[Ιστορίες] Για τις πιο άτυχες εκδοχές της

Η Ρανζικά Φαΐντ κατάγεται από μεγάλη οικογένεια. Οταν λέει όμως «μεγάλη», εννοεί πως δεν γνώριζε όλα τα αδέλφια της. Θυμάται τον εαυτό της να μένει έξω στους δρόμους μέχρι αργά τη νύχτα για να αποφύγει το ξύλο του πατέρα. «Ημασταν βρώμικα παιδιά, πεινασμένα. Εψαχνα στα σκουπίδια και έτρωγα πεταμένες τσίκλες». Ενα βράδυ, όταν ήταν έξι ετών, μια μεγαλύτερη αδελφή της τη βοήθησε να το σκάσει. Η Ρανζικά ανατέθηκε στη φροντίδα της Πρόνοιας. «Μια ευτυχία! Είμαι ο καρπός της συλλογικότητας και του κοινωνικού συστήματος». Μιλάμε για τη γαλλική Πρόνοια.

Στα 10 της η Ρανζικά απέκτησε ανάδοχη μητέρα, την Ελίζ, μια γυναίκα βαθιά πολιτικοποιημένη, βαθιά αριστερή, που τη φρόντισε σαν παιδί της. Η μικρή μεγάλωσε, σπούδασε, έφτασε να εργάζεται στη Διεύθυνση Ερευνών, Μελετών και Στατιστικής του γαλλικού υπουργείου Εργασίας. Είχε ανέκαθεν ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στους αστέγους, έβλεπε στα πρόσωπά τους μια λιγότερο τυχερή εκδοχή του εαυτού της. Οπου μπορούσε, πρόσφερε λίγα χρήματα, φαγητό. Μια έρευνα που κατονόμαζε την υγιεινή ως τρίτη κατά σειρά προτεραιότητα των αστέγων την έκανε να ανεβάσει ταχύτητα.

Η Ρανζικά χρειάστηκε δυόμισι χρόνια προκειμένου να συγκεντρώσει από δωρεές χρήματα για να αγοράσει από δεύτερο χέρι και να μετασκευάσει ένα αυτοκινούμενο τροχόσπιτο (20.000 ευρώ), να πληρώσει την ασφάλεια (1.200 ευρώ), τη βενζίνη (150 ευρώ τον μήνα) και τα 230 λίτρα νερό που χωράει η δεξαμενή του. Εδώ και έναν χρόνο, κάθε Κυριακή, χάρη στη Ρανζικά και τους εθελοντές της οργάνωσής της, το Mobil’douche – Κινητό Ντους – περιοδεύει στο νότιο Παρίσι προσφέροντας στους αστέγους κινητές υπηρεσίες υγιεινής. Στο πίσω του μέρος υπάρχουν δύο τουαλέτες και δύο ντουσιέρες εξοπλισμένες με σαπούνι, σαμπουάν, ξυριστικές μηχανές, αποσμητικά, αρώματα και καθαρά ρούχα, όλα από δωρεές. Μπροστά υπάρχει ένα σαλονάκι με καφέ και σνακ.

Καμιά δεκαριά άνθρωποι χρησιμοποιούν κάθε φορά το Mobil’douche. Οταν βγαίνουν από το όχημα, τα μάτια τους λάμπουν. Το ίδιο και τα μάτια της Ρανζικά όταν μιλάει για τον πατέρα που ξαναείδε τα παιδιά του αφού δεν ντρεπόταν πια για την εμφάνισή του, τη γυναίκα που ξαναπήγε στον γυναικολόγο, κάποιους που κατάφεραν να βρουν δουλειά… Υπάρχουν αυτοί που μιλάνε για τη δυστυχία των ανθρώπων και εκείνοι που κάνουν κάτι για αυτήν. Η Ρανζικά ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.