Κρατούμενος στις φυλακές Αυλώνας: «Διάβαζα στο κελί για να μπω στο πανεπιστήμιο»

Πίσω από τα σίδερα της φυλακής βρήκε την όρεξη, αλλά και τον τρόπο να μελετήσει. Τι και αν δεν γνώριζε λέξη ελληνικά όταν πέρασε τη βαριά καγκελόπορτα στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων στον Αυλώνα… Πρόλαβε να τα μάθει σχεδόν άπταιστα, να δώσει εφέτος Πανελλαδικές και να είναι τώρα ένα βήμα πριν από την είσοδό του στο Πανεπιστήμιο!

Με το που πάτησε πρώτη φορά το πόδι του στην Ελλάδα, τον Δεκέμβριο του 2009, αμέσως έμπλεξε. Ο 24χρονος σήμερα Ρόκας, από το Βίλνιους της Λιθουανίας, δεν θέλει να πει πολλά για το παρελθόν του.  «Ηρθα τότε εδώ για συγκεκριμένο, παράνομο σκοπό. Εκανα κάτι που δεν έπρεπε, γι’ αυτό άλλωστε και τιμωρήθηκα με αρκετά χρόνια φυλακή. Ελπίζω, βέβαια, στο Εφετείο τον ερχόμενο Νοέμβριο η ποινή μου  να μειωθεί», αρκείται απλώς να πει. Μόλις έχει πάρει στα χέρια του το τιμητικό δίπλωμα από τους υπευθύνους του σχολείου των φυλακών για τις εξαιρετικές, τηρουμένων των συνθηκών, επιδόσεις του κατά την εφετινή σχολική χρονιά. Αρχές του 2010, τον πρώτο κιόλας καιρό της κράτησής του, βάλθηκε να μάθει τα «αρκετά δύσκολα» ελληνικά φοιτώντας στην Α’ Γυμνασίου. Σε διάστημα έξι-εννέα μηνών ήταν σε θέση να επικοινωνεί. Τον επόμενο χρόνο τελείωσε και τη Β’ Γυμνασίου, οπότε προήχθη απευθείας στην αντίστοιχη τάξη του Λυκείου χάρη στην κλίση του στα γράμματα. Εφέτος, μάλιστα, δεν αρκέστηκε απλώς στο απολυτήριο, αλλά κυνήγησε το πιο ρεαλιστικό στην παρούσα φάση όνειρό του: να μπει σε πανεπιστημιακή σχολή. «Επιασα γύρω στα 15.200 μόρια, αν και μπορούσα και καλύτερα. Μπαίνω μάλλον σε ΑΕΙ – κάτι σχετικό με Φυσική ή Μαθηματικά θα διαλέξω να σπουδάσω. Ελπίζω μόνο να είμαι τυχερός, ώστε να παίρνω και εγώ άδεια, όπως άλλοι κρατούμενοι, για να βγαίνω κάποιες ώρες της εβδομάδας και να παρακολουθώ τα μαθήματα», λέει στα «ΝΕΑ».

Μόνον ο ίδιος και οι καθηγητές του είναι σε θέση να καταλάβουν τι εμπόδια είχε να υπερπηδήσει. «Επρεπε να αφιερώνω αρκετό χρόνο στο διάβασμα, υπό αντίξοες συνθήκες. Στην αρχή, για παράδειγμα, δεν είχαν έρθει όλοι οι καθηγητές, οι περισσότεροι έφθασαν εδώ τον Δεκέμβριο. Τουλάχιστον είχα τον διευθυντή και τον υποδιευθυντή του σχολείου οι οποίοι μου έκαναν Μαθηματικά και Φυσική. Στα υπόλοιπα ωστόσο μαθήματα της Τεχνολογικής Κατεύθυνσης είχα μείνει πίσω. Προσπαθούσα να διαβάσω μόνος μου, αν και με τόση φασαρία τριγύρω, σε θάλαμο με 22 συγκρατούμενους, δύσκολα μπορείς να συγκεντρωθείς. Παρ’ όλα αυτά, όσο άντεχα, το πάλευα», τονίζει.

ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑΝ. Στα 21 προς 22 σήμερα, ο γεννημένος στα Γιάννινα Βορειοηπειρώτης Αγγελος μοιράζεται το ίδιο κελί με τέσσερις Αλβανούς. Η μητέρα του και η αδελφή του τον είδαν πρόσφατα από κοντά, στη γιορτή την οποία διοργάνωσε το σχολείο, να χορεύει παραδοσιακούς χορούς που του δίδαξε εκεί δασκάλα. Επίσης, παρουσιάζει και πολιτιστικά προγράμματα στα οποία εφέτος συμμετείχε ως μαθητής της Β’ Λυκείου. «Πεντέμισι μήνες είμαι εδώ προφυλακισμένος. Δούλευα σε δημόσιο νοσοκομείο ως υδραυλικός, ενώ εφέτος θα έπαιρνα και το πτυχίο μου στη Σχολή Μαθητείας του ΟΑΕΔ. Επαιρνα 400 ευρώ μηνιαίως, ώσπου μου λέει ένας φίλος: “Αφού θέλεις και άλλα λεφτά, φύλαγέ μου τα ναρκωτικά”. Εγώ απλώς τα είχα σε σπίτι το οποίο νοίκιαζα. Το χειρότερο σενάριο είναι να μείνω μέσα καμιά δεκαριά χρόνια. Τρομάζω και μόνο στην ιδέα να μείνω εδώ έστω τα μισά», απεύχεται.

Επτάμισι μήνες υπόδικος στον Αυλώνα, ο 19χρονος Γιουλιάν από το Μπεράτι της Αλβανίας περιμένει να δικαστεί τον ερχόμενο Οκτώβριο για ληστεία που κατηγορείται ότι διέπραξε μαζί με άλλους δύο νεαρούς ομοεθνείς του στην Κορινθία. Εκεί έμενε και ο ίδιος οικογενειακώς τα τελευταία 11 χρόνια, εκεί πήγαινε και σχολείο. Συνελήφθη μέσα στη σχολική αίθουσα. «Ο δικηγόρος μού λέει να ελπίζω σε μια ποινή μέχρι πέντε χρόνια. Το έχω μετανιώσει, αφού παιδί μπήκα εδώ και θα βγω άντρας. Ηταν μεγάλη βλακεία μας να ληστέψουμε ηλικιωμένους, μες στο σπίτι τους», λέει αυθόρμητα. Πλέον τελείωσε τη Β’ Λυκείου εντός των φυλακών. Απέσπασε και έπαινο: το τρίτο βραβείο για την πρόοδό του, για τη συμμετοχή του στα εκπαιδευτικά – πολιτιστικά προγράμματα που υλοποιούνται εκεί, αλλά και για τη συμπεριφορά του. «Εδώ μέσα οι περισσότεροι είναι ξένοι – είμαστε 24 εθνικότητες», περιγράφει.  «Δικαίως με έχει κλεισμένο σε φυλακή η Ελλάδα. Εφταιξα και πρέπει να πληρώσω. Μόνο που ζήτησα μια ευκαιρία όταν με έπιασαν, να με αφήνουν να βγαίνω για να παρακολουθώ μαθήματα, αλλά μου το αρνήθηκαν τότε. Θέλω να τελειώσω το σχολείο μου και να μπω, αν μπορέσω, στη Γυμναστική Ακαδημία».