Ευκαιρίες κατόπιν εορτής

Το Παγκόσμιο Κύπελλο των εθνικών ομάδων Κ-20, το οποίο διεξάγεται αυτές τις ημέρες στην Τουρκία, προσφέρει στο πιάτο κάποιους από τους άσους που θα λάμψουν τα προσεχή χρόνια σε παγκόσμιο επίπεδο.

Για αρκετούς, πρόκειται για μια πασαρέλα νεαρών ποδοσφαιριστών. Ενα παζάρι με χαμηλές τιμές, ιδανικό για όσους αναζητούν να επενδύσουν σε ευκαιρίες και σε παίκτες με χαμηλό κόστος, άρα με όχι υψηλό ρίσκο. Τι κάνουν οι σοβαρές ομάδες; Απλώνουν τα δίχτυα τους, στέλνουν απεσταλμένους και με όπλο το γεμάτο πορτοφόλι τσιμπάνε τις ευκαιρίες. Αν και ίσως είναι κάπως αργά, γιατί στον προηγμένο ποδοσφαιρικό κόσμο, παίκτες 20 ετών δεν είναι πλέον ταλέντα, αλλά άσοι ολοκληρωμένοι.

Κάπως έτσι το περασμένο καλοκαίρι στην Εσθονία ο Σταφυλίδης του ΠΑΟΚ έλαμψε στο Ευρωπαϊκό των μικρών, τον τσέκαρε η Λεβερκούζεν και τον αγόρασε. Τώρα, ο ακραίος μπακ κοστίζει πολύ περισσότερα, μολονότι ακόμη δεν φόρεσε σε επίσημο παιχνίδι τη φανέλα της γερμανικής ομάδας. Αλλά οι Γερμανοί προνοούν, επενδύουν, αξιοποιούν γνώσεις και σωστό σκάουτινγκ. Οι ελληνικές ΠΑΕ, άραγε, τι κάνουν; Ουδείς γνωρίζει αν και πόσοι έχουν «μάτια» στο συγκεκριμένο τουρνουά. Ή αν προτιμάτε, αν στέλνουν εκπροσώπους και στελέχη τους σε τουρνουά όπου συμμετέχουν νεαροί ποδοσφαιριστές. Παρακολουθούν τις εξελίξεις και τους 15χρονους ή 16χρονους παίκτες; Γιατί αυτό είναι στην ουσία το… γήπεδο όπου μπορούν να παίξουν οι ελληνικές ομάδες. Προτού γίνει το ξεπέταγμα. Κατά καιρούς, ειπώθηκε πως στελέχη ομάδων παρακολούθησαν διοργανώσεις μικρών εθνικών ομάδων. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν πενιχρό. Είτε γιατί το σκάουτινγκ δεν απέδωσε, είτε γιατί οι ομάδες δίστασαν να δαπανήσουν χρήματα για ταλέντα. Και όταν το αποφάσισαν το πουλάκι είχε πετάξει, η ευκαιρία είχε χαθεί.

Ενα ακόμη παράδειγμα για το πόσο πίσω είμαστε στον συγκεκριμένο τομέα. Ερχόμαστε συνήθως μετά την ευκαιρία. Υστερούμε στην πρόγνωση. Με αποτέλεσμα οι ομάδες να καταλήγουν σε σιτεμένους παίκτες, αντί να παίρνουν ταλεντάκια, να τα εξελίσσουν και τελικά να κερδίζουν πουλώντας τα χρόνια αργότερα.