ΠΟΣΟ εύκολο είναι να ξεριζωθεί η Ακρα Δεξιά σε μια χώρα; Οχι και πολύ εύκολο. Στη Νορβηγία δύο ξανθιές παχουλές κυρίες κάνουν αυτή την εβδομάδα κυβέρνηση μειοψηφίας, καθώς καταλήγει η μεταξύ τους διαπραγμάτευση. Η μία είναι αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος, η άλλη της Ακροδεξιάς. Η κυβέρνηση είναι μειοψηφική γιατί τα μικρά κεντρώα κόμματα αποφάσισαν να μη συμμετάσχουν στη σύνθεσή της, αλλά να στηρίξουν ένα κοινό πρόγραμμα. To PfP – επισήμως, το Κόμμα της Προόδου – έχει μια λαϊκίστικη πλατφόρμα και είναι ξενοφοβικό ή, τέλος πάντων, εναντίον της αύξησης των μεταναστών. Η αρχηγός του Σιβ Γιένσεν είναι πιο αξιοπρεπής από τη Ζαρούλια οπτικά και το PfP δεν είναι κόμμα ροπαλοφόρων – έστω και αν η Νορβηγία είναι μια χώρα στην οποία η ακροδεξιά ιδεολογία όπλισε το χέρι του δολοφόνου Αντερς Μπρέιβικ.
Η εκδρομή σε μια χώρα με πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες προσφέρει μια χρήσιμη παραλληλία με την ελληνική πολιτική επικαιρότητα των τελευταίων ημερών. Η κυβέρνηση, αντιδρώντας στην εσωτερική και εξωτερική κατακραυγή που προκάλεσε το φονικό της Αμφιάλης, έδωσε σωστά πολιτική κάλυψη στην εντατική προσπάθεια διωκτικών και δικαστικών Αρχών να σηκώσουν το μαύρο πέπλο της Χρυσής Αυγής για να δουν αν κρύβεται από πίσω μια εγκληματική οργάνωση. Αν αυτό είναι κάτι που αποδείχθηκε, με την ενεργοποίηση της Αντιτρομοκρατικής, σχετικά γρήγορα σε ό,τι αφορά τη δραστηριότητα της ΧΑ στο Πέραμα, το πέρασμα από το μεσαίο στο ανώτερο επίπεδο δεν είναι το ίδιο εύκολο. Η εξάρθρωση της 17Ν απαίτησε δύο χρόνια εντατικής ερευνητικής δουλειάς. Το πώς τα επιχειρησιακά στοιχεία θα αποτελούσαν επαρκές αποδεικτικό υλικό που να στέκεται στο δικαστήριο ήταν ένας από τους μεγαλύτερους πονοκεφάλους.
Αντίστοιχα, αν τα στοιχεία της δικογραφίας για τη ΧΑ αρκούν για να δημιουργήσουν εντυπώσεις σε επίπεδο ΜΜΕ ή και πολιτικής, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα στο τερέν του ποινικού δικαίου. Κάπως έτσι ένα μέρος της ΧΑ – δηλαδή Κασιδιάρης, Παναγιώταρος και Μίχος – απέφυγε την προφυλάκιση. Αυτό ανέστειλε την εικόνα ότι «η ΧΑ είναι μια συμμορία και θα πάνε όλοι μέσα…». Και, κυρίως, ότι θα είναι μια ιστορία που θα τελειώσει μέσα σε δέκα ημέρες – άντε πέντε μεταξύ της αναχώρησης Σαμαρά για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και της επιστροφής του Πρωθυπουργού από τις ΗΠΑ. Θα χρειαστεί πολλή και συστηματική δουλειά, θα χρειαστεί υπομονή και αποφασιστικότητα και θα χρειαστούν προσεκτικοί χειρισμοί ώστε να αποφευχθεί η ηρωοποίηση των χρυσαυγιτών. Πισωγυρίσματα θα υπάρξουν – αλλά η κυβέρνηση και, κατ’ επέκτασιν, το δημοκρατικό τόξο δεν πρέπει να υποχωρήσει ή να διστάσει.
Η κυβέρνηση – όπως εξηγήθηκε άρον άρον χθες – δεν μπορεί να παρέμβει στη Δικαιοσύνη. Ομως δεν μπορεί και να περιμένει από τη Δικαιοσύνη να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά χωρίς τρανταχτές αποδείξεις. Κρίσιμο είναι το να μη σταματήσει η δουλειά της Αστυνομίας – δηλαδή να στηριχθεί ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας. Αλλά και να αντιμετωπισθεί η ώσμωση της Χρυσής Αυγής όχι μόνο με τις διωκτικές Αρχές, αλλά και με το κράτος γενικότερα, όπως και με τη Δικαιοσύνη. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για μάχη αλλά για πόλεμο που θα κρατήσει επί της ουσίας ώς τις επόμενες εκλογές.