Η ταφή, η επιβίωση και ο δύσκολος χειμώνας

Τρεις νεαροί προσπάθησαν να θάψουν ζωντανό έναν ζητιάνο σε μια παραλία του Ρίο στη Βραζιλία. Σας θυμίζει κάτι; Φυσικά, προ διετίας – μεταξύ ’11 και ’12 – η τρόικα επιχείρησε να ενταφιάσει εν ζωή την Ελλάδα. Μόνο που η ζητιάνα της ευρωζώνης επιβίωσε. Με την έννοια ότι έμεινε ζωντανή πολιτικά – αφού οι εκλογές του 2012 έδωσαν κυβερνητικό σχήμα. Στα οικονομικά είναι ακόμη στην Εντατική, έστω και σταθεροποιημένη. Το αναγνώρισαν ουσιαστικά και η Ανγκελα Μέρκελ και ο Πέερ Στάινμπρουκ σε ένα ντιμπέιτ που δεν φαίνεται ότι θα επιφέρει ανατροπή στο πώς εξελίσσονται μέχρι τώρα οι γερμανικές εκλογές. Είτε θα υπάρξουν νέα πακέτα βοήθειας για την Ελλάδα, όπως είπε η Καγκελάριος, είτε θα σχεδιαστεί ένα νέο φιλόδοξο σχέδιο Μάρσαλ, σύμφωνα με τον υποψήφιο του SPD, το διά ταύτα είναι το ίδιο: θα χρειαστούμε βοήθεια, εκτός από μαθήματα οικονομίας α λα γερμανικά. Υποσιτιζόμενη και εξαθλιωμένη, η ζητιάνα Ελλάδα μόλις που άντεξε κάτω από το χώμα.

ΤΟ ΚΕΝΟ. Αν οι Γερμανοί μπορούν να τα λένε όλα αυτά, είναι γιατί οι οικονομικές ανάγκες της Ελλάδας δεν είναι μεγάλες. Μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι είμαστε χρηματοδοτικά καλυμμένοι. Τότε θα μας λείψουν 10 δισ. Αυτά θα μπορούσε να ήταν πέντε, αν οι διάφορες κεντρικές τράπεζες δεν είχαν αποφασίσει να μη «γυρίσουν» διάφορα ομόλογα – μη μπαίνουμε σε τεχνικά θέματα – που μας επηρεάζουν και έχουν στην κατοχή τους. Παρ’ όλα αυτά, και το δεκάρικο δεν είναι κάτι τραγικό. Θα μπορούσαμε να βγούμε στις αγορές για να το βρούμε. Ή θα μπορούσαν να μας το δώσουν. Μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το πολύ στενό κολάρο που έχει περάσει η Κομισιόν στις ανακεφαλαιοποιημένες ελληνικές τράπεζες που δυσκολεύονται – στην πραγματικότητα αδυνατούν – να δανείσουν. Αν δεν πέσει χρήμα, η οικονομία δεν μπορεί να πάρει μπροστά και στο Βερολίνο το ξέρουν. Επειτα από μια τετραετία λιτότητας, η κεϊνσιανή στιγμή του προγράμματος πλησιάζει. Δεν θα ερχόταν, αν δεν είχαμε συμμαζευτεί στα δημοσιονομικά, αν δεν πήγαιναν συμπαθητικά τα έσοδα και, κυρίως, αν η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου δεν προκαλούσε εμπιστοσύνη.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ. Από την άποψη αυτή, ο πολιτικός χειμώνας θα είναι κρίσιμος. Η κρίση του Ιουνίου με το κλείσιμο της ΕΡΤ απέδειξε ότι το πολιτικό σύστημα μπορεί να ανασυγκροτηθεί στο κέντρο – και μάλιστα δείχνοντας μεγάλη ελαστικότητα. Αν τους επόμενους μήνες η συμπολίτευση όχι μόνο αναδειχθεί συμπαγής αλλά ακόμη καλύτερα αυγατίσει, ε, τότε καθαρίσαμε! Είναι μάλιστα σημαντικός ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ το οποίο, αν βρει τον διψήφιο εαυτό του, βοηθάει τη ΝΔ ως αντίβαρο απέναντι στην άνοδο της άκρας Δεξιάς. Το άνοιγμα Βενιζέλου στους πρώην, το φλερτ με τον Λοβέρδο, αλλά και μια προσπάθεια ουσιαστικής ανασυγκρότησης του προοδευτικού χώρου είναι σημαντικά στοιχεία μιας προσπάθειας για πολιτική αναγέννηση με σημαντικές πιθανές συνέπειες. Αν στο ΠΑΣΟΚ η κουβέντα είναι πολιτική, η ΝΔ δίνει τη μάχη κατά των ακραίων δεξιών τάσεων με οικονομικά και, πιο συγκεκριμένα, με μικροοικονομικά όπλα. Ο Σαμαράς είναι Πρωθυπουργός της αγοράς – όχι με την έννοια του φιλελευθερισμού, αλλά της προσήλωσης στην πραγματική οικονομία που μόνο αν πάρει μπροστά θα ανατάξει την ανεργία που στο Μαξίμου τη θεωρούν τροφοδότη της Χρυσής Αυγής και των ακραίων γενικά.