όμως η σειρά του Σαλή. «Το παιδί το πήραμε μέσω ενός Βούλγαρου», είπε. Οπως ισχυρίστηκε,  η επίσης βουλγάρα μητέρα της Μαρίας δούλευε κάπου στον Αλμυρό, γέννησε το παιδί, αλλά δεν μπορούσε να το κρατήσει λόγω φτώχειας. «Ο Βούλγαρος, ο Μιχάλης, που δούλευε στον Αλμυρό μάς το έφερε. Δώσαμε ογδόντα ευρώ για τη μαμμή που τη βοήθησε να γεννήσει. Η γυναίκα μου το ήθελε…», είπε ο Σαλής και μάλιστα για να αποδείξει τον ισχυρισμό του τηλεφώνησε στον μυστηριώδη Μιχάλη. «Μη με ξαναενοχλήσεις. Είμαι στη Βουλγαρία», του απάντησε εκείνος πριν του κλείσει το τηλέφωνο. Οπως εκτιμάται, ο «Μιχάλης», αν πράγματι έχει σχέση με την υπόθεση, είχε ειδοποιηθεί για την αστυνομική έφοδο στον οικισμό των Ρομά και τη σύλληψη των Σαλή και Δημοπούλου. Ετσι, έσπευσε να εξαφανιστεί.