ΟΤΑΝ Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Η είδηση που έρχεται από την Κίνα είναι φρικτή. Κάποιοι απήγαγαν ένα παιδί έξι ετών, το νάρκωσαν και αφαίρεσαν τα μάτια του. Καταδίκασαν στην τυφλότητα ένα παιδί για να εμπορευθούν ζωτικά όργανά του! Απίστευτο ηθικό έλλειμμα. Ηθικό έλλειμμα φανερώνει και ένα περιστατικό στο δικό μας σπίτι. Περίπου 500 παιδιά κυρίως από την Αλβανία και τη Βουλγαρία, που ζητιάνευαν στα φανάρια ώς το 2001, εξαφανίστηκαν από το ίδρυμα στο οποίο είχαν οδηγηθεί, υποτίθεται για να πάψουν να είναι θύματα εκμετάλλευσης. Πού πήγαν; Η έρευνα που είχε αρχίσει διακόπηκε το 2007, κατήγγειλε χθες βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, για να λάβει τη διαβεβαίωση του υπουργού Δικαιοσύνης για την εκ νέου διερεύνηση της υπόθεσης. Τέτοια περιστατικά αναδεικνύουν μια βαρβαρότητα, που παρά την τεχνολογική πρόοδο ή τη ρητορική περί δικαιωμάτων, βρίσκει πρόσφορο πεδίο στην εποχή μας – και επωφελείται ακόμη και από την αδράνειά μας. Αλλά η αδράνεια είναι συνενοχή.