Ο φόβος ήταν πιο μεγάλος από τον σεισμό

Μεγαλύτερο φόβο από όσο δικαιολογεί το μέγεθός του προκάλεσε ο σεισμός 4,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, που έγινε λίγο πριν από τις 5 τα ξημερώματα της Τρίτης στην Ανατολική Αττική. Το επίκεντρό του ήταν κοντά στο Πικέρμι και το εστιακό του βάθος κοντά στα 10 χιλιόμετρα. Επειδή όμως έγινε τέσσερα λεπτά πριν από τις 5 το πρωί, την ώρα που ο κόσμος κοιμόταν, και σε μια περιοχή ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη όπως το Λεκανοπέδιο της Αττικής, η σεισμική δόνηση έκανε χιλιάδες ανθρώπους να πεταχτούν από τα κρεβάτια τους, κυρίως σε περιοχές που βρίσκονταν κοντά στο επίκεντρο. «Αυτό άλλωστε είναι και το χαρακτηριστικό ενός σεισμού που έχει σχετικά μικρό εστιακό βάθος», λέει ο καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ευθύμιος Λέκκας. «Οι περιοχές που βρίσκονται κοντά στο επίκεντρο ενός επιφανειακού σεισμού αισθάνονται εντονότερα τη δόνηση. Στην περίπτωση ενός σεισμού με βαθύτερο εστιακό βάθος η δόνηση γίνεται λιγότερη αισθητή σε μεγαλύτερη ακτίνα αλλά οι καταστροφές που μπορεί να προκληθούν είναι μεγαλύτερες».

Ο χθεσινός σεισμός δεν ανησύχησε τους επιστήμονες, που έχουν μελετήσει την κατανομή των ρηγμάτων στην Αττική. Μπορεί εξαιτίας της ώρας να έγινε αισθητός σε ολόκληρο τον νομό αλλά και σε περιοχές της Εύβοιας, με διάρκεια που δεν ξεπέρασε τα τέσσερα δευτερόλεπτα, όμως η περιοχή της Ανατολικής Αττικής δεν διαθέτει την «υποδομή» για κάποιο σημαντικό γεγονός.

ΤΟ 2005. Ο τελευταίος σεισμός στην περιοχή έγινε στις 25 Μαρτίου 2005 και είχε μέγεθος 4,2 Ρίχτερ. «Στην περιοχή όπου εκδηλώθηκε ο σεισμός δεν υπάρχουν αξιόλογα ρήγματα ικανά να δώσουν κάποιον σημαντικό σεισμό», είπε στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Δημήτρης Παπανικολάου. «Τα σημαντικά ενεργά ρήγματα βρίσκονται 20 με 30 χιλιόμετρα βορειότερα».

Τα τελευταία χρόνια στην περιοχή της Ανατολικής Αττικής, όπως κοντά στη Νέα Μάκρη, είχαν σημειωθεί μικροσεισμοί. Ηταν όλοι κάτω από 5 ρίχτερ. «Σε αυτό το τμήμα του νομού δεν είχαμε ανιχνεύσει κάποια αξιόλογη γεωλογική δομή από την οποία θα μπορούσε να προκληθεί μεγάλος σεισμός», λέει ο κ. Λέκκας.

Η άποψη των ειδικών από τις χαρτογραφήσεις των ρηγμάτων που έχουν γίνει μέχρι σήμερα είναι ότι στο Λεκανοπέδιο δεν υπάρχει κανένα ρήγμα το οποίο να μπορεί να προκαλέσει σεισμό μεγαλύτερο από 6,0-6,1 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ. Αντιθέτως τέτοια ρήγματα υπάρχουν στα όρια του Λεκανοπεδίου, όπως είναι το ρήγμα στο Θριάσιο Πεδίο στα δυτικά, το ρήγμα στις Αφίδνες το οποίο μπορεί να δώσει σεισμό μεγέθους έως και 6,4 βαθμών (οριοθετεί προς Βορράν τη λεκάνη απορροής του Κηφισού ποταμού και άρα είναι το βόρειο όριο του Λεκανοπεδίου) και το ρήγμα του Διονύσου για το οποίο ακόμη δεν υπάρχουν διαθέσιμες πολλές πληροφορίες πέραν του ότι χαρακτηρίζεται από χαμηλούς ρυθμούς ολίσθησης, δηλαδή δίνει σεισμούς ανά χιλιάδες χρόνια.

Αλκυονίδες και Πάρνηθα
Τα τελευταία 35 χρόνια, καταστροφές και θανάτους προκάλεσαν δύο μεγάλοι σεισμοί στην Αττική. Ο πρώτος που έγινε στις 24 Φεβρουαρίου 1981 ήταν 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ αλλά το επίκεντρό του ήταν στις Αλκυονίδες, ενώ ο πιο πρόσφατος με επίκεντρο στην περιοχή της Πάρνηθας ήταν στις 7 Σεπτεμβρίου 1999 και είχε μέγεθος 5,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.