Η Παγκόσμια Ημέρα της Καρδιάς

Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς γιορτάζεται κάθε χρόνο την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Δυστυχώς για τη χώρα μας αποτελεί μάλλον μια θλιβερή επέτειο.

Κάθε χρόνο τη θυμίζουν ορισμένες επιστημονικές οργανώσεις με spots στην τηλεόραση και διάφορα happenings, που στόχο έχουν να υπενθυμίσουν μάλλον τη δική τους ύπαρξη, παρά να επηρεάσουν οποιονδήποτε ώστε να εφαρμόζει τα αυτονόητα. Σύνθημα, «Η πρόληψη σώζει».

Αραγε υπάρχει άνθρωπος στη χώρα αυτή που δεν το γνωρίζει; Υπάρχει καπνιστής που να μη γνωρίζει ότι το κάπνισμα τον σκοτώνει; Τεράστιες αφίσες ακόμη υπάρχουν στα μεγάλα νοσοκομεία που γράφουν ότι «Η Ελλάδα έσβησε το τσιγάρο τον Ιούλιο του 2009».

Βέβαια, για το κατά πόσον το έσβησε το τσιγάρο η Ελλάδα είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι 80 βουλευτές ζήτησαν από τον Πρόεδρο της Βουλής την εφαρμογή του νόμου μέσα στην ίδια τη Βουλή. Την ίδια τη Βουλή που ψήφισε τον αντικαπνιστικό νόμο. Ο αντικαπνιστικός νόμος δηλαδή δεν εφαρμόζεται όχι μόνο στα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης αλλά ούτε καν μέσα στην ίδια τη Βουλή των Ελλήνων που τον ψήφισε.

Τώρα, τι σημασία έχει εάν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας διαπιστώνει ότι η Ελλάδα είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια στο κάπνισμα; Τι σημασία έχει ότι η Ελλάδα από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στον μέσο όρο ζωής του πληθυσμού της υποχώρησε στη 15η θέση; Ποιον απασχολούν αυτά τα… δευτερευούσης σημασίας θέματα;

Και ενώ δεν λαμβάνεται από την Πολιτεία καμία μέριμνα να βελτιωθεί με την εφαρμογή των κανόνων πρόληψης ο μέσος όρος ζωής των Ελλήνων, το υπουργείο Υγείας κατά την τελευταία επιδημία γρίπης χρέωσε τη χώρα για 20 τουλάχιστον χρόνια με 20.000.000 ευρώ τον χρόνο για να αγορασθούν θερμοκάμερες, τις οποίες τοποθέτησε στα αεροδρόμια, και 17.000.000 δόσεις αντιγριπικού εμβολίου, τόσες όσες δεν αγόρασε ολόκληρη η Αμερική για να προφυλάξει τον πληθυσμό της.

Τελικά, αυτά τα εμβόλια παρέμειναν άχρηστα αφού δεν εμβολιάσθηκαν ούτε 500.000 Ελληνες. Δυστυχώς, γεγονότα απίστευτα και όμως αληθινά.

Αλλά και οι επιστημονικές οργανώσεις αντί να καλούν την Πολιτεία σε διάλογο προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα, αγωνίζονται ποια θα εμφανισθεί στην τηλεόραση, υποδηλώνοντας την ύπαρξή της, μήπως και εξασφαλίσει κανένα γενναίο οικονομικό πρόγραμμα για… ερευνητικούς σκοπούς.

Ομως, θα πρέπει να τονισθεί ότι όλες οι σοβαρές χώρες σε όλον τον κόσμο διαπιστώνουν ότι όσο και αν η ενημέρωση για την πρόληψη έχει αποδώσει και όσες διαφημιστικές εκστρατείες και αν γίνουν, δεν έχουν πια νόημα εάν δεν συνοδεύονται και από κατασταλτικά μέτρα.

Χρειάζονται κίνητρα οικονομικά σε συνδυασμό με μέτρα καταστολής, του τύπου των ουσιαστικών και όχι των τυπικών προστίμων στους παραβάτες των κανόνων πρόληψης, ακόμη και το κλείσιμο ενός κέντρου που παρ’ όλα αυτά παρανομεί.

Η Αμερική, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Ιαπωνία και οι Σκανδιναβικές χώρες πρωτοστατούν σε αυτή την προσπάθεια και έχουν εφαρμόσει μέτρα όπως το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για τα εστιατόρια με υγιεινή διατροφή, τη δημιουργία γυμναστηρίων σε όλους τους χώρους εργασίας για τους εργαζόμενους, σε συνδυασμό με μέτρα πρόληψης. Εμείς πότε άραγε θα τους μιμηθούμε;