Ακριβά βρίσκει τα ελληνικά σχέδια εξυγίανσης η Κομισιόν

Στα αιτήματα της ελληνικής πλευράς να προικοδοτηθεί η «μικρή ΕΑΣ», δηλαδή η εταιρεία που θα προέλθει από τη διάσπαση της μητρικής με κεφάλαια 30 εκατ. ευρώ προκειμένου να καλύψει τις ταμειακές της ανάγκες τον πρώτο καιρό λειτουργίας της, καθώς επίσης να έχει εξαγωγική δραστηριότητα, οφείλεται το «όχι» της Κομισιόν στην πρόταση της κυβέρνησης.

Στην περίπτωση της ΕΛΒΟ οι Βρυξέλλες θεωρούν ότι το ελληνικό σχέδιο ύψους 13,5 εκατ. ευρώ κοστίζει περισσότερο απ’ ό,τι αν η εταιρεία πτωχεύσει, ενώ για τη ΛΑΡΚΟ διαφωνούν με τις ελληνικές προτάσεις, χωρίς ωστόσο να θέτουν θέμα λουκέτου.

Από την πλευρά της η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να πείσει την Κομισιόν με στοιχεία ότι το λουκέτο που ζητεί για τις αμυντικές βιομηχανίες είναι λιγότερο συμφέρουσα λύση από την εκκαθάρισή τους εν λειτουργία. Για τον σκοπό αυτόν, έπειτα από σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε χθες στο υπουργείο Οικονομικών, ο υπουργός Γιάννης Στουρνάρας ανέθεσε στους συμβούλους της κυβέρνησης να υπολογίσουν τις ροές κεφαλαίων (cash flow) για τις δυο αμυντικές βιομηχανίες σε προοπτική πενταετίας και για τα δύο αυτά σενάρια, τόσο του λουκέτου όσο και της εκκαθάρισης εν λειτουργία.

Το υπουργείο Οικονομικών θεωρεί ότι η λύση της εκκαθάρισης εν λειτουργία είναι οικονομικά πιο συμφέρουσα, με την έννοια ότι αν οι επιχειρήσεις παραμείνουν ζωντανές, έστω και συρρικνωμένες, θα απομείνει αξία στην οικονομία. Ετσι τουλάχιστον ελπίζει να πεισθούν οι δανειστές.

Ας δούμε όμως ποια ήταν ακριβώς η αλληλογραφία των δύο πλευρών τις τελευταίες εβδομάδες, ποια σχέδια πρότεινε η ελληνική πλευρά και τι απάντησε η Κομισιόν.

ΕΑΣ 1 και ΕΑΣ 2. Η κυβέρνηση πρότεινε διάσπαση των ΕΑΣ σε δύο σκέλη, το αμυντικό και το πολιτικό. Στο πολιτικό (ονομάσθηκε ΕΑΣ 1) θα εντάσσονταν όλα τα μη στρατιωτικά στοιχεία, από τα οικόπεδα μέχρι τις δύο θυγατρικές της εταιρείας, την Ηλεκτρομηχανική Κύμης και τη Μεταλλουργία Ηπείρου. Οι δύο θυγατρικές απασχολούν γύρω στα 120-130 άτομα από το σύνολο των 940-970 εργαζομένων του ομίλου. Η πρόταση ήταν όσα κεφάλαια προέλθουν από την πώληση των ΕΑΣ 1 να καλύψουν μέρος των κρατικών ενισχύσεων που βαρύνουν τη μητρική εταιρεία. Ολα τα εργοστάσια με στρατιωτικό χαρακτήρα, της Μάνδρας, του Αιγίου, της Ελευσίνας και του Λαυρίου, θα εντάσσονταν στα ΕΑΣ 2. Παράλληλα, η βιομηχανική παραγωγή θα συγκεντρωνόταν σε δύο συγκροτήματα, του Αιγίου και του Λαυρίου, ενώ τα υπόλοιπα θα πωλούνταν. Η καινούργια αυτή εταιρεία δεν θα απασχολούσε πάνω από 415 άτομα. Ολο το υπόλοιπο προσωπικό θα έπαιρνε τον δρόμο της εξόδου μέσω προγράμματος εθελουσίας εξόδου, κόστους 14 εκατ. ευρώ.

Επίσης τα ΕΑΣ 2, για να είναι βιώσιμα, θα έπρεπε να έχουν τη δυνατότητα εξαγωγών. Αλλά το Κοινοτικό Δίκαιο απαγορεύει σε επιχειρήσεις χωρών-μελών που έχουν πάρει στο παρελθόν κρατικές ενισχύσεις να εξάγουν. Η ελληνική ωστόσο πλευρά επικαλέστηκε «παράθυρο» της Συνθήκης της Λισαβώνας που της δίνει παρόμοια δυνατότητα. Η διαφωνία της Κομισιόν ήταν καταρχήν στα κεφάλαια (30 εκατ. ευρώ) που θα απαιτηθούν για την κάλυψη των τρεχουσών ταμειακών αναγκών των ΕΑΣ 2. Διαφώνησε επίσης στο κόστος της εθελουσίας εξόδου. Η θέση της Κομισιόν ήταν – και είναι – πως τα ΕΑΣ δεν είναι βιώσιμα. Σύμφωνα επίσης με κάποιες πληροφορίες, η ελληνική πρόταση μιλούσε για διαγραφή χρεών ύψους 150 εκατ. ευρω, χωρίς αυτά να εκλαμβάνονται ως κρατική ενίσχυση.

«Πτώχευση για την ΕΛΒΟ». Στην περίπτωση της ΕΛΒΟ των 350 εργαζομένων, το σχέδιο της ελληνικής πλευράς υπολογίζεται ότι κοστίζει περί τα 13,5 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό είναι, σύμφωνα με την Κομισιόν, υψηλότερο από ό,τι αν η επιχείρηση πτωχεύσει. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι μέσα σε μόλις 18 μήνες χρειάστηκε διαδοχικές αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου επιβαρύνοντας το Δημόσιο με 89 εκατ. ευρώ συνολικά. Το βασικό σενάριο της ελληνικής πρότασης ήταν εκκαθάριση εν λειτουργία (άρθρο 14Α του ν. 3429/2005), με εναλλακτικό τη διάσπαση (άρθρο 14Β- περίπτωση ΕΑΣ 2). Οπως και στα ΕΑΣ, οι προτάσεις σκόνταψαν στις αντιδράσεις της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού, της οποίας προΐσταται ο Χοακίν Αλμούνια.

ΛΑΡΚΟ
Σενάρια για δύο ξεχωριστούς διαγωνισμούς
Οπως και στις δύο αμυντικές βιομηχανίες, έτσι και στη ΛΑΡΚΟ, το αγκάθι είναι το ενδεχόμενο να ζητηθούν πίσω τα 130 εκατ. ευρώ που η Κομισιόν θεωρεί ως παράνομες κρατικές ενισχύσεις. Η Κομισιόν διαφωνεί και με τις δύο ελληνικές προτάσεις για τη ΛΑΡΚΟ, τόσο για ενιαία πώληση όσο και για δύο παράλληλους διαγωνισμούς (εργοστάσιο Λάρυμνας -μεταλλείο Αϊ-Γιάννη, υπόλοιπα ορυχεία) με τη δυνατότητα στον επενδυτή που θα κερδίσει τον πρώτο να πλειοδοτήσει και στον δεύτερο. Επανέρχονται τα σενάρια για δύο ξεχωριστούς διαγωνισμούς.