Μάστιγα οι αργοί ρυθμοί της Δικαιοσύνης
Στιγμιότυπο από συγκέντρωση συμπαράστασης στον απεργό πείνας Κώστα Σακκά, στο Εφετείο Αθηνών
Η υπόθεση του Κώστα Σακκά, ο οποίος αποφυλακίστηκε με όρους έπειτα από 30 μήνες προφυλάκισης, χωρίς καν να έχει κριθεί για τις αξιόποινες πράξεις που του αποδίδονται, έφερε για ακόμη μία φορά στο προσκήνιο τη μεγάλη παθογένεια της Δικαιοσύνης: τους αργούς ρυθμούς στην απονομή της.
Ο κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από τα στοιχεία των ανοιχτών δικογραφιών εις βάρος του για συμμετοχή στην οργάνωση Πυρήνες της Φωτιάς, συνελήφθη στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2010. Κατά τη διάρκεια της προσωρινής του κράτησης και συγκεκριμένα δύο μήνες προτού συμπληρωθεί το 18μηνο (σ.σ.: ανώτατο όριο προφυλάκισης για όλους ανεξαιρέτως τους κατηγορουμένους), του ασκήθηκε νέα ποινική δίωξη που αφορούσε πάλι την ένταξή του στην οργάνωση, για μία σειρά ενεργειών που είχαν αναλάβει την ευθύνη τα μέλη των Πυρήνων της Φωτιάς. Και τότε ο κατηγορούμενος κρίθηκε ξανά προφυλακιστέος.
Ωστόσο οι δύο δίκες που τον αφορούν συνέπεσαν χρονικά, με αποτέλεσμα να εκδικάζονται εναλλάξ στην ειδικά διαμορφωμένη δικαστική αίθουσα των γυναικείων φυλακών του Κορυδαλλού.
Ενδεικτικό των αργών ρυθμών της Δικαιοσύνης είναι το γεγονός ότι ενώ για την πρώτη δικογραφία είχε εκδοθεί παραπεμπτικό βούλευμα από τον Φεβρουάριο του 2012, χρειάστηκε να περάσουν 8 μήνες για να φτάσει να προσδιοριστεί η δίκη, που ξεκίνησε μόλις τον περασμένο Οκτώβριο.
Το πρόβλημα στους χρόνους απονομής δικαιοσύνης είναι και η μεγάλη παθογένεια των δικαστηρίων. «Εργαζόμαστε σκληρά για να αντιμετωπίσουμε δυσλειτουργίες και παθογένειες ετών, με σκοπό την επιτάχυνση και την ποιοτική αναβάθμιση των διαδικασιών απονομής της Δικαιοσύνης, πολύ περισσότερο όταν κατηγορούμενοι είναι προσωρινώς κρατούμενοι», δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου ο οποίος, ως παλαιός δικαστικός λειτουργός και επί χρόνια πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, γνωρίζει εκ των έσω τις αρρυθμίες του δικαστικού συστήματος .
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ. «Είναι γεγονός ότι στο στάδιο της προδικασίας υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Αυτή δημιουργεί μεγάλα προβλήματα όταν αφορά κατηγορουμένους που κρατούνται, αφού η καθυστέρηση εκδίκασης προσβάλλει θεμελιώδη δικαιώματα, όπως της ελευθερίας και του τεκμηρίου της αθωότητας, και δημιουργεί προβληματισμούς σε σχέση με την απελευθέρωσή τους», επισημαίνει ο δικηγόρος Βασίλης Χειρδάρης. Επικαλούμενος την εμπειρία του όλα αυτά τα χρόνια από την ποινική δικαιοσύνη συμπληρώνει: «Είναι ανεπίτρεπτο να μην μπορεί να εισαχθεί στο ακροατήριο μία υπόθεση, όταν ο κατηγορούμενος στερείται προκαταβολικά την ελευθερία του, μέσα σε ενάμιση χρόνο. Χρειάζεται απλά καλύτερη και ορθολογικότερη οργάνωση των εισαγγελιών».
Οι δικαστές από την πλευρά τους όταν συμπληρώνεται το ανώτατο όριο προσωρινής κράτησης για οποιονδήποτε κατηγορούμενο, ανεξάρτητα από την ποινική απαξία και τη βαρύτητα της πράξης που του αποδίδεται, είναι υποχρεωμένοι να προχωρούν στην αντικατάσταση του μέτρου της προφυλάκισης.
Ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας τούς δίνει τα όπλα να επιβάλλουν περιοριστικούς όρους, τέτοιους που κατά την κρίση τους να διασφαλίζουν την παρουσία κάθε κατηγορουμένου στις επόμενες φάσεις της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης. Εκτός από τους κλασικούς περιοριστικούς όρους, που είναι απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, υποχρεωτική εμφάνιση στο αστυνομικό τμήμα, καταβολή εγγυοδοσίας, τελευταία οι δικαστές προχωρούν στην επιβολή και άλλων, όπως αφαίρεση ταξιδιωτικών εγγράφων για να ελαχιστοποιήσουν τον ενδεχόμενο κίνδυνο διαφυγής στο εξωτερικό, υποχρεωτική διαμονή σε προκαθορισμένη διεύθυνση καθώς και απαγόρευση συναναστροφής με συγκεκριμένο κύκλο προσώπων.
ΤΟ ΒΡΑΧΙΟΛΑΚΙ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ως προς αυτή την κατεύθυνση, της επιβολής δηλαδή περιοριστικών όρων, χρήσιμο «εργαλείο» θα είναι και το περίφημο «βραχιολάκι», που θα δίνει τη δυνατότητα ανά πάσα ώρα και στιγμή στις Αρχές να γνωρίζουν πού βρίσκεται ο κατηγορούμενος ωσότου το αρμόδιο δικαστήριο αποφασίσει για την ενοχή ή την αθωότητά του. Το σχετικό νομοσχέδιο βρίσκεται ήδη ένα βήμα πριν από την κατάθεσή του στη Βουλή και η ψήφισή του, όπως εκτιμούν και οι νομικοί, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά και στο θέμα της αποσυμφόρησης των φυλακών που, ενώ η προβλεπόμενη χωρητικότητά τους είναι για περίπου 9.500 κρατούμενους, αυτή τη στιγμή κρατούνται 13.000 άνθρωποι.