ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ

Ενα πολύ δύσκολο, αλλά εξαιρετικά σημαντικό για τον τόπο, στοίχημα έβαλε ο Αντώνης Σαμαράς δηλώνοντας – λίγη ώρα μετά την αποχώρηση Κουβέλη – ότι η κυβέρνησή του θα εξαντλήσει την τετραετία. Ουδείς, πέραν των συνήθων υπόπτων, αμφισβητεί ότι η ολοκλήρωση μιας πλήρους κυβερνητικής τετραετίας θα είναι προς όφελος της χώρας. Αρκεσε άλλωστε μια ολιγοήμερη κρίση για να αρχίσει να κλονίζεται και πάλι η αξιοπιστία της Ελλάδας στο εξωτερικό! Η αποκατάσταση της εικόνας πολιτικής σταθερότητας για τη χώρα είναι ένα έργο εξαιρετικά επείγον. Ωστόσο η επίτευξη αυτού του στόχου «σκοντάφτει» στη διαπιστωμένη έλλειψη «κουλτούρας συνεργασίας» στα κόμματα.

Η επιδίωξη της επίρριψης του πολιτικού κόστους στους υπολοίπους εταίρους ήταν ενδημικό φαινόμενο στην τρικομματική κυβέρνηση και κατέληξε στην αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ. Είναι ένα φαινόμενο που δεν πρέπει να επαναληφθεί, αν πρόκειται αυτή η νέα κυβέρνηση συνεργασίας να μακροημερεύσει. Είναι προφανές ότι βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η αποκατάσταση ειλικρινούς συνεργασίας μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Αυτό συνεπάγεται τη σημαντικά μεγαλύτερη εμπλοκή, τόσο του ιδίου του κ. Βενιζέλου όσο και του κόμματός του, στη διακυβέρνηση της χώρας. Επίσης, συνεπάγεται την εγκατάλειψη κάθε διάθεσης μονοκομματικής άσκησης της εξουσίας από την πλευρά του κ. Σαμαρά και της Νέας Δημοκρατίας: τυχόν επανάληψη χειρισμών τύπου ΕΡΤ θα είχε ολέθριες επιπτώσεις στη συνοχή του κυβερνητικού σχήματος. Το πιο σημαντικό όμως είναι να συμφωνήσουν τα δύο κόμματα σε ένα κοινό σχέδιο για το επόμενο διάστημα και να το διαπραγματευτούν σκληρά με τους δανειστές: το ξέσπασμα της πολιτικής κρίσης στη χώρα μας συνέπεσε με τη συσσώρευση αρνητικών στοιχείων για την πορεία του προϋπολογισμού. Την ίδια στιγμή, η τρόικα απορρίπτει ακόμα και οφθαλμοφανώς σωστά μέτρα, όπως η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, ενώ ασκούνται οι πρώτες πιέσεις για την επιβολή νέων μέτρων. Ομως κάτι τέτοιο θα ήταν αβάσταχτο, τόσο για την κυβέρνηση όσο και για την κοινωνία!