Μέρκελ: «Είμαστε στην ίδια βάρκα»

Το φάσμα της ύφεσης στον ευρωπαϊκό Νότο και η απειλή της ανεργίας των νέων μπαίνουν όλο και εντονότερα στην ευρωπαϊκή ατζέντα της Ανγκελα Μέρκελ. Η Καγκελάριος βλέπει τη Γερμανία στην ίδια βάρκα με τον ευρωπαϊκό Νότο – αλλά η συνταγή δεν αλλάζει.

Σε συνέντευξή της στο περιοδικό «Σπίγκελ» που κυκλοφορεί σήμερα, η Καγκελάριος προειδοποιεί για τους κινδύνους που απειλούν την ίδια τη Γερμανία από την παρατεταμένη ύφεση στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. «Ολοι μας είμαστε αλληλοεξαρτώμενοι, διότι και για εμάς στη Γερμανία πολλά εξαρτώνται από το τι συμβαίνει στην Πορτογαλία, στην Ελλάδα, στην Ισπανία ή σε άλλες χώρες. Βρισκόμαστε όλοι στην ίδια βάρκα. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ισχυρή, εάν οι άλλες χώρες δεν πηγαίνουν καλά», τονίζει.

Η Α. Μέρκελ εμφανίζεται να προασπίζεται τα συμφέροντα ολόκληρης της Ευρώπης στηρίζοντας όσο μπορεί τις κυβερνήσεις των χωρών που δοκιμάζονται. «Σε όλες αυτές τις χώρες, οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις αποτελούν τους εταίρους μας. Οι έλληνες, ισπανοί, πορτογάλοι συνάδελφοί μου έχουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση για το θαρραλέο και επίπονο μεταρρυθμιστικό έργο που επιτελούν», λέει η κ. Μέρκελ. Η ίδια αναγνωρίζει ότι απαιτούνται μεγάλες θυσίες, αλλά περιμένει ότι θα συνεχιστεί η εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας διότι «στις χώρες αυτές πολλοί πολίτες αναγνωρίζουν τις παραλείψεις που οδήγησαν στην κατάσταση αυτή».

Η κρίση ήταν ο καταλύτης για να γίνουν βήματα που δείχνουν ότι «η Ευρώπη είναι ικανή για αλλαγές και μεταρρυθμίσεις περισσότερο από ό,τι ίσως θεωρούσαμε», συνεχίζει η γερμανίδα Καγκελάριος. Αλλά τώρα προτεραιότητα έχει η διασφάλιση όσων έχουν γίνει, η Α. Μέρκελ δεν θέλει βαθύτερες θεσμικές αλλαγές. «Δεν βλέπω επί του παρόντος καμία αναγκαιότητα να δοθούν στα επόμενα χρόνια περισσότερες εξουσίες στην Κομισιόν». Προέχει να βελτιωθεί ο συντονισμός της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρώπη, ο οποίος δεν σχετίζεται με τη μεταβίβαση περισσότερων αρμοδιοτήτων στις Βρυξέλλες. Γι’ αυτό και δεν μπαίνει σε «θεωρητική συζήτηση» για βαθιές θεσμικές αλλαγές, όπως η άμεση εκλογή του προέδρου της Κομισιόν.