Γερμανικές εκλογές: Ψηφίζει και μια άλλη, φτωχή Γερμανία

Μια νέα εφαρμογή για έξυπνα κινητά λανσάρισε χθες το στρατόπεδο της Ανγκελα Μέρκελ. Λέγεται Merkel app και επιτρέπει στις προεκλογικές αφίσες της γερμανίδας Καγκελαρίου να «μιλούν» απευθείας στους ψηφοφόρους: μόλις στοχεύσει η κάμερα του κινητού στην αφίσα, η εφαρμογή αναγνωρίζει το πρόσωπο της Μέρκελ και αρχίζει να παίζει βιντεάκια με την υποψήφια των Χριστιανοδημοκρατών να λέει κάτι του στυλ «η Γερμανία τα πηγαίνει καλά σήμερα αλλά δεν μπορούμε να το πάρουμε αυτό ως δεδομένο».

Δεν συμφωνούν όμως όλοι στη Γερμανία ότι η χώρα «πηγαίνει καλά». Υπάρχει και μια σκοτεινή πλευρά στο επονομαζόμενο jobwunder, το «θαύμα» που μετέτρεψε μέσα σε μία δεκαετία τη Γερμανία από «ασθενή της Ευρώπης» σε αντικείμενο φθόνου των δοκιμαζόμενων από την κρίση ευρωπαϊκών κρατών. Και τη σκοτεινή αυτή πλευρά την έφερε με συναισθηματικά φορτισμένο τρόπο στην επιφάνεια, σχεδόν δύο εβδομάδες πριν από τις ομοσπονδιακές εκλογές, μια συνταξιούχος νοσοκόμα.

ΣΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ. Η Κρίστελ Παβέσκι συνταξιοδοτήθηκε πριν από έξι χρόνια. Τα 723 ευρώ που εισπράττει εντούτοις μηνιαίως ως σύνταξη, συμπεριλαμβανομένου του επιδόματος στέγης, υποχρεώνουν αυτή τη διαζευγμένη μητέρα να εξαρτάται συχνά για την επιβίωσή της από τα κοινωνικά συσσίτια και τα λαχανικά που καλλιεργεί στο κηπάκι του ετοιμόρροπου, ελλιπώς θερμαινόμενου σπιτιού, στο οποίο έβγαλε τους τελευταίους τέσσερις βερολινέζικους χειμώνες. Η Παβέσκι βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τη Μέρκελ σε κάποιο τηλεοπτικό πλατό. Τη ρώτησε αν έχει ξεχάσει τους ολοένα και περισσότερους συνταξιούχους και φτωχούς εργαζομένους που δεν μετέχουν στην οικονομική επιτυχία της Γερμανίας. «Δεν ήθελα να κλάψω μπροστά της», δήλωσε αργότερα. «Αλλά μετά με θυμήθηκα να πηγαίνω για ύπνο με τρία πουλόβερ και τρία ζευγάρια κάλτσες τον χειμώνα».

Η Ανγκελα Μέρκελ διεκδικεί την επανεκλογή της με σημαία το 6,8%, στο οποίο έχει συρρικνωθεί η ανεργία, από 12% το 2005. Το Βερολίνο πιέζει τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, και όχι μόνο, να αντιγράψουν τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησε πριν από μία δεκαετία (επί καγκελαρίας Σρέντερ) επισημαίνοντας πόσο βοήθησαν στη μείωση του κόστους εργασίας και στην ενίσχυση της γερμανικής ανταγωνιστικότητας. Πολλοί οικονομολόγοι εντούτοις υπογραμμίζουν πως οι μεταρρυθμίσεις αυτές συρρίκνωσαν παράλληλα τους πραγματικούς μισθούς και έφεραν εκατοντάδες χιλιάδες Γερμανούς κοντά στο όριο της φτώχειας. Η Γερμανία είναι επίσης μία από τις λιγοστές ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχει θεσμοθετημένο κατώτατο μισθό – γεγονός που εντείνει την πίεση στους χαμηλότερα αμειβομένους.  

12 ΕΚΑΤ. ΦΤΩΧΟΙ. Τα στατιστικά στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Από όταν ανέλαβε η Μέρκελ την εξουσία, το 2005, ο αριθμός των Γερμανών γύρω ή κάτω από το όριο της φτώχειας αυξήθηκε κατά περίπου 400.000, φτάνοντας τα 12 εκατομμύρια. Ειδικά την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των πολιτών που εξαρτώνται από τα κοινωνικά συσσίτια διπλασιάστηκε, φτάνοντας το 1,5 εκατομμύριο. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι άλλα τρία έως πέντε εκατομμύρια σε πληθυσμό 80 εκατομμυρίων ζουν σε συνθήκες «κρυφής» φτώχειας, αρνούμενοι συχνά από υπερηφάνεια να ζητήσουν τα κρατικά επιδόματα που δικαιούνται λόγω χαμηλού εισοδήματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, ένας στους δέκα πλήρως απασχολούμενους Γερμανούς κάνει πλέον και μια δεύτερη ή και τρίτη δουλειά ώστε να τα βγάλουν πέρα: είναι οι επονομαζόμενες «μίνι δουλειές», που σου επιτρέπουν να κερδίσεις έως και 450 ευρώ αφορολόγητα μηνιαίως, συνοδεύονται όμως από λιγότερες παροχές και μικρότερη εργασιακή ασφάλεια ενώ έχουν αρχίσει να αντικαθιστούν τις συμβάσεις αορίστου χρόνου και πλήρους απασχόλησης σε ορισμένους τομείς, όπως εκείνοι της εστίασης και της λιανικής πώλησης.

ΩΡΟΜΙΣΘΙΟ. Ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών, Πέερ Στάινμπρουκ, υπόσχεται να θεσπίσει τα 8,5 ευρώ ως κατώτατο ωρομίσθιο και να αυξήσει κατά 5% τους φόρους για τους πλουσιότερους. «Η Γερμανία είναι μια οικονομικά ισχυρή χώρα, αυτή όμως δεν είναι όλη η αλήθεια», λέει. Η Κρίστελ Παβέσκι δεν αποκάλυψε ποιον θα ψηφίσει στις 22 Σεπτεμβρίου, διευκρίνισε όμως ότι τελευταία φορά ψήφισε τη Μέρκελ το 2005. «Δεν την έχω ξεχάσει», διαβεβαίωσε η τελευταία, αναφερόμενη στη συνταξιούχο νοσοκόμα που έκλαψε δημοσίως μπροστά της. Δεν της επιτρέπει η προεκλογική περίοδος να την ξεχάσει.