«Αγανακτισμένοι» χρυσαυγίτες προσπάθησαν με βρισιές να διακόψουν παράσταση παιδικού θεάτρου στον Αγιο Παντελεήμονα

Από το πρωί της Κυριακής, κάτω από έναν παράδοξα καλοκαιρινό ήλιο, οι κανονικοί ρυθμοί της Πλατείας Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών είχαν μεταβληθεί από μια παράξενη ανθρωπογεωγραφία και διάταξη δυνάμεων (διακρίναμε την Αννα Φιλίνη και την Ελένη Πορτάλιου από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τον πρώην διευθυντή της Τεχνόπολης Φώτη Ιγνατίου).

Ενα ηχηρό χειροκρότημα που εναλλασσόταν και κάλυπτε (ισχνές) αποδοκιμασίες, πολλά παιδάκια, οι γονείς τους, καμιά σαρανταριά που δήλωναν «αγανακτισμένοι κάτοικοι», δυνάμεις της Αστυνομίας, άνθρωποι του Τύπου (και ξένα ειδησεογραφικά δίκτυα), περαστικοί και η απλή καθημερινότητα που συνεχιζόταν στα καφέ, στους φούρνους ή στο παρακείμενο ιστορικό ζαχαροπλαστείο του Μαλάμου πρόσθεταν ένα κάδρο στην ιστορία της πολύπαθης πλατείας που για ακόμη μία φορά συγκέντρωνε τα φλας (κάπου είκοσι φωτορεπόρτερ).

Στο επίκεντρο ήταν η πρωτοβουλία του Θεάτρου του Νέου Κόσμου να ανεβάσει την παιδική παράσταση «Το μεγάλο μπλουμ του Μπρίλη» των Ρεγγίνας Καπετανάκη και Βασίλη Ρίσβα, με την κινητή μονάδα του για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και ιδρύματα, στο πλαίσιο αντιφασιστικών – αντιρατσιστικών δράσεων, δωρεάν, κυρίως για τα παιδιά της περιοχής, ανεξαρτήτως καταγωγής, μπροστά στην επιβλητική εκκλησία. Πάνω στην πλατεία, που από το 2008 έχει γίνει τερέν αντιπαραθέσεων και επεισοδίων, με επίκεντρο τους «ξένους μετανάστες» και την εγκληματικότητα.

Το σκηνικό είχε αρχικά δύο και στη συνέχεια πάνω από τέσσερις διμοιρίες ΜΑΤ, μία με χακί που είχε παρκάρει την κλούβα της επί της Αχαρνών, και μία με μπλε, στην πλατεία, με πλάτη στο πανό που με μπλε σπρέι καλούσε «ενάντια σε αυτούς που βρίζουν την περιοχή».

Κανείς πολιτικός φορέας δεν υπέγραφε το κάλεσμα, κανείς από τους «αγανακτισμένους» δεν δήλωνε το πολιτικό του χρώμα. Το πιο παρατηρητικό μάτι όμως διέκρινε καμιά δεκαριά νεότερους με κασκόλ λευκό – μπλε Ultras, κάποιους «συντρόφους» της Θέμιδος Σκορδέλη, στελέχους της Χρυσής Αυγής στην περιοχή που κατηγορείται για πλημμέλημα, και ένα κράμα ξενοφοβίας και μίσους. Κάποιοι μιλούσαν για άτυπη επανεμφάνιση του πυρήνα της πολύπαθης περιοχής, μετά τις συλλήψεις βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Αλλοι, για μια πιο σύνθετη κατάσταση όπου το μερίδιο στην ξενοφοβία είχαν και πραγματικοί κάτοικοι.

«Είναι χρυσαυγίτες που υποδύονται τους κατοίκους», επέμενε ένας φοιτητής, ενώ ακριβώς απέναντι από την μπλε ομαδοποίηση μια μεγαλύτερη ομάδα ανθρώπων χειροκροτούσε την παιδική παράσταση. Το χειροκρότημα αυτό ενωνόταν με εκείνο γονιών και παιδιών που παρακολουθούσαν με περιέργεια και έκδηλη χαρά. «Να είστε περήφανοι για τους γονείς σας που δεν φοβήθηκαν και σας έφεραν σήμερα εδώ», είπε ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στο τέλος της παράστασης, καθώς η τόλμη του κόσμου – εξηγούσε – οδήγησε στην πραγματοποίησή της.

