Γεννημένος για την κορυφή

Συνήθως οι ορειβάτες, όταν επιχειρούν να κάνουν κάποια ανάβαση σε μια βουνοκορφή, περπατούν αργά και πολύ προσεκτικά, χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό τους για να ανοίξουν δρόμο. Οχι όμως και ο Κιλιάν Ζορνέτ. Ο 26χρονος Καταλανός, θέλοντας να μεγαλώσει τον βαθμό δυσκολίας της ανάβασης των κορυφών, δεν περπατάει απλώς, αλλά τρέχει, ενώ τα μόνα μέσα που χρησιμοποιεί για να προσεγγίσει τον τερματισμό είναι το σώμα του.  

Οταν το 2011 κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του skyrunning, όπως αποκαλείται διεθνώς αυτού του είδους η αναρρίχηση, άρχισε να σκέφτεται τον επόμενο μεγάλο στόχο του. Κάπως έτσι προέκυψε και το σχέδιο «Οι κορυφές της ζωής μου». Διακαής πόθος αυτού του υπεραθλητή είναι να καταφέρει το 2015 να κατακτήσει το Εβερεστ… τρέχοντας. «Οταν έχεις κερδίσει τα πάντα, έχεις διαγράψει τα πάντα από τη λίστα των πραγμάτων που πρέπει να κάνεις και δεν έχεις τίποτα να αποδείξεις σε κανέναν, πρέπει να συνεχίσεις να προχωράς μπροστά», δηλώνει στην εφημερίδα «Λε Μοντ» εξηγώντας το σκεπτικό του φιλόδοξου σχεδίου του.

Πριν κατακτήσει, ωστόσο, το υψηλότερο βουνό του κόσμου, πρέπει να κάνει μια δυνατή προετοιμασία. Φαίνεται, λοιπόν, πως είναι σε καλό δρόμο. Φέτος, μετά την ανάδειξή του για άλλη μία φορά σε παγκόσμιο πρωταθλητή του είδους και την πρωτιά του σε αρκετούς διεθνείς αγώνες, βάλθηκε να καταρρίψει τα παγκόσμια ρεκόρ στην αναρρίχηση των πιο γνωστών βουνοκορφών. Στις 11 Ιουλίου προσέγγισε το Μοντ Μπλανκ, αφού κατάφερε να διασχίσει τα 7.810 μέτρα του και να επιστρέψει στη βάση του σε λιγότερο από πέντε ώρες. Στις 21 Αυγούστου έφτασε στο ύψους 4.478 μέτρων Μάτερχορν της Γερμανίας σε μόλις μία ώρα και 42 λεπτά.

Ο Εξωγήινος, όπως τον αποκαλούν οι φίλοι του, έχει περάσει όλη του τη ζωή στα βουνά. Οι πρώτες αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία είναι να κάθεται ημίγυμνος και να απολαμβάνει τον ήλιο μαζί με τον πατέρα του, που ήταν οδηγός βουνών, μπροστά από το καταφύγιο της κορυφής Καπ Ντελ Ρεπ των καταλανικών Πυρηναίων σε 2.000 υψόμετρο.

Τις πρώτες του αναβάσεις τις έκανε με τη μητέρα του, καθηγήτρια και δασκάλα του σκι στην τοπική ομάδα της Μπασαντέλ στην Καταλωνία, όπου και γεννήθηκε. Σε ηλικία τριών χρονών προσέγγισε την ισπανική κορυφή Τουκ Μολιέρς στα 3.010 μέτρα έπειτα από επτά ώρες πεζοπορίας μαζί με τους γονείς του. Στα πέντε του κατέκτησε την πιο ψηλή πλαγιά των Πυρηναίων, το Ανέτο, και την επόμενη χρονιά πάτησε το Μπρέιθορν της Ελβετίας και τα 4.164 μέτρα του. «Δεν θα ήμουν ο ίδιος χωρίς το βουνό. Πρέπει να το μοιράζομαι με όσους αγαπώ», δήλωσε.

Χρόνο με τον χρόνο, το σώμα του Κιλιάν άλλαξε και προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις των αναρριχήσεων. Με ύψος 1,71 μέτρα και βάρος 57 κιλά, είναι πλέον φτιαγμένος για να αντέχει. Οταν ξεκουράζεται, οι καρδιακοί παλμοί του είναι 40 το λεπτό, αλλά όταν τρέχει φτάνουν τους 180. Ακόμα, έχει μια εξαιρετική ικανότητα να αναρρώνει τάχιστα έπειτα από κάθε διαδρομή, υπομένοντας τον πόνο, και συχνά δεν κάνει κάποια στάση στην πορεία του. «Να ελέγξεις τα όριά σου, να δεις πόσο μπορεί να αντέξει το σώμα σου, αυτή είναι η λογική του Κιλιάν», εξήγησε ο πατέρας του Εντουαρντ. Ο ίδιος, ωστόσο, ο αθλητής ισχυρίζεται πως απλώς ο στόχος του είναι να ανακαλύπτει νέους ορίζοντες και να συναντά πλάσματα που του μοιάζουν.

Για να καταφέρει, ωστόσο, να τα ζήσει όλα αυτά, πρέπει να έχει κάνει μια καλή προετοιμασία για τον αγώνα του. Αρχικά εντοπίζει τον προορισμό του μέσω Ιντερνετ και υπολογίζει τον χρόνο που θα χρειαστεί για να φτάσει εκεί. Στη συνέχεια, αρχίζει να σχεδιάζει τη διαδρομή, πώς θα κινηθεί και πώς θα καταφέρει να σπάσει τυχόν ρεκόρ που έχουν κάνει αντίπαλοί του. Τελευταίες είναι οι αναγκαίες προμήθειες, αν και όταν τρέχει φορά απλώς την ειδική του στολή και τα αθλητικά του παπούτσια. Τίποτα άλλο. Οσο για την προπόνησή του; «Δεν υπολογίζω ακριβώς τα χιλιόμετρα που κάνω κάθε εβδομάδα, αλλά πρέπει να είναι μεταξύ 10 και 20 σε κάθετο δρόμο μέσα σε 30 ώρες. Το ρεκόρ μου σε μια σεζόν ήταν 1.000 ώρες τρεξίματος και διέσχισα περισσότερα από 520 χιλιόμετρα κορυφογραμμών».