[Στίγμα] Το… πάρτι της 3ης Νοεμβρίου

Εχετε να κάνετε κάτι στις 3 Νοεμβρίου; Κυριακή είναι, θα έχουν αρχίσει και οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου, τι καλύτερο από… εκλογές; Διότι ακούω πολλούς που προβληματίζονται σχετικά με τις απειλές του ταβερνιάρη αρχηγού της Χρυσής Αυγής ότι μπορεί κάθε μήνα να πηγαίνει τη χώρα σε εκλογές. Κάθε μήνα δεν μπορεί, μία φορά θα γίνουν αυτές, και αν επιλέξει τώρα να αδειάσει τον πάνω από τη Νέα Δημοκρατία χώρο στην αίθουσα του Κοινοβουλίου, τίποτε καλύτερο: Κυριακή 3 Νοεμβρίου θα έχουμε πάρτι!

Αν ήταν στο χέρι μου θα το διοργάνωνα για τις 27 Οκτωβρίου το πάρτι αυτό, αλλά προφανώς δεν γίνεται του ακροδεξιού να του κόψεις την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου (μεγάλη φωτογραφία). Ο κόσμος να χαλάσει θα στηθεί εκεί να ανατριχιάσει με το «Οχι» του Μεταξά, το «Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν» (τι θυμήθηκα κι εγώ τώρα), το «Εχω μια αδερφή, κουκλίτσα αληθινή» (παιδιά μην αλαφιάζεστε, δεν είναι ύμνος των γκέι, για τη Βόρειο Ηπειρο λέει το τραγούδι στη συνέχεια) και άλλα πολλά εθνικοπατριωτικά. Ετσι λοιπόν, όπως το βλέπω εγώ το πράγμα, αν τελικά παραιτηθούν αυτοί οι (κατά κύριο λόγο) «κλαρινογαμπροί» που λέει και ο Κυριαζίδης, θα πάμε σε εκλογές στις 3 Νοεμβρίου, κάτι το οποίο εύχομαι ολοψύχως, διότι έχουμε να κάνουμε εκλογές 16 μήνες ακριβώς και όπως και να το κάνεις, ένα στερητικό το έχω…

Αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτή την πρεμούρα να αποτραπούν οι εκλογές λόγω της ομαδικής παραίτησης των βουλευτών της χρυσαυγής. Εγώ, αν ήμουν Σαμαράς, θα ευχόμουν γονατιστός να συμβεί αυτό. Τάμα σε όποια Παναγία γνωρίζω ανά την επικράτεια θα έκανα. Διότι εκλογές τον Νοέμβριο, μόνο κέρδη για τη Νέα Δημοκρατία μπορεί να επιφυλάσσουν. Δεδομένου πως το τελευταίο που θα μπορούσα να φανταστώ είναι ότι ο χρυσαυγίτης ψηφοφόρος θα ψηφίσει ας πούμε ΣΥΡΙΖΑ ή ΚΚΕ, καταλήγω στο απλουστευμένο, οφείλω να παραδεχθώ, συμπέρασμα ότι οι περισσότεροι από αυτούς, δεν λέω όλοι, θα ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία. Ασε δε που όπως το φαντάζομαι, μπορεί να ξαναφέρουν οι εκλογές στη Βουλή τον ΛΑΟΣ – μια προσπάθεια που έκανα να συνομιλήσω με τον πρόεδρο Γιώργο (Καρατζαφέρη – μικρή φωτογραφία) επί του συγκεκριμένου, δεν ευοδώθηκε για «τεχνικούς» λόγους.

Αρα; Βεβαίως, εκλογές είναι αυτές και ποτέ δεν ξέρεις, αλλά αν ήμουν Σαμαράς (που ευτυχώς Παναγία μου, δεν είμαι) θα το οργάνωνα το πάρτι, ο κόσμος να χαλάσει…

