Από μικρή ηλικία είχε φανεί το ταλέντο της στον αθλητισμό, αφού κέρδιζε πάντα τους συνομηλίκους της στο τρέξιμο. Από τότε οι επιτυχίες στον στίβο διαδέχονταν η μία την άλλη. Κι ενώ μέχρι πρόσφατα είχε έναν και μοναδικό στόχο, τον τερματισμό, φέτος το κίνητρο είναι διπλό: θα ξανατρέξει στα βήματα του Φειδιππίδη, στέλνοντας ένα μήνυμα ανθρωπιάς
Η Σοφία Κασσίμη μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η αγάπη για τον αθλητισμό ήταν δεδομένη. Ονειρο της οικογένειάς της, βλέποντας την έφεση που είχε στα σπορ, ήταν να τη δει αθλήτρια. Επρεπε να δει, όμως, ποιο άθλημα της ταιριάζει. Μαθήτρια γυμνασίου, ακόμη, δοκίμασε την τύχη της αρχικά σε ομαδικά σπορ. Ετσι άρχισε να παίζει μπάσκετ και βόλεϊ. Για πολύ λίγο, όμως, αφού δεν της ταίριαζε να είναι μέλος μιας ομάδας. Στην πραγματικότητα ήθελε να κάνει ομάδα με τον εαυτό της. Τότε ήταν που αποφάσισε να ασχοληθεί με το τρέξιμο ή, όπως η ίδια συνηθίζει να λέει, «τότε το τρέξιμο με διάλεξε».
Σε ηλικία 15 ετών μπήκε στην ομάδα στίβου της ΑΕΚ, ενώ αργότερα υπήρξε αθλήτρια στην ομάδα του Παράδεισου Αμαρουσίου. Η πρώτη της διάκριση δεν άργησε να έρθει: στο σχολικό πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου που είχε διεξαχθεί στο κτήμα Συγγρού στο Μαρούσι παίρνει την πρώτη θέση. Μέχρι να τελειώσει το σχολείο, αθλητισμός και μαθητικές υποχρεώσεις γίνονται παράλληλα. Οι συστηματικές προπονήσεις άρχισαν όταν τελείωσε το σχολείο.
Ακόμη κι ένας σοβαρός τραυματισμός – ολική ρήξη συνδέσμου – στα 17 της, που την άφησε εκτός στίβου για έναν ολόκληρο χρόνο, δεν την πτόησε. Επέστρεψε στις προπονήσεις και τους αγώνες δριμύτερη. Μέχρι τα 21 της, οι διακρίσεις και οι πρωτιές σε αγώνες κλειστού και ανοιχτού στίβου, σε κύπελλα και πρωταθλήματα νέων ήταν πολλές.
Ο μαραθώνιος. Τα 3 και 10 χλμ. – στα οποία αγωνιζόταν μέχρι τότε – φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετά για τη Σοφία Κασσίμη. «Η αγάπη μου τελικά ήταν τα πολλά χιλιόμετρα. Κι έτσι στα 21 μου αποφάσισα να τρέξω σε μαραθωνίους», δηλώνει. Και η επιλογή αυτή τη δικαίωσε. Βγήκε πανελληνιονίκης, ενώ μέχρι το 2005 συμμετείχε σε 35 μαραθωνίους σε Ελλάδα και εξωτερικό. Κάθε χρόνο έτρεχε σε δύο αγώνες, ένας εκ των οποίων προσπαθούσε να είναι ο Κλασικός Μαραθώνιος. «Είναι ο πιο ιδιαίτερος και ύπουλος αγώνας, αφού χρειάζεται καλή τακτική». Το ατομικό της ρεκόρ τη δεκαετία του ’90 στην κλασική διαδρομή ήταν οι 3 ώρες – ανάμεσα στους πέντε καλύτερους χρόνους αθλητριών την περίοδο εκείνη.
Οπως κάθε πρωταθλητής έτσι και η Σοφία κυνηγούσε έναν καλό χρόνο, γι’ αυτό και δύο φορές σε αγώνες αποφάσισε να εγκαταλείψει. «Οταν κάνεις πρωταθλητισμό και βλέπεις ότι η κούρσα δεν σου βγαίνει, τότε καλό είναι να σταματήσεις, δεν χρειάζεται να φορτωθείς έναν ολόκληρο αγώνα», διευκρινίζει.
Το 1998 ήταν η χρονιά που άφησε τον πρωταθλητισμό. Η δημιουργία οικογένειας και ο ερχομός της κόρης της δεν της άφηναν πολλά περιθώρια να συνεχίσει τις εντατικές προπονήσεις. «Γυμναζόμουν, βέβαια. Δεν υπήρχε περίπτωση να σταματήσω, άλλωστε είπαμε: ο αθλητισμός είναι τρόπος ζωής. Ακόμη και σε κάποιους αγώνες πήρα μέρος, αλλά όλα τα έκανα πιο χαλαρά».