«Συνηθίζουμε να κάνουμε τέτοιες δράσεις», δήλωνε λίγο μετά στα «ΝΕΑ». «Θεωρούμε ότι είναι μέσα στο πλαίσιο των πραγμάτων που το θέατρο πρέπει να κάνει, πέρα από τα έργα που ανεβάζει, το πώς βγαίνουμε και πιο έξω στην κοινωνία. Να παλέψουμε τον φόβο μέσα στον οποίο μας έχουν οδηγήσει να ζούμε. Τον φόβο από την αναρρίχηση και την ανοχή απέναντι στη Χρυσή Αυγή και ας αναγκάστηκαν τώρα λόγω της δολοφονίας Φύσσα να δράσουν, γιατί αλλιώς θα γινόταν ένας καινούργιος Δεκέμβρης. Αυτό φοβήθηκαν και τώρα αποφάσισαν να χτυπήσουν τη ΧΑ. Μέχρι πριν τους βόλευε, γιατί έκαναν τη βρώμικη δουλειά, αυτή που δεν επιτρέπεται να κάνει το κράτος».

Η παράσταση (πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη της δημοτικής παράταξης Δήμου Αθηναίων, Ανοιχτή Πόλη, και της Κίνησης Κατοίκων 6ης Δημοτικής Κοινότητας) που ξεκίνησε με καθυστέρηση πάνω από μισή ώρα λόγω των κραυγών και κάποιων βρισιών από τη μικρή ομάδα των «αγανακτισμένων κατοίκων», είχε τελειώσει γύρω στις 2 το μεσημέρι. Ομως τα πηγαδάκια, οι αψιμαχίες και οι έντονοι διάλογοι δεν είχαν τελειωμό στην πλατεία. Η παρουσία της Αριστεράς (εκεί βρέθηκαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Βούτσης, Γιάννης Μπαλάφας και Θεόδωρος Δρίτσας) και αντιρατσιστικών οργανώσεων ήταν κάτι παραπάνω από διακριτή. Γύρω από το σταντ του ραδιοφωνικού σταθμού 105,5 στο Κόκκινο που χορηγούσε επικοινωνιακά την παράσταση, οι διάλογοι είχαν ανάψει. «Να μας πείτε πόσα λεφτά παίρνετε για να φέρνετε ξένους στη χώρα», έλεγε ένας ξερακιανός εβδομηντάρης στον μουσάτο με το μπλουζάκι του Στρατού για την Απελευθέρωση της Κολομβίας. «Να μας πείτε πόσα παίρνουν οι μπράβοι της Χρυσής Αυγής για να σας φυλάνε τα μαγαζιά», απαντούσε ο δεύτερος. «Το παίζετε κάτοικοι και είχατε ανάμεσά σας το πρωτοπαλίκαρο του Παναγιώταρου, που η γυναίκα του είναι διαμερισματικός σύμβουλος της Χρυσής Αυγής. Πέρυσι δέρνατε έναν Πακιστανό εδώ στο φανάρι. Εδώ μένω χρόνια, σας ξέρω», έλεγε ένας πενηντάρης. Λίγο πριν από τις 3, την ώρα που ο Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας – Πειραιά καλούσε με φυλλάδια σε αντιφασιστική διαδήλωση στην Πλατεία Βικτωρίας το Σάββατο 26 Οκτωβρίου στις 12 μ. (με το σύνθημα «Εξω οι φασίστες από τις γειτονιές μας»), ο κόσμος έφευγε σιγά σιγά υπό το διακριτικό βλέμμα της Αστυνομίας. Μόνο πολλά παιδάκια παρέμεναν στην πλατεία για να παίξουν κάτω από τον ήλιο (με την παιδική χαρά τους κλειστή καιρό τώρα…). Και η Κυριακή στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα έβρισκε ξανά τους ρυθμούς της.