«Οσο χειρότερα πάνε τα πράγματα τόσο το καλύτερο για μας». Αυτό δήλωνε τον Νοέμβριο του 2010 σε συγκέντρωση στην Πλατεία Αττικής ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος, λίγο μετά την εκλογή του ως επικεφαλής παράταξης στον Δήμο Αθηναίων. Ηταν η πρώτη φορά που η Χρυσή Αυγή – με 10.222 ψήφους και ποσοστό 5,29 % – αποκτούσε δημοκρατική νομιμοποίηση.
Η δράση της Χρυσής Αυγής σε υποβαθμισμένες περιοχές της πρωτεύουσας, μεταξύ των οποίων Πατήσια, Πλατεία Αττικής, Αγιος Παντελεήμονας και Κυψέλη, απέδωσε αποτελέσματα. Πατώντας στο αίσθημα ανασφάλειας των κατοίκων στις περιοχές αυτές κατόρθωσε να λάβει σε συγκεκριμένα εκλογικά τμήματα ποσοστά που ξεπερνούσαν το 12%, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις άγγιζαν και το 20%.
Στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου ο Νίκος Μιχαλολιάκος κάνει αισθητή την παρουσία του, με τους άνδρες που είναι αρμόδιοι για την «προστασία» του να κατακλύζουν τον χώρο. Γυμνασμένοι, ντυμένοι στα μαύρα, ελέγχουν όποιον μπαίνει και βγαίνει στην αίθουσα είτε συνοδεύουν τον αρχηγό τους σε κάθε βήμα, ακόμη και όταν εκείνος επισκέπτεται την τουαλέτα.
«Συνοδεύομαι από έναν-δυο φίλους μου», ήταν η απάντηση του γενικού γραμματέα της Χρυσής Αυγής όταν ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του είχε ζητήσει να τους απομακρύνει λέγοντάς του ότι για τη φύλαξή του επαρκούσε η Δημοτική Αστυνομία που βρισκόταν στο κτίριο.
Τα παρατράγουδα δεν άργησαν. Η πρώτη αντιπαράθεση ήταν με τον επικεφαλής και δημοτικό σύμβουλο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πέτρο Κωνσταντίνου, ο οποίος στη διάρκεια τοποθέτησής του αναφέρθηκε στο Μιχαλολιάκο χαρακτηρίζοντάς τον φασίστα. Ως απάντηση, ο γραμματέας της Χρυσής Αυγής δεν δίστασε να χαιρετήσει ναζιστικά μέσα στην αίθουσα του Συμβουλίου, προκαλώντας την πρώτη έντονη αντίδραση.
Ενα νέο επεισόδιο διαδραματίστηκε σε συνεδρίαση τον Μάρτιο του 2011, όταν η παράταξη Μιχαλολιάκου έκρινε ότι ο πρόεδρος του Συμβουλίου δεν συντόνιζε σωστά τη διαδικασία. Οι «συνοδοί» εισβάλλουν στην αίθουσα και προπηλακίζουν δημοτικούς συμβούλους και άλλους παρευρισκομένους.
Σε μία από αυτές τις συνεδριάσεις ήταν που πρωτοστάτησε ο σημερινός εκπρόσωπος Τύπου και βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, που τότε ήταν ένας από τους «συνοδούς» του Μιχαλολιάκου. Ο Κασιδιάρης κατέγραφε με κάμερα τα δρώμενα στο Συμβούλιο. Οταν κάποιοι από τους διαμερισματικούς συμβούλους αντέδρασαν κλήθηκε να κλείσει την κάμερα ή διαφορετικά να απομακρυνθεί από την αίθουσα, αφού οι μόνοι εξουσιοδοτημένοι να παίρνουν πλάνα από τη συνεδρίαση ήταν διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι, εφόσον είχαν λάβει σχετική άδεια. «Εκπροσωπώ την επίσημη εφημερίδα της Χρυσής Αυγής», υποστήριζε τότε ο Κασιδιάρης, ο οποίος φανερά εκνευρισμένος αρνούνταν να δεχθεί τις υποδείξεις του προεδρείου και χρειάστηκε η παρέμβαση των υπόλοιπων συνοδών του γραμματέα της Χρυσής Αυγής, ακόμη και του ίδιου του Μιχαλολιάκου, για να βγει από την αίθουσα.
Ο τρόπος αντίδρασής του προμήνυε τα όσα θα ακολουθούσαν τους επόμενους μήνες, με πλέον χαρακτηριστικό τη γροθιά που επεφύλασσε στη Λιάνα Κανέλλη, στο πλαίσιο προεκλογικής τηλεοπτικής συζήτησης ενόψει της εθνικής εκλογικής αναμέτρησης του Ιουνίου του 2012.