Η Κίνα απλώνει τα περιζήτητα κεφάλαιά της σε Ανατολή και Δύση

Δεκατέσσερα χρόνια πέρασαν από την πρώτη προσπάθεια της Κίνας να εξαγοράσει μια εταιρεία στο εξωτερικό. Πότε μέσω αχυρανθρώπων (των ονομαζόμενων «κόκκινων δισεκατομμυριούχων» με τις απαραίτητες στενές διασυνδέσεις με τη νομενκλατούρα του Πεκίνου), πότε ευθέως με κυβερνητικούς αξιωματούχους, η κορυφαία πλέον οικονομική δύναμη του πλανήτη διευρύνει αργά αλλά σταθερά την επιχειρηματική μόχλευσή της με τον έξω κόσμο. Δεν είναι εύκολη η διαδικασία. Ειδικά προς τη Δύση ο δρόμος των κινεζικών κεφαλαίων δεν είναι στρωμένος με ρόδα. Τουναντίον, οι Κινέζοι έχουν να αντιμετωπίσουν την καχυποψία των Δυτικών – κυρίως των Αμερικανών.

Η συμφωνία για την εξαγορά του γαλλικού ομίλου Club Med από την κινεζική εταιρεία Fosun (σε συνεργασία με θυγατρική της γαλλικής Axa) στις 27 Μαΐου και η συμφωνία για την εξαγορά της αμερικανικής εταιρείας τροφίμων Smithfield δύο ημέρες αργότερα από την κινεζική εταιρεία επεξεργασίας κρεάτων Shuanghui (μιλάμε για ένα ντιλ 7,1 δισ. δολαρίων) είναι οι τελευταίες που υπέγραψαν κινεζικές εταιρείες με μεγάλες και επώνυμες επιχειρήσεις του εξωτερικού. Και σηματοδοτούν τη διαφοροποίηση των επενδύσεων του Κινεζικού Δράκου, αφού πλέον αυτές κατευθύνονται και σε τομείς εκτός εκείνου των πρώτων υλών, που ακόμη αποτελεί τον πρώτο στόχο (το 59% του συνόλου των κινεζικών επενδύσεων σε ξένες εταιρείες το 2012).

Η Κίνα διαθέτει ελάχιστες πρώτες ύλες, γι’ αυτό τις αναζητεί στο εξωτερικό. Η μεγαλύτερη επένδυση που πέτυχε στη Δύση στον ζωτικό αυτόν τομέα ήταν η εξαγορά της καναδικής εταιρείας πετρελαίου και φυσικού αερίου Nexen από την κινεζική CNOOC τον περασμένο Φεβρουάριο, αντί 15 δισ. δολαρίων. Με την εξαγορά αυτή η Κίνα έβαλε πόδι στη Βόρεια Αμερική έπειτα από προσπάθειες πολλών χρόνων. Διότι στα μέσα της περασμένης δεκαετίας η CNOOC εξεδιώχθη κακήν κακώς από τις ΗΠΑ, όταν θέλησε να εξαγοράσει την έκτη σε παραγωγή αμερικανική πετρελαϊκή εταιρεία Unocal. Η αλήστου μνήμης κυβέρνηση Μπους του νεότερου είχε θεωρήσει εθνικά επικίνδυνη τη διείσδυση μιας κινεζικής εταιρείας στον στρατηγικής σημασίας κλάδο ενέργειας των ΗΠΑ. Το αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής ήταν να στραφεί το Πεκίνο προς τις πλούσιες και ανεκμετάλλευτες πρώτες ύλες της Αφρικής. Αλλά, όπως αποδείχθηκε με τη Nexen, οι Κινέζοι είχαν διαρκώς στο μυαλό τους μια ενεργειακή επένδυση στη Βόρεια Αμερική.

Στην Ευρώπη, πάντως, τα κινεζικά κεφάλαια είναι περιζήτητα. Ακόμη και σε επιχειρηματικούς κλάδους υψηλής εθνικής ευαισθησίας, όπως είναι, ας πούμε, ο κλάδος της οινοποιίας στη Γαλλία – ως γνωστόν, οι Κινέζοι αγοράζουν σωρηδόν ιδιοκτησίες με αμπελώνες και μεσαιωνικούς πύργους στη Βουργουνδία και στην περιοχή του Μπορντό.

Πέρυσι τα κινεζικά κεφάλαια που επενδύθηκαν για εξαγορές εταιρειών στο εξωτερικό έφθασαν τα 77 δισ. δολάρια. Τα τριπλάσια επενδύθηκαν εντός της κινεζικής επικρατείας. Η εταιρεία συμβούλων McKinsey πιστεύει ότι από το 2017 και μετά η πλάστιγγα θα γέρνει προς την πλευρά των επενδύσεων στο εξωτερικό.