Υποβαθμισμένο το ταξίδι

Αναφέρθηκα στον πρόεδρο Αντώνη και δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι το κόβω πολύ υποβαθμισμένο το νέο ταξίδι του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εξαιρουμένης της συνάντησης με την Κριστίν Λαγκάρντ, την επικεφαλής του ΔΝΤ (η οποία τεχνηέντως προβάλλεται από το Μέγαρο Μαξίμου ότι θα είναι συνάντηση-σταθμός – δεν θέλω να γίνω μάντης κακών ειδήσεων, αλλά κάτι δεν μου κάθεται καλά), τι άλλο θα κάνει; Θα συναντηθεί, λέει, με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν. Μάλιστα. Και; Θα υπενθυμίσω απλώς ότι μόλις τη Δευτέρα ο «υπό τριπλήν πλέον ιδιότητα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός των Εξωτερικών» Βαγγέλης είχε συναντηθεί με τον Μπαράκ Ομπάμα και, για να μη μένει η παραμικρή αμφιβολία σε κάτι δύσπιστους όπως εγώ, είχε βγάλει μια φωτογραφία ναααα! Από αυτές που παλιά ονόμαζαν «εβδομαδιαίες». Τι να μας πει τώρα ο Σαμαράς με τον Μπάιντεν όταν – το αναφέρω ως παράδειγμα – εγώ έχω δει με τα μάτια μου τον Γιώργο (τον global Γιώργο) να παίζει μαζί του καρπαζιές, που λέει ο λόγος, σε ουκ ολίγα διεθνή φόρα; (Πληθυντικός του forum είναι τα… φόρα.)

Ο γύρος του κόσμου

Δεν επιθυμώ να δημιουργήσω ρήγματα, όπως είναι φυσικό, σε μια ζεστή, άδολη και τόσο στενή φιλία μεταξύ του προέδρου Αντώνη και του προέδρου «υπό τριπλήν πλέον ιδιότητα» Βαγγέλη οι οποίοι συγκροτούν το εντελώς άπαιχτο δίδυμο «Αμποτ και Κοστέλο», η αλήθεια όμως πρέπει να λέγεται. Θα διατυπώσω δε την πρόβλεψη ότι εάν κάποτε γελούσαμε με το πόσες φορές ως πρωθυπουργός βρίσκεται στην Ελλάδα ο global Γιώργος και πόσες ημέρες απουσιάζει στο εξωτερικό «για δουλειές», θα δείτε τι θα συμβεί τώρα με τον πρόεδρο «υπό τριπλήν ιδιότητα» Βαγγέλη (ύστερα από την καταλυτική παρουσία του στον ΟΗΕ, η οποία άφησε άφωνη την Ευρώπη, για να χρησιμοποιήσω έναν γνωστό όρο που αναφέρουν οι συνάδελφοι αθλητικοί συντάκτες κάθε φορά που μια ελληνική ομάδα κερδίζει την ομάδα της Ανω Ραχούλας Ισλανδίας ή Λίχτενσταϊν)! Ολη τη Γη θα γυρίσει αξιοποιώντας κάθε πρόσκληση που έχει φτάσει στο γραφείο του υπουργού των Εξωτερικών, όχι τώρα, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια…

Ας μας ενημερώσει επιτέλους!

Για το τέλος έχω μια θλιβερή «είδηση», η οποία με έχει συγκλονίσει πραγματικά και τύπτω (τι ρήμα!) τον εαυτό μου, διότι προφανώς έχω και εγώ μια συμμετοχή σε αυτό: όπως διάβασα σε παραπολιτικό site, ο Κ. Καραμανλής (όχι ο πραγματικός, ο άλλος που γεννήθηκε καταβεβλημένος) αποφάσισε, λέει, να μην είναι υποψήφιος στις εκλογές. Αν πράγματι συμβαίνει αυτό (διότι πολύ αμφιβάλλω…) θα πρέπει να το αποδώσω στην πανθομολογούμενη κούρασή του – προφανώς βαριέται να κατεβαίνει από τη Ραφήνα στο κέντρο για να μετέχει στις ψηφοφορίες της Βουλής. Δεδομένου ότι ο άνθρωπος τα έχει λυμένα τα προβλήματά του (διαβίωσης κ.λπ.), σου λέει «τι να πάω να κάνω στη Βουλή; Βαριέμαι και μόνο που το σκέφτομαι». Η πλάκα είναι ότι αυτοί που διακινούν τη σχετική «είδηση» (πάντα σε εισαγωγικά – δεν τα πιστεύω εγώ αυτά με τίποτε), τη συνοδεύουν με πληροφορίες του είδους «τις τελευταίες ημέρες κρατάει το στόμα του κλειστό» και «αποφεύγει, ειδικά μετά τη δολοφονία του Φύσσα, να προβαίνει σε σχολιασμούς». Χα! (Τώρα που αποφάσισε να αποχωρήσει, δεν μας λέει πώς τα κατάφερε έτσι και φτάσαμε έως εδώ – μαζί με μια συγγνώμη, φυσικά…)