Επιστροφή Τσίπρα στις διαδηλώσεις

Σφοδρή επίθεση στον Πρωθυπουργό εξαπέλυσε χθες ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δίνοντας παράλληλα το έναυσμα για επιστροφή στο «κινηματικό προφίλ» του κόμματος, το οποίο όπως παραδέχθηκε βοήθησε τον ΣΥΡΙΖΑ να αυξήσει τη δύναμή του.

Η στροφή του Αλέξη Τσίπρα στους δρόμους, τις πλατείες και τα κινήματα, θα σφραγιστεί και με τη συμμετοχή του το Σάββατο στην πορεία «ενάντια στην τρόικα» που διοργανώνουν συνδικάτα και κόμματα της Αριστεράς στη Μαδρίτη.

Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι φοβάται την αντιπαράθεση μαζί του και έριξε το γάντι καλώντας τον να επιλέξει ο ίδιος πού θέλει να γίνει αυτό.

  «Εάν ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι πράγματι η Ελλάδα ζει μια επιτυχία, γιατί δεν έρχεται να το συζητήσουμε; Αν δεν θέλει στη Βουλή, τον καλώ όπου θέλει και όπως θέλει. Είτε στη Βουλή, είτε στην τηλεόραση σε εθνική εμβέλεια, με όποιους όρους θέλει, με όποιους δημοσιογράφους θέλει. Είμαστε βέβαιοι όμως ότι φοβάται την αναμέτρηση» είπε ο κ. Τσίπρας, προκαλώντας στη συνέχεια ένα πινγκ-πονγκ ανακοινώσεων για το θέμα αυτό με το Γραφείο Τύπου της ΝΔ: «Πρώτη φορά βλέπω αρνί να βιάζεται τόσο πολύ να ‘ρθει το Πάσχα» ήταν η αντίδραση της εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ Αννας-Μισέλ Ασημακοπούλου, η οποία με τη σειρά της προκάλεσε την ανταπάντηση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ότι «εκλαμβάνουμε τον αστεϊσμό της εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ ως αποδοχή της πρόσκλησης για διάλογο. Αναμένουμε το τηλεφώνημά της για να συνεννοηθούμε για τον τόπο και τον χρόνο διεξαγωγής του».

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος χειροκροτήθηκε χθες πολλές φορές από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, επανέφερε τον διαχωρισμό της ΝΔ σε «καλή» και «κακή», λέγοντας ότι η μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά έρχεται από τα παλιά σκοτεινά χρόνια του διχασμού και δεν έχει καμία σχέση με το πρόσφατο παρελθόν της ΝΔ.

 Στην επίθεση που εξαπέλυσε κατά της κυβέρνησης και του  Πρωθυπουργού, τον κατηγόρησε ότι εξαπάτησε τον λαό «ότι δήθεν θα επαναδιαπραγματευθεί το Μνημόνιο», ότι «επέβαλε καθεστώς ασφυξίας στην πολυφωνία των ΜΜΕ για να επιβάλει την εικονική πραγματικότητα της επιτυχίας», «υποβάθμισε την κοινοβουλευτική διαδικασία» και απαξίωσε τους δημοκρατικούς θεσμούς.