Ο σταθερός ρυθμός δεν κούρασε την καρδιά της

Η Νταϊάν Νιάντ δεν σημείωσε μόνο ένα παγκόσμιο ρεκόρ. Απέδειξε ότι ακόμη και στα 64 χρόνια της είχε τη φυσική κατάσταση να αντεπεξέλθει σε ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα. Ο Μπέντζαμιν Λενίν, αμερικανός αθλητικός καρδιολόγος και ειδικός σε αθλήματα αντοχής, εξηγεί στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» τι ακριβώς συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα όταν διανύει τεράστιες αποστάσεις κολυμπώντας. Η πρώτη σημαντική διαφορά των κολυμβητών από τους υπόλοιπους αθλητές αντοχής, επισημαίνει, είναι η ποσότητα του αίματος που καταλήγει στην καρδιά. Οταν στέκεσαι όρθιος, η βαρύτητα στέλνει μεγάλη ποσότητα αίματος στα πόδια, γεγονός που σημαίνει ότι η καρδιά είναι «μισογεμάτη». Απεναντίας, όταν κάποιος κολυμπάει, μεγάλη ποσότητα αίματος διοχετεύεται στην καρδιά. Οσο και αν αυτό είναι εν μέρει καλό, διότι αιματώνεται σωστά η καρδιά, παράλληλα προκαλείται καρδιακή κόπωση, η οποία για να αντιμετωπιστεί είναι απαραίτητο ο αθλητής να κρατάει έναν σταθερό ρυθμό. Αυτό ακριβώς έκανε η Νιαντ, κολυμπώντας με σταθερή ταχύτητα 3,2 χλμ./ώρα – σαν να έκανε αργό βάδην. Εξίσου σημαντικό, υπογραμμίζει ο Λενίν, είναι να μη γίνεται κατάχρηση των ορίων αντοχής, να μην κουράζονται οι μύες – των χεριών εν προκειμένω – ώστε να εξοικονομείται η απαραίτητη ενέργεια.