Μια ευνοϊκή ρύθμιση που «χάθηκε» στη γραφειοκρατία

Μαζί με τον τελευταίο νόμο για την αύξηση του ειδικού φόρου στο 15% τέθηκε σε ισχύ και ευνοϊκή ρύθμιση – κίνητρο για να μεταβιβαστούν τα ακίνητα από εξωχώριες εταιρείες σε φυσικά πρόσωπα. Η συγκεκριμένη διάταξη διήρκεσε για έξι μήνες, έως τα τέλη του 2010, και απάλλασσε από τον φόρο υπεραξίας, ενώ μείωνε κατά 50% τον φόρο μεταβίβασης του ακινήτου από την οφσόρ στο φυσικό πρόσωπο – ιδιοκτήτη.

Ομως τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά: την περίοδο που ίσχυε η συγκεκριμένη ευνοϊκή ρύθμιση, οι οφσόρ με έδρα εκτός ΕΕ και δικαιούχους εκτός Ελλάδος που κατείχαν ακίνητα τα οποία βρίσκονταν στην ελληνική παραμεθόριο έπρεπε – σύμφωνα με νόμο του 1990 – να προμηθευτούν ειδική έγκριση από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας για να προχωρήσουν στη μεταβίβαση. Και οι εξωχώριες που περιλαμβάνονταν στην «κατηγορία της παραμεθορίου» κατά το εξάμηνο της ευνοϊκής ρύθμισης του 2010 δεν ήταν λίγες: 54 στα Δωδεκάνησα, 30 στη Σαντορίνη, 11 στη Χίο, 5 στη Μυτιλήνη, 3 στη Σάμο, 1 στον Εβρο, 1 στην Καστοριά.

Δικηγόροι που εκπροσωπούν γάλλους, ελβετούς και αμερικανούς δικαιούχους, οι οποίοι προχώρησαν σε επενδύσεις σε ελληνικά ακίνητα μέσω οφσόρ και προσπάθησαν να ενταχθούν στην ευνοϊκή ρύθμιση για τη μεταβίβαση, αναφέρουν στα «ΝΕΑ» ότι οι απαραίτητες εγκρίσεις από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας χρειάστηκαν πάνω από έξι μήνες για να εκδοθούν. Αποτέλεσμα ήταν να έχουν προχωρήσει τα συμβόλαια των μεταβιβάσεων των ακινήτων από τις οφσόρ στα φυσικά πρόσωπα, αλλά να μην μπορούν να γίνουν οι μεταγραφές στα υποθηκοφυλακεία λόγω του ότι η έγκριση εκδόθηκε μετά το εξάμηνο της ευνοϊκής ρύθμισης. Και έτσι κάποιοι ξένοι δικαιούχοι οφσόρ εγκλωβίστηκαν σε ένα ιδιαίτερα παράξενο καθεστώς. Αργότερα οι «εγκλωβισμένοι» ειδοποιήθηκαν ότι πρέπει να πληρώσουν και τεκμήριο απόκτησης του ακινήτου, το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις ξεπέρασε και τα 100.000 ευρώ για αγοραία αξία 300.000 ευρώ.

«Ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησαν οι κρατικοί μηχανισμοί στην περίπτωση της ρύθμισης για τη μεταβίβαση των ακινήτων από τις οφσόρ στα φυσικά πρόσωπα αλλά και το τεκμήριο απόκτησης, το οποίο επιβλήθηκε ενώ ήταν γνωστό ότι το ακίνητο περνάει στον ίδιον τον δικαιούχο της εταιρείας, μάλλον δεν αποτελούν μηχανισμούς προσέλκυσης για υποψήφιους επενδυτές από τον δυτικό κόσμο, όπου χρησιμοποιούνται κατά κόρον οι υπεράκτιες εταιρείες», δηλώνει ο κάτοικος ευρωπαϊκού κράτους Β.Μ., μέτοχος οφσόρ που εγκλωβίστηκε κατά τη διάρκεια της ρύθμισης του 2010, τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας.