Νέες ιδέες για αρχαία θέατρα

Ηταν κάτι σαν το κερασάκι στην τούρτα του φεστιβαλικού καλοκαιριού. Στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου ήχησε ενώπιον 10.000 θεατών (συνολικά το διήμερο) ο σπανιότατα ακουγόμενος κωμικός λόγος του τραγικού ποιητή του «Ορέστη», της «Μήδειας», των «Τρωάδων», χάρη στο μοναδικό σωζόμενο σατυρικό δράμα «Κύκλωψ» (που με τη σειρά του είχε λειτουργήσει ως κερασάκι στην τούρτα μιας χαμένης τραγικής τριλογίας) του Ευριπίδη στο οποίο αποφάσισε να εμφυσήσει νέα πνοή ο Βασίλης Παπαβασιλείου για το Εθνικό Θέατρο.

Την ώρα που με μουσική έσπαγε η σιωπή 1.700 ετών σε ένα μοναδικό θέατρο των ελληνιστικών χρόνων, σε μια πλαγιά του όρους Ιθώμη στην αρχαία πόλη Μεσσήνη που είχε ιδρύσει το 370 π.Χ. ο Θηβαίος στρατηγός Επαμεινώνδας, μετά τη μάχη του επί των Σπαρτιατών. Και μάλιστα με ιταλικό μπελκάντο και με τις φωνές δύο νέων και φερέλπιδων (και με διεθνείς περγαμηνές) τραγουδιστών της όπερας: του βαρύτονου Δημήτρη Πλατανιά και της ρουμανικής καταγωγής σοπράνο Τσέλια Κοστέα. Οι οποίοι συνέπραξαν με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, υπό τον διευθυντή της Βασίλη Χριστόπουλο, σε ένα πρόγραμμα εγκαινίων που έφερε για πρώτη φορά μετά το τέλος της αρχαίας Μεσσήνης στο κοίλον κάπου 1.500 σύγχρονους ακροατές.