Πάντα στο μυαλό της υπήρχαν οι υπεραποστάσεις, μέχρι που πριν από περίπου οκτώ χρόνια αποφάσισε να δοκιμαστεί και σε αυτό, έπειτα και από παρότρυνση φίλων. Οι αγώνες των 100 χλμ. έγιναν η συνήθειά της. Ο χρόνος της; Εννιά ώρες και 25 λεπτά. Τρεις φορές πήρε μέρος σε δύσκολο αγώνα υπεραποστάσεων στην Ιταλία, καθώς τα μισά χιλιόμετρα είναι μόνο ανηφόρα. «Κι όμως πρόκειται για μια από τις πιο ωραίες διαδρομές, καθώς διασχίζεις την Τοσκάνη, τα Απέννινα Ορη, φτάνεις στην κορυφή και αρχίζεις να κατεβαίνεις. Κάθε χρόνο πηγαίνω στον αγώνα αυτό ως καλεσμένη αθλήτρια και με βραβεύουν ως την καλύτερη ξένη υπερμαραθωνοδρόμο».
Το 4ο Σπάρταθλον.Το Σπάρταθλον μπήκε στη ζωή της το 2009. Πήγε, όπως θυμάται, περισσότερο δοκιμαστικά. Εκείνη τη χρονιά ήταν η μοναδική Ελληνίδα που συμμετείχε, ωστόσο ένα λάθος τακτικής δεν την άφησε να τερματίσει. «Βοήθησα έναν κύπριο αθλητή, ο οποίος δεν είχε φακό και στο σκοτάδι δεν μπορούσε να τρέξει. Αυτό με έκανε να χάσω χρόνο και να μείνω εκτός. Το Σπάρταθλον είναι ένας αγώνας 246 χιλιομέτρων, απόσταση την οποία πρέπει να κάνει ο αθλητής σε λιγότερο από 36 ώρες. Αλλά δεν είναι ο μόνος περιορισμός. Είναι ο μοναδικός αγώνας παγκοσμίως που έχει 75 σταθμούς αποκλεισμού, δηλαδή ο αθλητής πρέπει να περάσει από κάθε σταθμό μέχρι κάποια ώρα. Θεωρείται ένας από τους τρεις δυσκολότερους αγώνες του κόσμου», διευκρινίζει.
Συμμετείχε και την επόμενη χρονιά στον αγώνα, ωστόσο και πάλι ένα λάθος – κυρίως της ομάδας υποστήριξης – της στοίχισε τον τερματισμό.
Η «τυχερή» χρονιά που η Σοφία Κασσίμη έφτασε στο Αγαλμα του Λεωνίδα, τερματίζοντας σε 35 ώρες το Σπάρταθλον, ήταν το 2011. Η φλόγα της «Φλόγας», του Συλλόγου Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια, ήταν αυτή που – όπως λέει – τη βοήθησε να τερματίσει παρά τις δυσκολίες. «Ετρεξα με τη φανέλα της “Φλόγας” και παρά τις δυσκολίες – έσβησε ο φακός μου όταν ήμουν στην κορυφή, με αποτέλεσμα να κατέβω το βουνό χωρίς να βλέπω καθόλου – το απόγευμα της επόμενης μέρας τερμάτισα. Η αίσθηση ήταν συγκλονιστική. Τα συναισθήματα ήταν τόσο δυνατά, που κάπως έτσι ένιωσα μόνο όταν γεννούσα πριν από περίπου 13 1/2 χρόνια την κόρη μου».
Φέτος, παρά τον περσινό της τραυματισμό, ήταν αποφασισμένη να ξανατρέξει. Η προετοιμασία της κράτησε σχεδόν έναν χρόνο: τρέξιμο, ποδήλατο, κολύμπι, γυμναστική. «Χρειάζονται πολύωρες προπονήσεις για να μπορέσει το σώμα να αντέξει» λέει. Το κίνητρο, όμως, δεν ήταν μόνο ο τερματισμός. Ηθελε να τρέξει για καλό σκοπό και αυτό θα κάνει στις 27 – 28 Σεπτεμβρίου.
Με υποστηρικτή την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Wind, η 42χρονη θα τρέξει προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα τα οποία θα δοθούν σε πέντε φιλανθρωπικά ιδρύματα που εδρεύουν το καθένα σε έναν από τους πέντε νομούς που θα διασχίζει η διαδρομή. Στον Νομό Αττικής είναι ο Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Η Φλόγα», στον Νομό Κορινθίας η δράση «Θεοπροσφορά», στον Νομό Αργολίδας το Ειδικό Γυμνάσιο Ναυπλίου, στον Νομό Αρκαδίας το Ιδρυμα Βοσυνιώτη και στον Νομό Λακωνίας το Ιδρυμα Ανιάτων Σπάρτης «Ο Αγιος Παντελεήμων». «Αλλάζοντας νομό κατά τη διάρκεια της διαδρομής, θα αλλάζω και μπλούζα που θα αναγράφει τον σύλλογο του νομού για τον οποίο τρέχω. Παράλληλα με τον δικό μου αγώνα όμως, ο κόσμος θα μπορεί να συνεισφέρει κάνοντας δωρεά 10 ευρώ στη διεύθυνση
www.doitlikekassimi.gr και η Wind θα τριπλασιάζει το ποσό».
Σημειώνεται ότι στο φετινό Σπάρταθλον θα συμμετέχουν συνολικά 337 αθλητές και αθλήτριες από 35 χώρες.