O Πινοσέτ βασάνιζε τους πολιτικούς κρατούμενους με Χούλιο Ιγκλέσιας και Τζορτζ Χάρισον!
Πορτρέτα των θυμάτων του Πινοσέτ σε μια από τις εκδηλώσεις μνήμης που διοργανώθηκαν την Τετάρτη στη Χιλή, με αφορμή τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Σαλβαντόρ Αλιέντε.
Καθώς σήμερα συμπληρώνονται 40 χρόνια από τον θάνατο του Σαλβαντόρ Αλιέντε, γεγονός που σηματοδότησε την άνοδο στην εξουσία στη Χιλή του στυγνού δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ, έρχονται στο φως νέες αποκαλύψεις για τις πρακτικές του ενός από τα πιο βάναυσα καθεστώτα που γνώρισε ο κόσμος τον 20ο αιώνα.
Σε μία από αυτές μάλιστα «πρωταγωνιστές» άθελά τους είναι δημοφιλείς τραγουδιστές όπως ο αδικοχαμένος κιθαρίστας των θρυλικών Beatles, Τζορτζ Χάρισον και ο ισπανός τροβαδούρος Χούλιο Ιγκλέσιας!
Οπως ανέφερε την Τετάρτη η βρετανική Daily Mirror επικαλούμενη νέες έρευνες, οι υπηρεσίες ασφαλείας του καθεστώτος Πινοσέτ είχαν ανακαλύψει το τέλειο μέσο βασανισμού των κρατουμένων ώστε να τους αποσπούν κάθε ομολογία και πληροφορία που χρειαζόταν: Επέβαλαν στους κρατούμενους να ακούν επί ημέρες και όλο το 24ωρο τραγούδια δημοφιλών καλλιτεχνών στη διαπασών, κάτι που σύμφωνα με τους ερευνητές προκαλεί ανεπανόρθωτη σωματική και ψυχολογική βλάβη.
Σύμφωνα με την Mirror αγαπημένο τραγούδι των βασανιστών του Πινοσέτ ήταν το «My Sweet Lord» του Τζορτζ Χάρισον.
«Η μουσική ένωνε τους φυλακισμένους γιατί ήταν ένας τρόπος να αντέξουν τα βασανιστήρια» ανέφερε η δρ. Κάτια Τσόρνικ, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ. «Επιπλέον η μουσική τους επέτρεπε να έχουν ταυτότητα: Πολλοί κρατούμενοι επισήμως δεν υπήρχαν καθώς εξαφανίζοντας χωρίς – η μουσική ήταν ένας τρόπος να θυμόνται ποιοι ήταν και ποιες ήταν οι πεποιθήσεις τους», εξήγησε η ερευνήτρια, η οποία όμως παρουσίασε και την άλλη πλευρά του νομίσματος.
«Το σύστημα του Πινοσέτ χρησιμοποίησε εξίσου τη μουσική για να καταβάλλει τους πολιτικούς κρατούμενους. Ακόμη και αγαπημένα τραγούδια οι κρατούμενοι εξαναγκάζονταν να τα ακούν στη διαπασών και ασταμάτητα με συνέπεια να έχουν ψυχολογικές αλλά και σωματικές βλάβες» τόνισε η δρ. Κάτια Τσόρνικ.
«Ενα κέντρο βασανιστηρίων ονομαζόταν “η ντισκοτέκ” από τους πράκτορες. Η μουσική εξυπηρετούσε επίσης στο να καλύπτονται οι κραυγές των κρατουμένων» πρόσθεσε η δρ. Τσόρνικ.
Σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιών πολιτικών κρατουμένων του καθεστώτος Πινοσέτ, τα μουσικά τους βασανιστήρια συμπεριλάμβαναν μεταξύ άλλων το σάουντρακ από την ταινία «Κουρδιστό Πορτοκάλι», τη ρομαντική μπαλάντα «Without You» του Χάρι Νίλσον και το «Morning Has Broken» του Κατ Στίβενς!














